Διευθυντής Κοινοβουλευτικής Ομάδας ΣΥΡΙΖΑ

Posts tagged ‘Ανανεωτική πτέρυγα του ΣΥΝ’

ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ…


Τις προηγούμενες μέρες δόθηκε στην δημοσιότητα η συμβολή του ΣΥΝ στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή το πρόγραμμα του ΣΥΝ, που επιχειρεί να  δόσει διέξοδο στα προβλήματα της Ελληνικής κοινωνίας από τη σκοπιά της Ανανεωτικής Αριστεράς. Μεγάλο, αναλυτικό, περιεκτικό και με συγκεκριμένους στόχους. Ένα πρόγραμμα της σύγχρονης αριστεράς που κάνει μια πολύ σοβαρή προσπάθεια να απαντήσει στα μεγάλα ερωτήματα του σήμερα, να ανοίξει δρόμους και να δώσει τις πρώτες απαντήσεις για ένα νέο, ελεύθερο, δημοκρατικό και δίκαιο κόσμο. Το πρόγραμμα του ΣΥΝ δημιουργεί από μόνο του προϋποθέσεις για αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού στο χώρο όχι μόνο της αριστεράς, αλλά και  ευρύτερα στον προοδευτικό χώρο. Όλοι και όλες που από καιρό μέσα στο κόμμα, υποστηρίζαμε την ανάγκη  ενός τέτοιου προγράμματος, μπορούμε να αισθανόμαστε δικαιωμένοι.
Δεν έχει στόχο να απαντήσει στα ΜΜΕ και στις απελπισμένες ερωτήσεις κάποιων δημοσιογράφων για το τι επιτέλους λέει αυτή η αριστερά. Απαντά στον κόσμο της αριστεράς στα άγχη, τους φόβους και τη διάχυτη απογοήτευση των εργαζομένων και των νέων ανθρώπων. Το κείμενο του προγράμματος κλείνει επιτέλους και ευτυχώς την ιστορία της «μεγάλης αριστεράς» και της στρατηγικής συμμαχίας με το ΚΚΕ. Ανοίγει όμως μια κουβέντα με όλες τις δημοκρατικές, οικολογικές και προοδευτικές δυνάμεις της κοινωνίας.
Είναι το πρόγραμμα ενός νέου αριστερού ριζοσπαστικού μεταρρυθμισμού. Η γεύση που αφήνει είναι ότι ο ΣΥΝ είναι  ριζοσπαστικός και μεταρρυθμιστικός πολιτικός φορέας. Ριζοσπαστικός, γιατί  έχει   στον πυρήνα της πολιτικής του σκέψης το σπέρμα της ανατροπής και μεταρρυθμιστικός, γιατί ο μεταρρυθμισμός στην εποχή μας είναι εργαλείο ανατροπών, με την έννοια της δυνατότητας όχι μόνο της περιγραφής  της πραγματικότητας, αλλά και της αλλαγής της.
Το πρόγραμμα βάζει την ατζέντα για την όποια συζήτηση με όλες τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας.  Δυστυχώς δεν είχε τυπωθεί στην τελική του μορφή, όταν ο Αλέκος Αλαβάνος συναντήθηκε με τον Γιώργο Παπανδρέου για να του το κάνει δώρο. Θα του δινόταν η δυνατότητα  να πειστεί για το ποσό εφικτές ή ανέφικτες είναι οι συγκλίσεις και οι κοινές δράσεις ή κατά πόσο απλώς εκφωνούνται  στα ΜΜΕ, για να διαμορφώνουν κλίμα. Και αν  το ΠΑΣΟΚ το αποδεχτεί όλο ή τμήματά του ως βάση συζήτησης ή κοινής δράσης τότε ίσως δοκιμαστούν οι ιδέες μας στην πράξη. Δεν τρέφουμε αυταπάτες, αλλά και τίποτα δεν αποκλείεται εκ των προτέρων.
Παρόλο που το πρόγραμμα είναι μεγάλο και αναλυτικό δεν είναι παρά η πρώτη σελίδα ενός μεγάλου βιβλίου. Του βιβλίου της προγραμματικής αντεπίθεσης και ανασυγκρότησης της αριστεράς συνολικά. Πρέπει να προστεθούν και άλλες πολλές σελίδες, με τη συμβολή των συνδικαλιστικών ενώσεων , των δημοτικών και νομαρχιακών κινήσεων και της νεολαίας. Οφείλουμε να ανοίξουμε μια τεράστια συζήτηση εν όψει των Ευρωεκλογών σε όλα τα επίπεδα για την πολιτική στην Ευρώπη, συνεχίζοντας την πολύ καλή παράδοση της δουλειάς του Δημήτρη Παπαδημούλη στην Ευρωβουλή τα τελευταία χρόνια.
