Διευθυντής Κοινοβουλευτικής Ομάδας ΣΥΡΙΖΑ

Posts tagged ‘αστυνομία’

Ο φαύλος κύκλος της βίας και ο εκφασισμός της κοινωνίας.


Κώστας Ζαχαριάδης

Η πυκνότητα των γεγονότων που βιώνουμε τα τελευταία 24ώρα είναι πρωτόγνωρη. Το κείμενο αυτό μπορεί σε λίγες ώρες να είναι εξαιρετικά «παλιό» και ανεπίκαιρο γιατί μπορεί να έχουν συμβεί γεγονότα που να έχουν ανατρέψει όχι μόνο την ειδησεογραφία άλλα και άλλες, άλλου τύπου, ισορροπίες στην πολιτική και κοινωνική ζωή όχι μόνο της πόλης αλλά και της χώρας.

Τα απανωτά κρούσματα βίας πρέπει να ηχούν ως «συναγερμός» για το πολιτικό σύστημα, τους φορείς και για την κοινωνία συνολικά σχετικά με τα δημοκρατικά της αντανακλαστικά. Τον τελευταίο χρόνο με συνέπεια και συνέχεια έχουμε συνεχή κρούσματα τυφλής βίας που πυκνώνουν και η ένταση τους δυναμώνει. Η Μarfin, η δολοφονία του 44χρόνου, ο νεκρός μετανάστης που πιθανόν είναι τα αντίποινα των ακροδεξιών συμμοριών, η δολοφονική επίθεση κατά του Στέλιου Μάινα, η απόλυτη γκετοποίηση του κέντρου της πόλης, ο διάχυτος φόβος, η αναιτιολόγητη βία  στο χώρο του ποδοσφαίρου, η απρόκλητη αστυνομική βία στη χθεσινή πορεία της 11/5 όπου ένας νέος άνθρωπος χαροπαλεύει δείχνουν ότι η κοινωνία είναι σε ντελίριο, σε παράκρουση και σε πορεία υποχώρησης κάθε κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης, στα πρόθυρα του φασισμού. (περισσότερα…)

Advertisements

Για τη σύλληψη και το ξυλοδαρμό του συντρόφου και φίλου Δημοσθένη Παπαδάτου


Επιτέθηκαν και συνέλαβαν το Δημοσθένη Παπαδάτο- Αναγνωστόπουλο ως ύποπτο για συμμετοχή στους Πυρήνες της Φωτιάς.  Αφού τον ανέκριναν για αρκετές ώρες τον άφησαν λέγοντας απλώς ότι επρόκειτο για …….λάθος!

Είναι επικίνδυνα και αποκρουστικά φαινόμενα ακραίου αυταρχισμού. Ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης, χωρίς προσχήματα, οφείλει αυτό το αυγό του φιδιού που ανεξέλεγκτα δρα μέσα στους κόλπους των σωμάτων ασφαλείας να το διαλύσει. Έχει πολιτική ευθύνη. Χρειάζεται οι ένοχοι αυτής της ενέργειας να βρεθούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά και να μην κουκουλωθεί η υπόθεση. Τα φαινόμενα αυτά, όπου το λάδι στη φωτιά της έντασης, της βίας και του αυταρχισμού το ρίχνουν  θύλακες μέσα στα σώματα ασφαλείας που έχουν την ανοχή και την ενθάρρυνση  από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου, πρέπει να αφυπνίσουν την κοινωνία.

(περισσότερα…)

Είναι ακίνδυνα τα δακρυγόνα;


Του Θανάση ΛΕΒΕΝΤΗ

πηγή εφημερίδα Αυγή.

Το τελευταίο διάστημα γίναμε μάρτυρες μιας εκτεταμένης χρήσης χημικών δακρυγόνων ουσιών, από τις δυνάμεις της Αστυνομίας, στους δρόμους της Αθήνας και άλλων Ελληνικών πόλεων. Μέχρι σημείου ώστε να εξαντληθούν τα αποθέματά μας και να χρειασθεί εσπευσμένη εισαγωγή τους από το Ισραήλ.

