Διευθυντής Κοινοβουλευτικής Ομάδας ΣΥΡΙΖΑ

Posts tagged ‘Κομισιόν’

Κατέρρευσαν τα επιχειρήματα του εκφοβισμού και της τρομοκρατίας


cyprus_poster

των Γιώργου Μπαλάφα και Κώστα Ζαχαριάδη*

Η Ευρώπη βρίσκεται σε σημείο καμπής, σταθερές και παραδοχές δεκαετιών σε κοινωνικό, πολιτικό, οικονομικό επίπεδο δοκιμάζονται μαζί με την καθημερινότητα εκατομμυρίων πολιτών που υποφέρουν στην Ελλάδα, στον ευρωπαϊκό νότο αλλά και σε ολόκληρη την ΕΕ.

Η οικονομική κρίση ήταν και συνεχίζει να είναι μια ιστορική ευκαιρία για τους κυρίαρχους οικονομικούς κύκλους της Ευρωζώνης η οποία αξιοποιείται στο έπακρον. Με γελοία επιχειρήματα όπως “η τεμπελιά των νοτιοευρωπαίων” ήρθε η μαγική λύση. Είσοδος του ΔΝΤ στην Ευρώπη με τη γνωστή συνταγή της εσωτερικής υποτίμησης και των εξοντωτικών μέτρων λιτότητας.

Δυο μεγάλα και σημαντικά “ΟΧΙ”

Το όχι του Ευρωκοινοβουλίου στον προϋπολογισμό της Κομισιόν κραυγάζει το τρομακτικό έλλειμμα δημοκρατίας στον τρόπο λήψης αποφάσεων στην ΕΕ. Το “όχι” στον προϋπολογισμό φτώχειας, που αντί να δίνει περισσότερους και πιο στοχευμένους πόρους στις χώρες που πλήττονται από τις μνημονιακές πολιτικές, παραμένει εξαιρετικά χαμηλός και αναποτελεσματικός είναι μια μεγάλη ευκαιρία. Η Ευρωπαϊκή Αριστερά, η κατέθεσε και θα συνεχίσει να καταθέτει συγκεκριμένες προτάσεις, ζητώντας την αύξηση του Κοινοτικού Προϋπολογισμού, με στόχο την ανάσχεση της καταστροφικής ύφεσης και την αντιμετώπιση της ανεργίας.

Το δεύτερο και μεγαλύτερο «όχι» το οποίο η Κύπρος το αποφάσισε μόνη της, χωρίς τη συμπαράσταση της ελληνικής κυβέρνησης, ανοίγει το δρόμο της πραγματικής διαπραγμάτευσης, τον οποίο δεν επέλεξαν οι ελληνικές κυβερνήσεις αλλά ταυτόχρονα θέτει και το ζήτημα μιας εναλλακτικής οικονομικής στρατηγικής για την έξοδο από την κρίση. Η “λύση” για την Κύπρο, η “λύση” για την Ελλάδα, τα προγράμματα λιτότητας στην Ισπανία, στην Ιταλία και στην Πορτογαλία, είναι οι εκφράσεις μιας αδιέξοδης οικονομικής πολιτικής στην Ευρώπη, που έχει ως οδηγό τη Γερμανία. Οι εξελίξεις στην Κύπρο αφήνουν έκθετη την ελληνική κυβέρνηση. Η ίδια η πραγματικότητα απέδειξε ότι μπορείς να λες «όχι» και να μην καταστρέφεται η χώρα το επόμενο λεπτό.Το επιχείρημα που επιμελώς καλλιεργούν οι κυβερνήσεις εδω και τρία χρόνια και τρομοκρατούν – φοβίζουν τον ελληνικό λαό κατέρρευσε. (περισσότερα…)

Η αριστερά μπορεί να αλλάξει την Ευρώπη


Για μια Ευρώπη της ελευθερίας, της ισότητας των φύλων, της κοινωνικής αλληλεγγύης, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της οικολογικής εγρήγορσης.

Η ιστορία της Ευρώπης μέσα στους αιώνες επισκιάζεται διαρκώς από αλλεπάλληλες πολεμικές συγκρούσεις στο έδαφος της, τα χώματα της είναι ποτισμένα από το αίμα των συγκρούσεων μεταξύ των εθνοτήτων τα τελευταία χρόνια και των αυτοκρατοριών παλαιοτέρα. Με το τέλος του β παγκοσμίου πολέμου, του πιο αιματηρού στην ιστορία και στο έδαφος της Ευρώπης οι λαοί αλλά και οι κυβερνήσεις θέτουν νέες προτεραιότητες. Ποτέ ξανά πόλεμος στην Ευρώπη!!! (Τεράστια κατάκτηση στην ιστορία της ηπείρου) Δυστυχώς όμως ο «πόλεμος» έχει μεταφερθεί εντός συνόρων με τις εκρηκτικές ανισότητες, με τα πογκρόμ εναντίον των μεταναστών με τον «πόλεμο» των γενεών που προσπαθούν να καλλιεργήσουν μεταξύ παλαιών και νέων εργαζομένων, έναν ιδιότυπο «πόλεμο» μεταξύ των φύλων.

Οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι η μόνη δημοκρατικά νομιμοποιημένη διαδικασία που συμβαίνει σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και εμπλέκει όλους τους ευρωπαίους συνολικά. Στις 7 Ιούνιου, είναι μια ευκαιρία να δοθεί από τον ελληνικό λαό και από τους λαούς της Ευρώπης μια απάντηση για μεγαλύτερη δημοκρατία που λείπει τόσο στη χώρα μας όσο και στο επίπεδο της Ευρώπης. Είναι η μεγάλη ευκαιρία αποδοκιμασίας πανευρωπαϊκών πολιτικών που εφαρμόστηκαν τα τελευταία 5 χρόνια από τις περισσότερες κυβερνήσεις στην ΕΕ αλλά και από την κομισιόν. Είναι όμως και μια μεγάλη ευκαιρία να παρουσιαστούν εναλλακτικές προτάσεις για το μέλλον της Ευρώπης.

Οι πολιτικές που ασκήθηκαν τα τελευταία χρόνια οδήγησαν σε μια χρηματιστική, οικονομική και κοινωνική κρίση, μια κρίση ολόκληρου του συστήματος, που ενισχύει και επιδεινώνει την κρίση τροφίμων, ενέργειας και οικολογίας καθώς επίσης βαθαίνει το χάσμα μεταξύ των δύο φύλων. Περισσότερο από ποτέ άλλοτε, η Ε.Ε. βρίσκεται σε σταυροδρόμι, είτε θα συνεχίσει την παρούσα πολιτική που βαθαίνει την κρίση ή μετατραπεί σε μια περιοχή βιώσιμης ανάπτυξης και κοινωνικής δικαιοσύνης, ειρήνης και αμοιβαίας συνεργασίας, ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών, δημοκρατικής συμμετοχής και αλληλεγγύης, όπου ο αντιφασισμός, ο αντιρατσισμός, οι πολιτικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα θα αποτελούν κοινή πρακτική. Η Αριστερά και τα κοινωνικά κινήματα διεκδικούν την Ευρώπη της δεύτερης εκδοχής.

Η εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών στην Ε.Ε. έγινε δυνατή, μεταξύ άλλων, εξαιτίας ενός είδους μεγάλου συνασπισμού ανάμεσα στα κόμματα των Ευρωπαίων Συντηρητικών (Χριστιανοδημοκρατών και Φιλελευθέρων) και των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών- Σοσιαλδημοκρατών. Αυτή η συναίνεση είναι ένας από τους λόγους για την πολιτική κρίση του τρόπου λειτουργίας της Ευρώπης .

Με την ευρωπαϊκή οικονομική ενοποίηση να έχει ξεκινήσει ως διαδικασία από τα μέσα του περασμένου αιώνα και την πολιτική να έχει εκκινήσει από το 1991, σήμερα αναδεικνύεται με τρόπο επιτακτικό η ανάγκη της αριστεράς να προχωρήσει σε πρωτοβουλίες για την περεταίρω συγκρότηση της Ευρώπης καθώς το μοντέλο σοσιαλδημοκρατών και χριστιανοδημοκρατών αποτυγχάνει παταγωδώς μέρα με τη μέρα…
Η Ευρώπη δεν είναι μια μορφωμένη και συγκροτημένη πολιτικά οντότητα και δεν μπορεί να αποτελέσει ακόμα πεδίο πολιτικών συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων αν και αποτελεί πεδίο άσκησης οικονομικών μέτρων που πλήττουν καθημερινά τους εργαζόμενους και εν γένει την οικονομική καθημερινότητα.

Η πορεία προς μια πολιτική ενοποίηση με τα χαρακτηριστικά που προαναφέρθηκαν κοντά στην νεοφιλελεύθερη Ευρώπη που οικοδομείται σήμερα αποτελεί επιτακτική προτεραιότητα .
Το όραμα για την Ευρώπη δεν αφορά γενικά και αόριστα μια άλλη Ευρώπη σε έναν άλλο Κόσμο, μια Ευρώπη που θα συγκροτηθεί από τους λαούς όταν όλοι φύγουν από την ΕΕ όπως λέει το ΚΚΕ. Υπό τις παρούσες συνθήκες και ειδικά με την σαφή νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση που έχει λάβει η ΕΕ τα τελευταία χρόνια, το να μεταθέτουμε την πρόταση για πολιτική ενοποίηση σε μια μεθύστερη χρονική περίοδο αποτελεί μοιρολατρική και αντεργατική πολιτική. Ο κίνδυνος η Ευρώπη να εκτροχιαστεί από το στόχο της πολιτικής ενοποίησης σε μια συνομοσπονδία κρατών που θα διαπερνώνται κυρίως από οικονομικές και εμπορικές συμφωνίες είναι υπαρκτός και πρέπει να αποτελέσει πρώτη προτεραιότητα για την αριστερά να δώσει τη μάχη για μια θεσμική θωράκιση της δημοκρατίας και της συμμέτοχής των λαών στη λήψη των αποφάσεων στο επίπεδο της Ε.Ε.