Το πρόγραμμα δεν είναι τέλειο, είναι όμως μια πολύ καλή αρχή μια αρχή για περαιτέρω διαβούλευση και προβληματισμό. Ως τέτοιο πρέπει να το βλέπουμε και όχι ως μια κλειστή διαδικασία, ένα ντοκουμέντο ενός διαρκούς συνεδρίου που θα μπει στο ράφι. Είναι ένα πρόγραμμα του ΣΥΝ με την πιο αυθεντική του έννοια…
Το πρόγραμμα είναι το τελευταίο πεδίο στο οποίο πρέπει να επιχειρηθεί εσωκομματική όξυνση. Ας γίνει οπουδήποτε άλλου, αλλά όχι στο πρόγραμμα. Ας είναι το πρόγραμμα ένα κομματικό κεκτημένο με τις όποιες διαφωνίες, διαφοροποιήσεις και συμβολές όλων όσων είναι στο ΣΥΝ, αλλά και  γύρω από αυτόν. Το πρόγραμμα είναι αυτή τη στιγμή η ατμομηχανή για την ενδυνάμωση του χώρου μας στην κοινωνία, καθώς και για την ενίσχυση του που είναι εξαιρετικά σημαντική με όρους και ουσίας και ψυχολογίας στο δρόμο προς τις επερχόμενες Ευρωεκλογές.
Το πρόγραμμα έχει ατέλειες, έχει αμφιλεγόμενα σημεία, ιδίως στο προοίμιο. Αλλά πως αλλιώς θα μπορούσε να είναι; Είναι ένα πρόγραμμα συγκερασμού και μπολιάσματος διαφορετικών ιδεολογικών ρευμάτων που υπάρχουν στο κόμμα μας. Είναι το αποτέλεσμα της συντονισμένης δουλειάς των τμημάτων. Δεν θα ήταν εγκληματικό και πλήρης αποτυχία για το κόμμα μας να φτιαχτεί ένα πρόγραμμα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της μιας από τις δύο ή περισσότερες απόψεις που υπάρχουν στο εσωτερικό του ΣΥΝ;
Είναι η συμβολή του ΣΥΝ και όχι το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Θα μπορούσε να είναι πιο «ευρωπαϊκό» στο προοίμιο, να βάζει περαιτέρω τα ζητήματα της θεσμικής ολοκλήρωσης της Ε.Ε και της δημοκρατικής της λειτουργίας. Θα μπορούσε να αντιμετωπίζει τις πράσινες πολιτικές ακόμα και μέσα στον καπιταλισμό ως πρόκληση και όχι ως φοβία.  Προσοχή άλλο πρόκληση και άλλο στόχος.  Πάντως αυτά σε μεγάλο βαθμό «διορθώνονται» στο δεύτερο μέρος όπου οι στόχοι γίνονται συγκεκριμένοι, άλλα και το προοίμιο στο επίπεδο του συμβολισμού έχει μεγάλη σημασία. Θεωρούμε ότι το σχέδιο προγράμματος του ΣΥΝ, που διαμόρφωσε η επιτροπή προγράμματος, μπορεί και πρέπει να εγκριθεί ως βάση για συνέχιση της  συζήτησης στο κόμμα και στην κοινωνία, καθώς και για περαιτέρω επεξεργασία.
Με αυτοπεποίθηση στις ιδέες της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς, με έναν ευρύ δημοκρατικό διάλογο στο κόμμα μας και την κοινωνία και με την σύνθεση των απόψεων μπορούμε και πρέπει να αναδείξουμε το χώρο μας σε ισχυρή προγραμματική ανατρεπτική δύναμη. Μια δύναμη  που θα φέρει καλύτερες μέρες για την ελληνική κοινωνία που αυτές τις ώρες βουλιάζει στη δίνη της οικονομικής κρίσης εξαιτίας  των πολιτικών που εφαρμόστηκαν τα τελευταία 20 και πλέον χρόνια σε εθνικό και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Παναγιώτης Ρήγας Μέλος της Κ.Π.Ε και της Ε.Γ του ΣΥΝ
Κώστας Ζαχαριάδης Μέλος του Κ.Σ της Νεολαίας του ΣΥΝ