Στη χώρα μας η πιο προσφιλής μέθοδος της αστυνομίας στην αντιμετώπιση των διαδηλωτών, είναι η εκτεταμένη χρήση χημικών δακρυγόνων. Επειδή η χρήση γίνεται κατά κόρον σε περιβάλλον πυκνής αστικής δόμησης, δίπλα σε νοσοκομεία, σχολεία, παιδικούς σταθμούς, κλειστούς μαζικούς χώρους, αδιέξοδους στενούς δρόμους κ.ο.κ. θύματα πέφτουν οι πάντες και όχι μόνον οι «ταραχοποιοί» διαδηλωτές εναντίον των οποίων υποτίθεται, ότι στρέφονται.

Εκτός των άλλων διαστάσεων του προβλήματος, η εκτεταμένη χρήση χημικών δακρυγόνων-ασφυξιογόνων στην ουσία-έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία των πολιτών, ιδίως των πιο ευαίσθητων ομάδων, όπως είναι: τα παιδιά, οι έγκυες, οι ηλικιωμένοι, όσοι πάσχουν από αναπνευστικά, καρδιολογικά αλλεργιολογικά, οφθαλμικά προβλήματα. Ακόμη και οι αστυνομικοί που τα χρησιμοποιούν, παρά τις ειδικές προστατευτικές τους στολές, δεν παραμένουν αλώβητοι. Υπάρχουν πληροφορίες για θύματα μεταξύ των αστυνομικών, που παρουσίασαν συμπτώματα ανάλογα αυτών που παρατηρήθηκαν σε στρατιώτες στις επιχειρήσεις του Κόλπου ή της Βοσνίας.

Δεν γνωρίζουμε την ακριβή σύνθεση όλων των χημικών δακρυγόνων που χρησιμοποιεί η Ελληνική Αστυνομία, ούτε πήραμε ολοκληρωμένη απάντηση από το αρμόδιο υπουργείο στις επανειλημμένες σχετικές ερωτήσεις μας. Η πιο συχνή είναι η S-ορθοχλωροβενζυλομαλονονιτρίλη- ουσία ερεθιστική για τα μάτια και το αναπνευστικό υπό μορφή κίτρινης σκόνης η οποία εκτοξεύεται με τη μορφή χειροβομβίδων που εκρήγνυνται μπροστά στους διαδηλωτές.

Τελευταία για τις ανάγκες της εκτόξευσης χρησιμοποιείται ένας διαλύτης η ΜΙΒΚ που αναμειγνύεται με την CS, για να τη μετατρέψει σε μορφή σπρέι που εκτοξεύεται από τις ειδικές φυσούνες, η ΙΒΚ-Μεθυλοοξυβουτρυλοκετόνη. Ο τελευταίος αυτός συνδυασμός αυξάνει κατακόρυφα τόσο την ερεθιστική δακρυγόνο και αναπνευστική δράση όσο και τις βλαπτικές συνέπειες στο σύνολο του οργανισμού.

Με το θέμα έχει ασχοληθεί και ο Συνήγορος του Πολίτη, απευθύνοντας αντίστοιχα ερωτήματα στις αρμόδιες αρχές. Στην σχετική έρευνα ανέτρεξε και στα διεθνή βιβλιογραφικά δεδομένα – υπάρχουν πάνω από 150000 εργασίες για τη CS. Ο Συνήγορος του Πολίτη μνημονεύει εκτός των άλλων τα βιβλιογραφικά δεδομένα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης που τονίζουν ότι : «Το CS είναι επιβλαβές όταν εισπνέεται ή σε περίπτωση κατάποσης. Πιθανόν να είναι επιβλαβές σε επαφή με το δέρμα. Προκαλεί σοβαρό ερεθισμό στους οφθαλμούς. Η συγκέντρωση την οποία μπορεί να ανεχθεί ένας άνθρωπος είναι για χρόνο 10 min τα 4-7 mg/m3».

