Διευθυντής Κοινοβουλευτικής Ομάδας ΣΥΡΙΖΑ

Posts tagged ‘νερό’

Χαϊγιάν, εικόνα από το παρόν καθημερινότητα από το μέλλον


filippines-tufonas-xaigianhttp://www.avgi.gr

Tου Κώστα Ζαχαριάδη*

Οι εικόνες που μας έρχονται από τις μακρινές Φιλιππίνες, με τις χιλιάδες των νεκρών και τις βιβλικές καταστροφές, είναι άλλη μια απόδειξη ότι η κλιματική αλλαγή δεν είναι κάτι που θα συμβεί, αλλά συμβαίνει τώρα και καταστρέφει. Τον περασμένο Δεκέμβριο, την ώρα που ολοκληρωνόταν η διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το κλίμα στην Doha, 1.100 Φιλιππινέζοι έχαναν τη ζωή τους από τον τυφώνα Bopha. Τη Δευτέρα 11 Νοεμβρίου, που ξεκίνησε στη Βαρσοβία ο νέος γύρος συζητήσεων σχετικά με τη λήψη δράσης ενάντια στην κλιματική αλλαγή, οι Φιλιππίνες μετρούσαν και πάλι χιλιάδες νεκρούς, θύματα του τυφώνα Χαϊγιάν.

Πριν από λίγες εβδομάδες, μία από τις σημαντικότερες επιστημονικές εκθέσεις στην Ιστορία ήρθε στη δημοσιότητα. Στις σελίδες της περιλαμβάνεται η πιο δυσοίωνη έως σήμερα εκτίμηση του πώς επηρεάζεται το κλίμα της Γης. Η κλιματική αλλαγή ίσως αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση για την ανθρωπότητα τον 21ο αιώνα, καθώς, σύμφωνα με όσα περιγράφονται στην έκθεση, αναμένεται ότι: (περισσότερα…)

Advertisements

Η περιβαλλοντική κρίση μας βάζει σε αχαρτογράφητες περιοχές


του Κώστα Ζαχαριάδη*

Η 5η Ιουνίου έχει οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Υπάρχει μερίδα του πολίτικου κόσμου της χώρας και των πολιτών που δημοσίως ισχυρίζονται ότι με δεδομένη τη κατάσταση στα οικονομικά της χώρας είναι πολυτέλεια να ασχολούμαστε με ζητήματα περιβαλλοντικού περιεχομένου. Πρόκειται για ανεύθυνη και συντηρητική τοποθέτηση! Για όσους δεν θυμόμαστε την περιβαλλοντική υποβάθμιση, μία φορά το χρόνο έχει αξία να διατυπώσουμε (ξανά) κάποιες σκέψεις που μέσα στην κρίση, την ελληνική και τη διεθνή, εν αναμονή μιας πιθανής μεγάλης πολιτικής αλλαγής στην Ελλάδα, παίρνουν νέες διαστάσεις. (περισσότερα…)

Εκθέσεις-σοκ για καρκινογόνο χρώμιο και στην Εύβοια


assets_LARGE_t_420_2901124_type11495Πάνω από 150.000 άνθρωποι πίνουν νερό μολυσμένο με εξασθενές χρώμιο. Το σύνδρομο του Ασωπού επεκτείνεται στην Εύβοια και απειλεί ακόμη περισσότερους Ελληνες, καθώς στις περιοχές αυτές γίνεται καλλιέργεια γεωργικών προϊόντων (περισσότερα…)

ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ…ΣΥΡΙΖΑ ΙΣΧΥΡΟΣ!


Σήμερα στην Ελλάδα, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, βιώνουμε μια πρωτοφανή οικολογική κρίση. Βιώνουμε τις κλιματικές αλλαγές, την καταστροφή των δασών, την επέκταση των πόλεων και την εξαφάνιση των ελεύθερων χώρων, την ανεξέλεγκτη ρύπανση, τον περιορισμό της βιοποικιλότητας…
Κύριες αιτίες της υποβάθμισης του περιβάλλοντος είναι το νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό πρότυπο παραγωγής και κατανάλωσης και η απόλυτη κυριαρχία της αγοράς και του κέρδους.