Advertisements

Μήνυμα του Μιχάλη Παπαγιαννάκη στην εκδήλωση της Ανανεωτικής Πτέρυγας του ΣΥΝ


Αγαπητές φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι

Να ευχηθώ κάθε επιτυχία στην αποψινή εκδήλωση-συζήτηση. Γίνεται σε μια αρκετά κρίσιμη στιγμή των πολιτικών εξελίξεων στη χώρα και φυσικά των αναζητήσεων  σχετικά με το ρόλο που μπορεί να παίξει η αριστερά, και ιδιαίτερα η ανανεωτική.

Δίνουμε πάντα ιδιαίτερο βάρος στο προγραμματικό περιεχόμενο των προτάσεων και των παρεμβάσεών μας, συγκεκριμένο κάθε φορά και σαφώς ενδεικτικό των προοπτικών που προτείνουμε στους συντρόφους μας και στους πολίτες. Σε ένα βαθμό, στη μακρόχρονη πορεία της ανανεωτικής αριστεράς, έχουμε συσσωρεύσει ένα κεφάλαιο τέτοιων προτάσεων και προοπτικών και έχουμε μάλιστα πετύχει ένας σημαντικός αριθμός να έχει ενταχθεί στη συνολική  φυσιογνωμία του ΣΥΝ και ως εκ τούτου και στις συνεργασίες του. Είναι γενικότερα αποδεκτό ότι αυτή η συμβολή της ανανεωτικής αριστεράς έχει διαμορφώσει  τις γενικές στρατηγικές κατευθύνσεις του ΣΥΝ ως προς την ευρωπαϊκή πολιτική ενοποίηση, άσχετα από τις κριτικές μας και τις καταδίκες συγκεκριμένων αποφάσεων των οργάνων της ΕΕ. Είναι γνωστός ο ρόλος της ανανεωτικής αριστεράς στη διαμόρφωση της οικολογικής πολιτικής και των συγκεκριμένων θέσεων του κόμματος από την εκτροπή του Αχελώου έως τους Ολυμπιακούς Αγώνες και τις τουριστικές επενδύσεις. Το ίδιο ισχύει για τη συμβολή μας στα λεγόμενα «εθνικά θέματα», από το Μακεδονικό έως τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, το Κυπριακό, κλπ. Το ίδιο ισχύει για τη διαμόρφωση της πολιτικής μας ως προς τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη, των μειονοτήτων και των «διαφορετικών». Και θα μπορούσα επίσης να αναφέρω, έστω και τηλεγραφικά, τις θέσεις της ανανεωτικής αριστεράς  ως προς την περιφερειακή συγκρότηση του Κράτους («Καποδίστριας»…), τη φορολογική μεταρρύθμιση ( «πράσινη φορολογία» και πολλά άλλα), το ασφαλιστικό σύστημα, (ένας και μοναδικός ασφαλιστικός οργανισμός κλπ κλπ).

Είναι  ενδιαφέρον ότι, η πρόσφατη κρίση και η αναζήτηση πολιτικών για την αντιμετώπισή της δικαιώνουν πολλές από τις αναλύσεις και προτάσεις της ανανεωτικής αριστεράς. Τίθενται σήμερα σε πλήρη αμφισβήτηση  δόγματα και  πρακτικές του νεοφιλελευθερισμού, ενώ λίγοι αναζητούν λύσεις με επιστροφή στον εθνικό προστατευτισμό, στον κρατισμό και στην πολυδιάσπαση παλαιότερων περιόδων. Αντίθετα όλο και περισσότεροι κάνουν πια λόγο για συνεργασία και κοινή πολιτική σε παγκόσμιο επίπεδο, και αυτό συχνά χωρίς άμεση σχέση με κομματικές προελεύσεις.

Αναπτύσσεται η τάση για να διαμορφωθούν οι όροι και οι θεσμοί για μια παγκόσμια διακυβέρνηση, που βέβαια δεν μπορεί παρά να είναι πολιτική και πολυμερής ή πολυπολική. Είναι γενικές κατευθύνσεις που εδώ και καιρό υποστηρίζει η ανανεωτική αριστερά, παράλληλα βέβαια και με άλλες πολιτικές  δυνάμεις ενός ευρύτατου φάσματος Δεν ξέρω πώς θα εξελιχθεί αυτή η ιδεολογική και πολιτική αναζήτηση και αντιπαράθεση που κάποια στιγμή επιβάλλει διάλογο και συγκλίσεις. Είναι πάντως λυπηρό να βλέπει κανείς τα νέα αυτά πεδία διαμόρφωσης πολιτικής να απορρίπτονται με περισσή ευκολία και ανεμελιά τόσο από σημαντικό τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που ήταν μάλλον αναμενόμενο, όσο όμως και από σημαντικές και «ριζοσπαστικές»… δυνάμεις του ΣΥΝ.