Επίσης αναφέρεται στο φύλλο πληροφοριών χημικής ασφάλειας που διαθέτει το Εθνικό Ινστιτούτο Έρευνας και Ασφάλειας της Γαλλίας, ότι «τα συμπτώματα σε περίπτωση οξείας τοξικότητας είναι:

Ερεθισμός του δέρματος, των οφθαλμών και της αναπνευστικής οδού, πεπτικές διαταραχές, πονοκέφαλος, πιθανή αλλεργική αντίδραση, δερματικά εγκαύματα.

Σε περίπτωση χρόνιας τοξικότητας αναφέρονται: Έλκη στο δέρμα και το ρινικό διάφραγμα, νεφρικές βλάβες κατόπιν κατάποσης, καρκινογόνος δράση.

Το όριο έκθεσης στη Γαλλία είναι 0,4 mg/m3».

Τοξικολογικές μελέτες δείχνουν ότι η έκθεση σε υψηλότερες συγκεντρώσεις CS προκαλεί πνευμονίτιδα και οίδημα στους πνεύμονες που μπορεί να αποβεί μοιραίο. Αναφέρονται 689 νεκροί στο Βιετνάμ από τη χρήση CS, πιστοποιημένοι από το Διεθνές Δικαστήριο Ράσελ και 63 νεκροί Παλαιστίνιοι, παιδιά και ηλικιωμένοι εξαιτίας υπερβολικής εισπνοής CS που ερρίφθη από τις δυνάμεις ασφαλείας του Ισραήλ. Στην Ελλάδα δύο από τους νεκρούς του Πολυτεχνείου το 1973, ο δικηγόρος Σπύρος Κοντομνάρης και ο ιδιωτικός υπάλληλος Δημήτρης Παπαϊωάννου έφεραν ως επίσημη αιτία θανάτου την εισπνοή δακρυγόνων CS και CN. Για τον θάνατο του Πέτρουλα επίσης είχε αναφερθεί ως αιτία του η έκρηξη μπροστά του χειροβομβίδας δακρυγόνου.

Τα αρμόδια υπουργεία Δημόσιας Τάξης παλαιότερα, Εσωτερικών σήμερα, που προΐστανται της Ελληνικής Αστυνομίας, απαντώντας σε σχετική ερώτησή μας αναφέρουν ότι: «Το CS δεν περιλαμβάνεται στον πίνακα των απαγορευμένων ουσιών της σύμβασης του Παρισιού του 1993 και ως εκ τούτου αυτή δύναται να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς διατήρησης της δημόσιας τάξης και καταστολής στάσης στο εσωτερικό του κράτους».

Η θέση αυτή όμως έρχεται σε κραυγαλέα αντίθεση με το πρωτόκολλο της Συνθήκης της Γενεύης της 171/6/1925, που αναφέρει ότι: «Απαγορεύεται η χρήση ασφυξιογόνων, δηλητηριωδών και άλλων αερίων, καθώς και βακτηριολογικών μέσων».

Η συστηματική όμως παραβίαση της Συνθήκης της Γενεύης και η χρήση των αερίων CS και CN (που είναι τα δύο βασικότερα συστατικά των σύγχρονων δακρυγόνων) από τις ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ ανάγκασε τον ΟΗΕ να καταλήξει στην απόφαση 2603/16-12-69, σύμφωνα με την οποία, μεταξύ άλλων: «….καλούνται τα κράτη μέλη να κάνουν σαφή δήλωση, ότι η απαγόρευση που περιλαμβάνεται στο Πρωτόκολλο της Γενεύης έχει εφαρμογή στην πολεμική χρήση όλων των χημικών βακτηριολογικών και βιολογικών ουσιών (συμπεριλαμβανομένων των δακρυγόνων και άλλων βλαπτικών ουσιών), όσων υφίστανται σήμερα και όσων μπορεί να αναπτυχθούν στο μέλλον.»

Επιπρόσθετα, βάσει της Σύμβασης του Παρισιού (1993) «η παραγωγή των χημικών ουσιών για στρατιωτικούς σκοπούς έχει απαγορευθεί.»

Συμπερασματικά αυτά τα χημικά αέρια συνιστούν κατά το ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ χημικά όπλα και γι΄ αυτό απαγορεύεται η χρήση τους μεταξύ εμπόλεμων κρατών, διότι ενδεχόμενη χρήση τους σε διακρατική σύρραξη συνιστά έγκλημα πολέμου.