Τα τελευταία χρόνια, το μοντέλο ανάπτυξης που ακολούθησαν πιστά οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αποδείχθηκε εξαιρετικά σπάταλο και καταστροφικό. Οι επιλογές αυτές μακροπρόθεσμα υποθηκεύουν το μέλλον, απαξιώνοντας τα σημαντικότερα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον της.

Στην περίοδο της διακυβέρνησης ΝΔ:
·    παραβιάστηκε κάθε έννοια νομιμότητας με τις παραχωρήσεις δημόσιου φυσικού πλούτου σε μεγαλοεπιχειρηματίες και την Εκκλησία
·    οι κρατικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί απαξιώθηκαν πλήρως και επεκτάθηκαν οι περιβαλλοντικές παραβιάσεις και αυθαιρεσίες κάθε είδους
·    η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας καθυστερεί, ενώ προωθούνται σχεδιασμοί και… σενάρια για λιθάνθρακα και πυρηνικά
·    υπάρχει πλήρης αδράνεια ή και εγκληματικές αποφάσεις για τα δάση, τις προστατευόμενες περιοχές, τα νερά, τον αιγιαλό
·    η χωροταξική πολιτική που εκπονήθηκε προδιαγράφει μια νέα γενικευμένη επίθεση στο φυσικό περιβάλλον και τον αστικό χώρο

Το ΠΑΣΟΚ που διεκδικεί να επανέλθει στην εξουσία, προβάλλει το «όραμα» της «πράσινης ανάπτυξης»…
Θυμόμαστε ωστόσο την -καταστροφική για το περιβάλλον- πρόσφατη κυβερνητική θητεία του: Τα «μεγάλα έργα» της Ολυμπιάδας, την προσπάθεια κατάργησης του άρθρου 24 για τα δάση, τις ιδιωτικοποιήσεις για την «αξιοποίηση» δημόσιου πλούτου. Ουσιαστικά, το ΠΑΣΟΚ διαμόρφωσε το σημερινό εχθρικό θεσμικό πλαίσιο, το οποίο διατήρησε και αύξησε η ΝΔ.

Φαίνεται και σήμερα ότι η «πράσινη ανάπτυξη», εκτός από ωραία λόγια, περιλαμβάνει την ίδια πολιτική: Το ΠΑΣΟΚ υπερασπίζεται το «δασοκτόνο» νόμο 3208/03, δείχνει διγλωσσία σε κρίσιμα θέματα που αφορούν την αγορά ενέργειας και μεγάλα έργα όπως η εκτροπή του Αχελώου, προωθεί την επιχειρηματική αξιοποίηση των δημόσιων ακινήτων κ.ά.

Οι λύσεις στα οικολογικά προβλήματα δεν μπορεί να δοθούν από εκείνους που τα προκάλεσαν, τις νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις, τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, τα κερδοσκοπικά ΜΜΕ. Οι λύσεις δεν μπορεί να δοθούν μέσα από μια, δήθεν ουδέτερη, πολιτική συναίνεσης με το δικομματισμό.

Να αντιστρέψουμε την οικολογική κρίση
με τα κινήματα των πολιτών – με την αριστερά

Με τη δράση του, ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή αλλά και με τη συμμετοχή του σε κινήματα σ’ όλη την Ελλάδα, βρέθηκε απέναντι σε μεγάλα και επώνυμα, οικονομικά συμφέροντα. Είναι η μόνη δύναμη που δεν λογάριασε το πολιτικό κόστος της αντιπαράθεσης για το περιβάλλον κι αγωνίστηκε:
·    ενάντια στην αναθεώρηση των άρθρων 24 και 117 του Συντάγματος
·    για την προστασία των δασών και δασικών εκτάσεων
·    ενάντια στην εισαγωγή του λιθάνθρακα και την ρυπογόνο ηλεκτροπαραγωγή
·    για τον έλεγχο των βιομηχανικών και εξορυκτικών δραστηριοτήτων
·    ενάντια στα μεγάλα φράγματα και την ιδιωτικοποίηση του νερού
·    για την ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες
·    για την υπεράσπιση των πάρκων και ελεύθερων χώρων στα αστικά κέντρα
·    για την προστασία της υγείας από κεραίες και τη ρύπανση κάθε μορφής