Ανησυχούμε όταν βλέπουμε  όλα αυτά τα στοιχεία της φυσιογνωμίας της ανανεωτικής αριστεράς να αμφισβητούνται ή να παραμερίζονται στην καθημερινή παρουσία  του ΣΥΡΙΖΑ, όπως πια το διαπιστώνουν πολλοί εντός και εκτός του χώρου της αριστεράς. Είναι φανερό σε ζητήματα όπως η πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης, αλλά όλο και περισσότερο το διαπιστώνουμε όταν παρατηρούμε πώς εξελίσσονται θέσεις και πρωτοβουλίες ή παραλείψεις σχετικά με όλα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν έως τώρα την ανανεωτική αριστερά.

Δεν μας κλόνισε  τόσο η δημοσκοπική εξέλιξη, γιατί στο κάτω κάτω κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν πίστεψε στις προβλέψεις για 18 και 20%,  αλλά η αντιμετώπισή της. Είχαμε επισημάνει από την αρχή ότι το σημαντικότερο ήταν η προσπάθεια να παγιωθεί ένα  σημαντικό τμήμα της μετακίνησης προς το ΣΥΡΙΖΑ. Κι αυτό θα σήμαινε τη διατύπωση ενός συγκεκριμένου προγράμματος που θα μπορούσε να αποτελεί απάντηση στα βασικά ζητήματα της σημερινής κρίσης και τη μεθόδευση ευρύτερων συσπειρώσεων που θα το στηρίζουν. Χάσαμε περίπου ένα χρόνο, ενώ παράλληλα η πλειοψηφία του ΣΥΝ έκανε ότι μπορούσε για να πείσει ότι η μεν δημοσκοπική μεγέθυνση την φοβίζει         ( αλλοιώνει τα χαρακτηριστικά μας…!) η δε συσπείρωση δεν είναι και τόσο επιθυμητή …Όπως δεν είναι και ο σχετικός διάλογος που προϋποθέτει, σε βαθμό μάλιστα που δαιμονοποιήθηκε η ίδια η λέξη και η οποιαδήποτε αναφορά σε οποιονδήποτε διάλογο, σε οποιοδήποτε πεδίο της προγραμματικής και πολιτική παρουσίας μας.

Η στρατηγική όμως της ανανεωτικής αριστεράς, η στρατηγική του «ειρηνικού δρόμου» βασίζεται στη συνεχή προγραμματική ανανέωση σε συνεχή επαφή και διάλογο με τους πολίτες και τα κινήματα, στη διαμόρφωση προγράμματος μεταρρυθμίσεων και αλλαγών, στην αναζήτηση ευρύτατων πολιτικών και κοινωνικών συσπειρώσεων και πολιτικών προτάσεων για τη διακυβέρνηση της χώρας και την παρουσία της στην Ευρώπη και τον κόσμο. Μπορεί να μην είναι κατάλληλες οι συνθήκες αυτήν ή εκείνη τη στιγμή, αλλά δεν είναι παραδεκτό να απορρίπτεται γενικώς και αδιακρίτως κάθε διάλογος και κάθε σύγκλιση. Ιδίως τώρα που με τις εξελίξεις της κρίσης οι πάντες  επιδιώκουν διάλογο και συσπειρώσεις με τους πάντες σε διεθνές και σε εθνικό επίπεδο.

Οφείλουμε όλοι μας να κρατήσουμε ανοιχτή την προοπτική για το καλό της αριστεράς και της κοινωνίας μας, να αντιταχθούμε με κάθε πολιτικό τρόπο
στην αναπαλαίωση των προτάσεων και των πρακτικών της αριστεράς που κάποιοι επιχειρούν με κοντόθωρη προσέγγιση του χώρου μας και με στρεψόδικες αναλύσεις και τοποθετήσεις σχετικά με την παγκοσμιοποίηση, την Ευρώπη, τη  νεολαία, τα κινήματα, τη βία. Ιδιαίτερα η βία δεν είναι βέβαια συντελεστής παραγωγής πολιτικής,  είναι κυρίως παράγων στρέβλωσης ακόμα και των ευγενέστερων προθέσεων και παρεμβάσεων. Γι αυτό και δεν έχει απολύτως καμιά σχέση με το σχεδιασμό και την εφαρμογή της στρατηγικής της ανανεωτικής αριστεράς.

Με αυτές τις σκόρπιες σκέψεις συμμετέχω και συμπαρίσταμαι στις αναζητήσεις όλων μας   και εύχομαι ευόδωση των στόχων της ανανεωτικής ανανεούμενης αριστεράς …

Μιχάλης Παπαγιαννάκης

Ετικετοσύννεφο