Προφανώς όμως, σύμφωνα με τις απαντήσεις του υπουργείου Εσωτερικών αυτές οι απαγορεύσεις δεν ισχύουν όταν αυτά τα χημικά όπλα στρέφοντα εναντίον των πολιτών της ίδιας της χώρας.

Ας μελετήσουν λίγο καλύτερα τις διεθνείς συμβάσεις και τα ιατρικά δεδομένα τα υπουργεία Εσωτερικών, Υγείας και Δικαιοσύνης.

Για το καλό όλων μας.

Έσπειραν αυταρχισμό και καταπίεση, θερίζουν οργή!


o Την τελευταία εβδομάδα, με αφορμή την δολοφωνία του 15χρονου μαθητή γίναμε μάρτυρες μιας μεγάλης κοινώνικής έκρηξης. Χιλιάδες μαθητές, γονείς, φοιτητές αλλά και πλήθος νέων κυρίως ανθρώπων βγαίνουν στο δρόμο και διαδηλώνουν. Διαδηλώνουν για μια άδικη δολοφωνία αλλα όχι μόνον γι αυτή, διαδηλώνουν και για λογαριασμό τους, διότι η καθημερινότητα τους είναι αβάσταχτη, διότι δέν αντέχουν άλλο, διότι η αδικία και η εκμετάλλευση είναι η καθημερινότητα τους. Πλάι στις μαζικές διαδηλώσεις, διπλα σε ένα τεράστιο αντιαυταρχικό αντικατασταλτικό μέτωπο που σχηματίστηκε γίναμε μάρτυρες σχεδόν πολεμικών συρράξεων στο κέντρο πολλών πόλεων της χώρας.

Ανεξάτητα αν συμφώνει ή διαφωνει κανεις με τις πρακτικές όσων έσπoo1ασαν, έκαψαν, πετάξαν πέτρες (προσωπικά διαφωνώ ρητά και κατηγορηματικά με τέτοιου είδους πρακτικές, τις θεωρώ πλήρως ατελέσφορες ενώ ταυτόχρονα συσπειρώνουν τα πιο συντηριτικά ακροατήρια και δίνουν την δυνατότητα για περαιτέρω καταστολή των δημοκρατικών κεκτημένων και ελευθεριών, σε μια πολιτική κατευθυνση υποχώρησης της δημοκρατίας και της ελευθεριας ως αξίες στο όνομα της ασφάλειας, της τάξης και της κοινωνικής γαλήνης) δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει οτι πισω απο αυτές τις συμπεριφορές δεν κρύβονται απλώς χούλιγκαν ή κολώπαιδα (σίγουρα υπάρχουν και αυτοί) αλλα κυριώς οι πολιτικές που οδήγησαν αυτούς τους ανθρώπους στις ακραίες και ταυτόχρονα αναποτελεσματικές κατα την άποψή μου συμπεριφορές.

Στον δρόμο βγήκαν και διαδηλώσαν, άλλοι τα έσπασαν και άλλοι όχι, αυτοί που δουλεύουν 70 ώρες την εβδομάδα και παίρνουν 600ευρώ χωρίς ασφάλιση, αυτοι που απολύθηκαν χτές επειδή τα golden boys, ο Αλογοσκούφης, ο Grinsban και η παρέα τους τα κατάφεραν όπως τα κατάφεραν, αυτοί που έχασαν το σπίτι τους απο τις τράπεζες, αυτοί που το εκπαιδευτικο oooσύστημα τους απέβαλλε πρίν τελειώσουν το γυμνάσιο ή το λύκειο, αυτοί που πέρσι το καλοκαίρι έχασαν τα πάντα στις μεγάλες φωτιές (όχι μόνο περιουσίες), οι άνεργοι, οι μαθητές που είναι υποχρεωμένοι στο λύκειο να ακολουθούν ενα εξαντλητικό και υπερεντατικό πρόγραμμα βγήκαν και άλλοι…

Βγήκαν και οι μετανάστες, αυτοί που θαλασσοπνίχτηκαν στο Αιγαίο, που περάσαν τα ναρκοπέδια στον Εύρο, που περπάτησαν ξυπόλυτοι την Πίνδο για να στήσουν την ισχυρή ελληνική οικονομία των υψηλών ρυθμών ανάπτυξης δουλεύοντας πάνω απο 12ώρες την ημέρα και ζώντας σε άθλιες συνθήκες στιβαγμένοι χώρις καμία πρόσβαση σε παιδεία και ιατροφαρμακευτική περιθαλψη.