Η οικολογία δεν μπορεί να υποταχθεί στην αγορά και το κέρδος,  δεν είναι μόδα, δεν είναι άχρωμη, δεν είναι γενικώς «ουδέτερη»…
Είναι  καθημερινή πράξη, προτάσεις και αγώνας για μια καλύτερη ζωή!

Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ:

Για την ενέργεια:
·    Σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και στροφή στην εξοικονόμηση και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, σε αποκεντρωμένη βάση, σε συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες και με σεβασμό στο περιβάλλον.
·    Οριστική απόρριψη των σχεδιασμών για εργοστάσια λιθάνθρακα και πυρηνικής ενέργειας και προσανατολισμός της δημόσιας ΔΕΗ στην καθαρή ενέργεια και όχι στην αγοραπωλησία «δικαιωμάτων ρύπανσης» στα διεθνή χρηματιστήρια.

Για το φυσικό πλούτο:
·    Απόλυτη προστασία για τα δάση και τις δασικές εκτάσεις της χώρας. Ολοκλήρωση των δασικών χαρτών και του δασολογίου. Κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης. Ανασυγκρότηση των υπηρεσιών δασοπροστασίας σύμφωνα με τα διακομματικά πορίσματα της Βουλής.

·    Όχι στην ιδιωτικοποίηση του νερού. Ορθή διαχείριση των υδάτινων πόρων: Εξοικονόμηση νερού με έμφαση στον αγροτικό τομέα. Ήπιες παρεμβάσεις με έργα μικρής κλίμακας και απόρριψη των μεγάλων φραγμάτων.

·    Έκδοση ρυθμιστικών σχεδίων και κανονισμών για τις φυσικές προστατευόμενες περιοχές, θέσπιση θαλάσσιων περιοχών απόλυτης προστασίας από την αλιεία μεγάλης κλίμακας.

·    Απόρριψη του -χρεοκοπημένου διεθνώς- μοντέλου της μαζικής τουριστικής ανάπτυξης και των γηπέδων γκολφ. Προώθηση εναλλακτικών ήπιων μορφών τουρισμού, σε σύνδεση με τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε περιοχής.

·    Αυστηρός έλεγχος και περιορισμός των δραστηριοτήτων που επιβαρύνουν υπέρμετρα το περιβάλλον: βιομηχανίες, μεταλλεία, αυτοκινητόδρομοι, κεραίες κ.ά.

Για τα αστικά κέντρα:

·    Ανάσχεση της άναρχης επέκτασης των αστικών κέντρων και διάσωση των τελευταίων αδόμητων χώρων μέσα στις πόλεις. Αναπλάσεις των ελεύθερων χώρων και εξασφάλιση εκτάσεων για χώρους πρασίνου, ήπιας αναψυχής και άθλησης.

·    Αναβάθμιση του σιδηροδρόμου και των δημόσιων μέσων μεταφοράς, ιδιαίτερα σταθερής τροχιάς. Εφαρμογή πολιτικών για «πόλεις χωρίς αυτοκίνητα». Όχι στην κατασκευή αυτοκινητόδρομων που έχουν αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

·    Εφαρμογή πολιτικών πρόληψης, επαναχρησιμοποίησης, ανακύκλωσης και κομποστοποίησης των αστικών απορριμμάτων. Απόρριψη της καύσης των στερεών αποβλήτων και της ιδιωτικοποίησης της διαχείρισής τους. Όχι στην χωροθέτηση μονάδων αποβλήτων σε επιβαρημένες περιοχές.

Για τη δημοκρατική θωράκιση του περιβάλλοντος

·    Κωδικοποίηση του θεσμικού πλαισίου και ίδρυση ανεξάρτητου υπουργείου περιβάλλοντος, με ουσιαστική οργανωτική υποστήριξη και επαρκείς δημόσιους πόρους.