Πολιτικά επίδικα και προτάσεις για μια άλλη λειτουργία της Ε.Ε.

  • Το Σύμφωνο Ανάπτυξης και Σταθερότητας πρέπει να αντικατασταθεί από ένα νέο σύμφωνο αλληλεγγύης, που θα εστιάζει στην ανάπτυξη, την πλήρη απασχόληση, την κοινωνική και περιβαλλοντική προστασία.
  • Να φορολογηθούν οι χρηματιστικές συναλλαγές και τα εισοδήματα στην Ευρώπη και να καταργηθούν οι φορολογικοί παράδεισοι.
  • Η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών πρέπει να αντιστραφεί και να υπάρξει ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα που δεν θα ρίχνει το βάρος στους εργαζομένους. Η εκπαίδευση, η φροντίδα των παιδιών, των εφήβων, των ασθενειών και της τρίτης ηλικίας, η υγεία, η παροχή νερού και η εναπόθεση των απορριμμάτων, η παροχή ενέργειας, οι δημόσιες μεταφορές, οι ταχυδρομικές υπηρεσίες, ο πολιτισμός και ο μαζικός αθλητισμός δεν είναι εμπορεύσιμα αγαθά, αλλά δημόσιες υπηρεσίες, που ανήκουν στην κρατική ευθύνη. Γι αυτό δεν πρέπει να εμπλέκονται σε ανταγωνισμό για χαμηλότερα κόστη και υψηλότερα κέρδη.

Ευρώπη και οικολογία

Τα κλιματικά και κοινωνικά ζητήματα συνδέονται. Γι αυτό οι τρέχουσες χρηματιστικές και οικονομικές κρίσεις δεν μπορούν να διαχωριστούν από τις προκλήσεις των κλιματικών αλλαγών και ενός αναπροσανατολισμού του τρόπου παραγωγής και κατανάλωσης. Το ζήτημα του περιβάλλοντος είναι σκληρά ταξικό. Η κλιματική αλλαγή πλήττει και θα πλήξει κατά προτεραιότητα τις υποτελείς κοινωνικές ομάδες και τους μη έχοντες τεχνολογικό και επιστημονικό εξοπλισμό να τις αντιμετωπίσουν.

– Η μείωση κατά 30% των παγκόσμιων εκπομπών ρύπων ως το 2020 στο επίπεδο του 1990 και τουλάχιστον κατά 80% μέχρι το 2050
– Η αύξηση της χρήση της ανανεώσιμης ενέργειας τουλάχιστον κατά 25% έως το 2020
– ο μη περιορισμός του Πρωτοκόλλου του Κιότο σε ένα σύστημα αγοράς ποσοστώσεων εκπομπών αέριων ρύπων.
– Το δικαίωμα στην εγγυημένη πρόσβαση στο νερό ως παγκόσμιο αγαθό
– Η απαγόρευση της χρήσης των «γενετικά τροποποιημένων οργανισμών» (ΓΤΟ) στην παραγωγή των τροφίμων και των προϊόντων διατροφής

Δεν θα είναι απλά συνθήματα αλλά πολιτικές προτεραιότητες για την Ευρώπη, αν θέλει να διεκδικεί ένα βιώσιμο μέλλον σε μια παγκόσμια κατάσταση που η κλιματική αλλαγή θα διαμορφώνει τους οικονομικούς δείκτες και την καθημερινότητα.

Μια ειρηνική Ευρώπη της συνεργασίας, όχι των στρατών και των πολέμων!

Η στρατιωτικοποίηση της εξωτερικής πολιτικής της Ε.Ε., συνδεδεμένη με το ΝΑΤΟ, πρέπει να αντικατασταθεί από μια εναλλακτική θεώρηση της ασφάλειας, βασισμένη στην ειρήνη, το διάλογο και τη διεθνή συνεργασία. Η απαίτησή για την διάλυση του ΝΑΤΟ είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Η αντίθεση στην λογική των στρατιωτικών μπλοκ, συμπεριλαμβανομένων των προσπαθειών και των πολιτικών για την δημιουργία ευρωπαϊκών στρατιωτικών δομών είναι δεδομένη και προφανής. Το ΝΑΤΟ διαδραματίζει και πολιτικό, και όχι μόνο στρατιωτικό αρνητικό ρόλο. Ακόμα και μετά το τέλος της αντιπαράθεσης του Ανατολικού και του Δυτικού Μπλοκ, το ΝΑΤΟ παρέμεινε και αναπτύχθηκε ακόμη περισσότερο σε ένα επιχειρησιακό εργαλείο των κυβερνήσεων των ΗΠΑ για τις ηγεμονικές στρατηγικές τους. Η διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς ανταποκρίνεται σε αυτήν την λογική.

Τόλμα, άλλαξε την Ευρώπη τώρα!

Κώστας Ζαχαριάδης
Μέλος ΚΣ της Νεολαίας ΣΥΝ

Ετικετοσύννεφο