Ναι, μέσα σε αυτους που εύκολα αποκαλούμε μπάχαλους ήταν και τέτοιοι και έδρασαν έτσι, διότι πολλοί απ αυτους δεν έχουν τίποτα να χάσουν, διότι η καθημερινότητά τους ήταν και είναι πιο βίαιη και πιο βάρβαρη απο τις βιτρίνες που σπάνε, απο τα αυτικίνητα που καίνε απο τις πέτρες που ρίχνουν στα αστυνομικά τμήματα. Σε καμία όμως περίπτωση δεν πρέπει να να δικαιολογούμε αυτες τις ενέργειες ως μορφές αντίστασης στην καταπίεση.

Αυτά που είδαμε αυτές τις μέρες στους δρόμους ήταν απο τη μια η παρακμή και απο την άλλη η ελπίδα της ελληνικής κοινωνίας που δείχνει οτι ευτυχώς έχει αντιστάσεις και αντανακλαστικά. Οι κυβερνήσεις στα πλαίσια ενός σκληρού νεοφιλελευθερισμού έσπειραν καταπίεση, ανισότητα, ανέχεια, ανεργία, αστυνομοκρατία, πόνο, φόβο, απανθρωπιά, αυταρχισμό, μάλλον ηρθε η ώρα να θερίσουν αγανάκτηση και οργή. Όμως η βίαιη απάντηση στην βίαιη συμεριφορά του κράτους διαχρονικά δεν παρήγαγε τα επιθυμιτά αποτελέσματα. Κανένας καπιταλισμός δεν θα καταρρεύσει ούτε καν θα κλωνιστεί επειδή σπάνε οι τράπεζες, οι βιτρίνες και καίγονται αυτοκίνητα. Μάλλον θα κάνουν καλές δουλειές οι τζαμάδες. Η βία έχει παιδαγωγικό χαρακτήρα και διαπαιδαγωγεί και αυτούς που την ασκούν και προφανώς αυτούς που την υφίστανται.

Η αντίθεση στη βία, η ενδυνάμωση του μαζικού λαικού κινήματος μπορεί να αποτελέσει την απάντηση . Ενα πανδημοκρατικό – αντιαυταρχικό μέτωπο που θα ξεσηκώσει τον κόσμο και θα μιλήσει συγκεκριμένα και ρεαλιστικά για την διέξοδο της χώρας απο το τέλμα μέσα απο την άμβλυνστη των ανισοτήτων, την ενδυνάμωση των πολιτικών κοινωνικής συνοχής είναι το ζητουμενο.

Η μη βία δεν ειναι καμία ρεφορμιστική πατέντα για να μην ανοίγουν ρουθούνια στη πορεία, έχει όπως και η βία άλλώστε χαρακτήτα παιδαγωγικό. Ο κόσμος που βιώνουμε σήμερα είναι φριχτά βίαιος και αυτή του την βία την ανακυκλώνει και την αναπαράγει. Για όλους εμάς που στην αριστερά οραματιζόμαστε έναν δίκαιο κόσμο με δημοκρατία και ελευθερία δεν έχουμε άλλα υλικά για να τον χτίσουμε απο τα κιoooo1νήματα, τις πλατιές συμμαχίες, τις κοινωνικές πλειοψηφίες, την δημοκρατία, την κοινωνική αλληλεγγύη, την ισότητα και την μή βία.Ας αρχίσουμε…

Κώστας Ζαχαριάδης

Μέλος Κ.Σ. της Νεολαίας ΣΥΝ


Ετικετοσύννεφο