·    Συμμετοχή των πολιτών σε όλα τα επίπεδα λήψης αποφάσεων, θωράκιση και αναβάθμιση των επιθεωρήσεων περιβάλλοντος και των μηχανισμών δικαστικού ελέγχου.

ΣΥΡΙΖΑ
για τον οικολογικό μετασχηματισμό
για τις ανάγκες των ανθρώπων και όχι το κέρδος

Για την αντιμετώπιση της σημερινής πολύπλευρης, οικολογικής και κοινωνικής, κρίσης απαιτούνται ριζικές ανακατατάξεις στο κυρίαρχο πρότυπο παραγωγής και κατανάλωσης. Χρειάζεται ουσιαστική αλλαγή πολιτικής, χρειάζονται συγκρούσεις.

Αρνούμαστε μια «πράσινη ανάπτυξη» σαν αυτή που προβάλλουν τα κυρίαρχα κόμματα, οι πολυεθνικές και τα ΜΜΕ. Οι λύσεις δεν μπορεί να δοθούν από όσους ευθύνονται για τη σημερινή υποβάθμιση και καταστροφή του περιβάλλοντος.
Απάντηση στην κρίση δεν μπορεί να είναι η «περιβαλλοντικά ευαίσθητη» οικονομία της αγοράς, δεν μπορεί να είναι η μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση της φύσης!

Στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ κεντρικός στόχος είναι ο συνολικός οικολογικός μετασχηματισμός της οικονομίας και κοινωνίας:
è    η προάσπιση του δημόσιου φυσικού πλούτου και των βασικών κοινωνικών αναγκών
è    η ριζική ανασυγκρότηση της παραγωγής με βάση τις επιστημονικές αρχές της αειφορίας
è    η προώθηση τοπικών εξειδικεύσεων και της ισόρροπης ανάπτυξης στην περιφέρεια
è    η δημιουργία, σταθερών και ποιοτικών, θέσεων εργασίας με αντικείμενο το περιβάλλον
è    η ενθάρρυνση νέων μορφών συλλογικής οργάνωσης της παραγωγής, πχ. συνεταιρισμοί
è    η δημοκρατική αποκέντρωση και ο κοινωνικός έλεγχος της ανάπτυξης

Για ένα οικολογικό μοντέλο ανάπτυξης που θα βάζει μπροστά τις ανάγκες των ανθρώπων και όχι το κέρδος, χρειάζεται η ανάπτυξη μαζικών κοινωνικών αγώνων, η συμμετοχή των πολιτών, ένας ριζικά διαφορετικός πολιτικός συσχετισμός…

είναι στο χέρι μας!

Ν Ε Ρ Ο και Π Α Γ Κ Ο Σ Μ Ι Ο Π Ο Ι Η Σ Η


●Το 1/6 του πληθυσμού της γης δεν έχει πρόσβαση σε πόσιμο νερό.
●6000 παιδιά πεθαίνουν καθημερινά από αρρώστιες που προκαλούνται από   την έλλειψη καθαρού  νερού και συνθηκών υγιεινής.

●Η μέση απόσταση που διανύει κάθε ημέρα μια γυναίκα στην Ασία ή την      Αφρική για να προμηθευτεί το πόσιμο νερό της οικογένειας είναι 6 km.
Το βάρος του νερού που κουβαλάει στο κεφάλι της ισοδυναμεί με μία βαλίτσα
20 kg. Η γυναίκα που υποχρεώνεται να ξοδέψει ως και 8 ώρες την ημέρα για   μεταφορά πόσιμου νερού , αποκλείεται από οποιαδήποτε άλλη παραγωγική δραστηριότητα, , δεν έχει χρόνο για τη μόρφωση της, τη συμμετοχή της στα κοινά με συνέπεια την παγίωση και της ανισότητας των δύο φύλλων. Εκτός αυτού στη μακρινή διαδρομή της για την τουαλέτα , ελλείψει συνθηκών υγιεινής στην κατοικία της, πέφτει συχνά θύμα βιασμού.

●Κάθε φορά που ένας κάτοικος του αναπτυγμένου κόσμου χρησιμοποιεί το νερό στο καζανάκι της τουαλέτας ξοδεύει τόσο νερό όσο όλη την ημέρα για όλες του τις ανάγκες ένας κάτοικος του τρίτου κόσμου.
●Ενας κάτοικος στο Ναϊρόμπι, στην Κένυα πληρώνει το λίτρο του νερού 5 φορές ακριβότερο από ένα βορειοαμερικάνο. Γιατί;
Ο ι χώρες του τρίτου κόσμου προκειμένου να πετύχουν δάνεια δεσμεύονται απέναντι στην παγκόσμια τράπεζα και το διεθνές νομισματικό ταμείο, να εκχωρήσουν την διαχείριση του νερού, βλέπε την εκμετάλλευση των πηγών τους, σε ιδιωτικές εταιρείες (ιδιωτικοποίηση του νερού).Έτσι το νερό από κοινωνικό αγαθό το οποίο δικαιούνται όλοι οι άνθρωποι  ( ΟΗΕ, Συμβούλιο της Ευρώπης, ) μετατρέπεται σε εμπόρευμα. Τρεις πολυεθνικές με τις θυγατρικές τους, οι Suez et Vivendi , RWE, Thames Water, ελέγχουν τα 80% της αγοράς πόσιμου νερού παγκοσμίως. Ανήκουν και οι τρεις στους 100 πιο πλούσιους του κόσμου με εισόδημα για το 2002 τα 160 δις $. Πως προκύπτει αυτό το τεράστιο κέρδος; Από την ανάγκη των φτωχών λαών για πόσιμο νερό. Σε πολλές χώρες, στην Ασία, Αφρική, Λατινική Αμερική, με τις ευλογίες μερικές φορές της Ευρωπαϊκής Τράπεζας, την πίεση της παγκόσμιας τράπεζας, και του Διεθνούς ταμείου, με την εξαγορά συνειδήσεων των κυβερνήσεων, περνά το νερό στον ιδιωτικό τομέα, τις πολυεθνικές του νερού. Το χειρότερο είναι ότι αυτές οι κυβερνήσεις στηρίζουν τις πολυεθνικές με εθνικά κεφάλαια και βέβαια χωρίς καμιά επένδυση, σε τοπικό επίπεδο, από τα κέρδη των πολυεθνικών. Θα σκεφτόμασταν ίσως, ότι έστω και έτσι , θα μπορεί επιτέλους ο κάθε κάτοικος να έχει καθαρό νερό. Όμως αυτό δεν συμβαίνει.
Ας δούμε τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν τα τελευταία 10 χρόνια σε χώρες όπου έγιναν απόπειρες των κυβερνήσεων , το νερό να περιέλθει στον ιδιωτικό τομέα.
-Στο Νίγηρα 60% του πληθυσμού, μετά την ιδιωτικοποίηση, συνεχίζει να μην έχει πόσιμο νερό εξ αιτίας του υψηλού κόστους . Επί πλέον από το μη ελεγχόμενο σωστά νερό συγκεκριμένης περιοχής, εμφανίστηκαν ανεπανόρθωτες ζημιές , στο σκελετό των παιδιών επειδή επί χρόνια πίνανε νερό με μεγάλη δόση φθορίου, το οποίο αποσπά το ασβέστιο από τα οστά.. Αυτό εξ αιτίας της ανευθυνότητας της εταιρείας που το διαχειριζόταν.
-Στις Φιλιππίνες κονσόρτσιουμ εταιριών ανέλαβε τη διαχείριση των νερών της πρωτεύουσας Μανίλα. Μέσα σε 5 χρόνια υπήρχε αύξηση 500%. του κόστους στον οικογενειακό  λογαριασμό νερού. Έφθασε η πληρωμή του νερού να καλύπτει το 10% του μέσου εισοδήματος. Και δεν ήταν μόνο αυτό. . Στη Μανίλα  το 2003 εμφανίστηκε δυσεντερία και χολέρα με 7 θανάτους και 700 προσβεβλημένους, διότι οι ιδιωτικές εταιρείες λειτουργούν τελείως κερδοσκοπικά, περιορίζοντας το κόστος ελέγχου της ποιότητας του νερού και συντήρησης του δικτύου.
Ανάλογες περιπτώσεις παρουσιάστηκαν και στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, Αργεντινή, Βραζιλία,  Βολιβία, Χιλή, Κολομβία, Ουραγουάη, Ονδούρα, Μεξικό κλπ.
Χώρες κατ’ εξοχή πλούσιες σε υδατικά αποθέματα ,όπου όμως 1 στους 6 κατοίκους δεν έχει άμεση πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγιεινής γιατί δεν μπορεί να πληρώσει ή κατοικεί σε περιοχή όπου η εγκατάσταση δικτύου, δεν παρουσιάζει οικονομικό ενδιαφέρον για την πολυεθνική..
Η Αγουας ντε Ιλιμανι, θυγατρική της Σουεζ, κέρδιζε 51 δις $ ετησίως πουλώντας νερό με σκληρό νόμισμα, το δολάριο, στους φτωχούς Βολιβιανούς, όσους μπορούσαν να πληρώσουν.
Στο Μεξικό η διαχείριση του νερού περνά στις πολυεθνικές μόνο στις πλούσιες περιοχές των τουριστικών παραλίων όπου θα υπάρχουν σίγουρα κέρδη .

Όμως συνειδητοποιώντας το πρόβλημα στην πραγματική του διάσταση, οι πολίτες αρχίζουν να οργανώνονται, να δραστηριοποιούνται, να δημιουργούν μέσα από το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ διεθνή δίκτυα αντίδρασης και πάλης ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις,  την εκμετάλλευση του νερού. Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν εμπόρευμα στις διεθνείς συμφωνίες και συναλλαγές. Μια τέτοια κατάσταση οδηγεί σε βιασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οικονομικών, κοινωνικών, πολιτισμικών.
Στην Ουραγουάη οι πολίτες προκαλούν δημοψήφισμα με το οποίο επιβάλλεται να συμπεριληφθεί στο σύνταγμα της χώρας η εξασφάλιση πρόσβασης στο πόσιμο νερό, ένα κοινωνικό αγαθό που θα ανήκει σε όλους και η διαχείριση θα γίνεται μόνο από δημόσιες υπηρεσίες και με τη συμμετοχή των πολιτών.
Στην γειτονική μας Ιταλία, ανάλογο εγχείρημα , προκάλεσε πρόσφατα μια από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις όπου συμμετείχαν πολίτες όλων των πολιτικών παρατάξεων, ανεξάρτητα των θέσεων των κομμάτων τους.
Ας επαγρυπνούμε, δεν θα αργήσει να συμβεί και σε εμάς. Ήδη η ιδιωτική πρωτοβουλία άρχισε να διεισδύει στους Δήμους. Ας δεσμεύσουμε τους υποψήφιους Δημάρχους , Νομάρχες για τις προσεχείς εκλογές. Δεν εκχωρούμε κανένα δημόσιο αγαθό, όπως το νερό, στον ιδιωτικό τομέα και απαιτούμε σαν πολίτες αυτής της χώρας το δικαίωμα συμμετοχής μας στις αποφάσεις και τη διαχείριση του.

Σ. Βασιλειάδου
Φυσικός .DEA διαχείρισης περιβάλλοντος
Mέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ

Η Ανταρκτική τελικά θερμαίνεται αντί να κρυώνει


www.kathimerini.gr

Μετεωρολογικά δεδομένα που καλύπτουν τις τελευταίες πέντε δεκαετίες φαίνεται διαψεύδουν παλαιότερες έρευνες που έδειχναν ότι η κλιματική αλλαγή δεν έχει επηρεάσει την Ανταρκτική: Στη λευκή ήπειρο η θερμοκρασία ανεβαίνει περίπου όσο και στον υπόλοιπο πλανήτη, αποκαλύπτει η νέα μελέτη.

Μέχρι σήμερα πολλοί επιστήμονες πίστευαν ότι το μόνο κομμάτι της ηπείρου που χάνει πάγο είναι η Ανταρκτική Χερσόνησος, κάτω από τη Νότια Αμερική, ενώ στο υπόλοιπο τμήμα η θερμοκρασία έχει ελαφρώς μειωθεί και ο πάγος επεκτείνεται.

Η διάψευση αυτών των εκτιμήσεων είναι ανησυχητική, δεδομένου ότι η Ανταρκτική συγκεντρώνει το 90% του γλυκού νερού στον πλανήτη και ενδεχόμενο λιώσιμο των πάγων θα ανέβαζε τη στάθμη των ωκεανών κατά δεκάδες μέτρα.

Η παρακολούθηση των κλιματικών μεταβολών είναι δύσκολη σε αυτή την περιοχή του κόσμου, καθώς οι σχετικά λίγοι αυτόματοι μετεωρολογικοί σταθμοί βρίσκονται κατά μήκος των ακτών και δεν παρακολουθούν το αχανές εσωτερικό της ηπείρου, η οποία είναι μιάμισι φορά μεγαλύτερη από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Αυτό που ακούμε συνέχεια για την Ανταρκτική είναι ότι ψύχεται, όμως αυτό δεν είναι αληθές» σχολίασε στο Reuters ο Έρικ Στάιγκ του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σιάτλ, επικεφαλής της νέας μελέτης που παρουσιάζεται την Πέμπτη στο εξώφυλλο του περιοδικού Nature.

H μέση άνοδος της θερμοκρασίας στην ήπειρο «είναι συγκρίσιμη με τον παγκόσμιο μέσο όρο» δήλωσε ο Στάιγκ. Τα τελευταία 50 χρόνια η μέση θερμοκρασία στην Ανταρκτική έχει ανέβει κατά περίπου 0,5 βαθμούς Κελσίου, ή περίπου 0,1 βαθμό ανά δεκαετία.

Το φαινόμενο είναι εντονότερο στην Ανταρκτική Χερσόνησο (άνοδος κατά 0,11 βαθμούς ανά δεκαετία) και στην Δυτική Ανταρκτική (0,17 βαθμοί ανά δεκαετία). Στην Ανατολική Ανταρκτική, τα φθινόπωρα είναι σήμερα πιο ψυχρά από ό,τι πριν από 50 χρόνια, ωστόσο ο ετήσιος μέσος όρος ανεβαίνει όπως και στην υπόλοιπη ήπειρο.

Η έρευνα βασίστηκε σε μετρήσεις από μετεωρολογικούς σταθμούς αλλά και από δορυφόρους που καταγράφουν την ανάκλαση υπέρυθρης ακτινοβολίας από το κάλυμμα πάγου. Τα σημαντικά κενά που υπήρχαν στα δεδομένα καλύφθηκαν με τη χρήση προηγμένων μαθηματικών αλγόριθμων.

Ορισμένοι επιστήμονες, όπως ο Κέβιν Τρένμπερθ του αμερικανικού Εθνικού Κέντρου Ατμοσφαιρικής Έρευνας, παραμένουν δύσπιστοι όσον αφορά τη μεθοδολογία της μελέτης. «Είναι δύσκολο να δημιουργήσει κανείς δεδομένα εκεί που δεν υπάρχουν» σχολίασε ο κλιματολόγος.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η νέα μελέτη είναι ό,τι καλύτερο διαθέτουμε αυτή τη στιγμή για την εξαγωγή ενός σχετικά ασφαλούς συμπεράσματος.

Οι ερευνητές παραδέχονται ότι η παρατηρούμενη θέρμανση είναι δύσκολο να αποδοθεί με βεβαιότητα στο φαινόμενο του θερμοκηπίου, ωστόσο «είναι πολύ δύσκολο να εξηγηθεί» με βάσει άλλους παράγοντες.

Νερό – Γράμμα από το 2070


Ετικετοσύννεφο