Διευθυντής Κοινοβουλευτικής Ομάδας ΣΥΡΙΖΑ

Posts tagged ‘ανανεωτική αριστερά’

Πέντε χρόνια χωρίς τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη


Λ. Κύρκος: Θα ήθελα να ήμουν πιο τολμηρός... ΜΝΗΜΗ ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗhttp://www.matrix24.gr

του Κώστα Ζαχαριάδη*

Αν κάτι χαρακτήριζε τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη, αυτό ήταν η αντισυμβατική για ενεργό πολιτικό, συνέπεια της δράσης, της σκέψης και της στάσης. Έτσι, δεν του ταιριάζουν αγιογραφίες και εργαλειοποιήσεις, δεν θα το ήθελε και ο ίδιος. Εραστής της ζωής, της πολιτικής και της κριτικής σκέψης, βαθύτατα αριστερός και δημιουργικά αντιφατικός. «Σκληρός», θεσμικός εκσυγχρονιστής, αλλά και οικολόγος ακτιβιστής, κινηματίας και «αντιεξουσιαστής».

(περισσότερα…)

Advertisements

Μιχάλης Παπαγιαννάκης: Επανάσταση στη ζωή, μεταρρύθμιση στη πολιτική


Λ. Κύρκος: Θα ήθελα να ήμουν πιο τολμηρός... ΜΝΗΜΗ ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗhttp://www.matrix24.gr

(4 χρόνια απο τον θάνατό του)

Του Κώστα Ζαχαριάδη*

Ο Παπαγιαννάκης ήταν ένα υπόδειγμα σύγχρονου αριστερού ηγέτη. Ένα πλούσιο μυαλό, ένας άνθρωπος της κινηματικής δράσης από το παγκόσμιο μέχρι το τοπικό επίπεδο, ένας ακομπλεξάριστος συλλογικός άνθρωπος, ένας αδιάλλακτος δημοκράτης, ένας εμπνευσμένος ρήτορας που πάντα αναζητούσε την πρωτοτυπία για να κάνει τον λόγο του κρουστικό. Ήταν έτοιμος να πειστεί αν τα επιχειρήματα ήταν τεκμηριωμένα, απεχθανόταν τις βεβαιότητες, τα δόγματα και τις μοναδικές αλήθειες. Ήταν ο μάγος των επιχειρημάτων. Ο Παπαγιαννάκης, μαζί με άλλους, άνοιξε δρόμους, διαμόρφωσε καθοριστικά την ευρωπαϊκή, οικολογική, προγραμματική φυσιογνωμία τμήματος της αριστεράς στη χώρα μας αλλά και ευρύτερα.

Αν κάτι χαρακτήριζε τον Μιχάλη, αυτό ήταν η αντισυμβατική για ενεργό πολιτικό, συνέπεια της δράσης, της σκέψης και της στάσης. Δεν του ταιριάζουν αγιογραφίες και εργαλειοποιήσεις, δεν θα το ήθελα και ο ίδιος. Υπήρξε ο ορισμός του αντιοπορτουνιστή πολιτικού. Ακόμα και οι λαθεμένες επιλογές και τοποθετήσεις, που θα μπορούσες να του χρεώσεις, αντιστοιχούσαν και υπηρετούσαν την κεντρική επιλογή του, την υποστήριξη από την αριστερά, των αξιών του δυτικού πολιτισμού, του διαφωτισμού, της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού, με σεβασμό πάντα στην πολυπολιτισμικότητα. (περισσότερα…)

Μιχάλης Παπαγιαννάκης: Ο μάγος των επιχειρημάτων


Λ. Κύρκος: Θα ήθελα να ήμουν πιο τολμηρός... ΜΝΗΜΗ ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗΑυγή της Κυριακής

Του Κώστα Ζαχαριάδη*

Έχουν ήδη γραφτεί τόσα πολλά για τον Παπαγιαννάκη, δεν έχω σχεδόν να προσθέσω τίποτα, οφείλουμε όμως να θυμηθούμε όμως κάποια απ αυτά. Είναι ίδιον της ελληνικής πολιτικής σκηνής η βραχεία μνήμη και η λήθη για το παρελθόν, σήμερα η μάχη ενάντια στη λήθη είναι επίκαιρη όσο ποτέ.

Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο του, παραμένει σημείο αναφοράς για την Ελλάδα και την Ευρώπη που ακτινοβολούσε τις αξίες της δημοκρατίας, της ειρήνης, του ανθρωπισμού, των κοινωνικών ελευθεριών και του πολιτικού πλουραλισμού. Ο διανοούμενος , ο πολιτικός , ο Πολίτης της Ευρώπης υπήρξε προσωπικότητα της ελληνικής και της ευρωπαϊκής αριστεράς. Η παρέμβασή του στην Ευρωβουλή χαρακτηρίστηκε από την προσπάθειά του να προωθηθεί η δημοκρατική – πολιτική ενοποίηση της Ε.Ε. Μέσα σ’ αυτόν τον ορίζοντα προώθησε τη συνεργασία με ευρωβουλευτές από άλλες ευρωομάδες, απέδειξε ότι η Ευρωβουλή δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως άθροισμα εθνικών εκπροσωπήσεων, αλλά ως δυναμικό πεδίο του ευρωπαϊκού δημόσιου χώρου. Υπήρξε ο πρώτος Έλληνας αριστερός – οικολόγος ευρωβουλευτής, με σταθερό μέτωπο απέναντι στον λαϊκισμό. Ήρθε ως ανανεωτής και άνοιξε νέα κεφάλαια στην ατζέντα μιας ιστορικής παράταξης που έδειχνε ήδη σημάδια κόπωσης: της αριστεράς, ήταν αδιάκοπα ανήσυχος και ερευνητικός. Περιφρονούσε κάθε στατικότητα στη σκέψη και στη δράση και κυνηγούσε με πάθος κάθε καινούργιο. (περισσότερα…)

Κλινικά νεκρός, πολιτικά αναγκαίος!


Ναι αυτός είναι ο χώρος μας με το brand name ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ κατ αρχήν… Λίγη σημασία έχει όμως για την κοινωνία οι λέξεις που έπονται. Είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε, στις 4 Οκτώβρη έχουμε εθνικές εκλογές. Όλα όσα ζήσαμε τους τελευταίους μήνες (και πριν τις ευρωεκλογές φυσικά) έχουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο πληγώσει όχι μόνο τον κόσμο αλλά και την χαμηλή και μεσαία στελέχωση του χώρου μας (ίσως και ανεπανόρθωτα). Οι εκλογές μας βρίσκουν μουδιασμένους και σε μια φάση που σχεδόν όλοι ακόνιζαν τα μαχαίρια τους εν όψει συνεδριών, κεντρικών επιτροπών, γραμματειών, δηλώσεων στα ΜΕΕ και άλλα τέτοια. Ευτυχώς ο Καραμανλής μας επαναφέρει με βίαιο και επιτακτικό τρόπο στην πραγματικότητα (δεν το έκανε για εμάς φυσικά). Η ομφαλοσκόπηση πρέπει να σταματήσει τώρα, και μέσα στον κυκεώνα των ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων ο χώρος μας να δώσει μια εξαιρετικά κρίσιμη μάχη. Μάχη όχι μόνο για την εκλογική του επιβίωση και την είσοδο του στη βουλή, αλλά μάχη για να επηρεάσει την συνολική πολιτική κατάσταση στη χώρα που πάει απ το κακό στο χειρότερο.
Δυστυχώς, κυρίως μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και  μέσα στο κόμμα υπάρχει ένα κομμάτι στελεχών που «μισεί» πολιτικά τον Συνασπισμό. Δηλαδή την ιδέα ενός κόμματος της αριστεράς πέρα από την παραδοσιακή σοσιαλδημοκρατία, πόσο μάλλον την νεοφιλελεύθερη εκδοχή της, και περά από το κομμουνιστικό ρεύμα που ηττήθηκε παταγωδώς στα τέλη του περασμένου αιώνα. Ένα τέτοιο κόμμα πολυτασικό, με δημόσια εκφορά του λόγου και από την μειοψηφία, με οικολογική ευαισθησία, με ριζοσπαστικές μεταρρυθμιστικές προτάσεις, με πρόγραμμα, που δεν αδιαφορεί για την κεντρική πολιτική σκηνή, ένα κόμμα της αριστεράς οριοθετημένο και έξω απο τον αριστερισμό, το θεωρούν ρεφορμιστική σούπα . Ο ΣΥΝ απ αυτούς αντιμετωπίζεται ως βάθρο για την μετάβασή σε μια άλλη κατάσταση. Μια άλλη εκδοχή της αριστεράς με πιο αντί και όχι χαρακτηριστικά είναι ο στόχος. Είναι προφανής και η αποστροφή τους για την ευρωπαϊκή αριστερά και το ΚΕΑ και η λαγνεία τους για την αντικαπιταλιστική αριστερά και τον αριστερισμό κυρίως στην Γαλλία αλλά και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτή η αντίληψη αντιμετωπίζει ως μαζικό χώρο το ρεύμα της ανανεωτικής αριστεράς (πολύ ευρύτερο απο την ανανεωτική πτέρυγα του ΣΥΝ) αλλά και τον Συνασπισμό συνολικά. Γι αυτούς τους συντρόφους μέρος του ΣΥΝ συκοφαντείται ότι εγκολπώνει το πολιτικό σχέδιο του νεοφιλελευθερισμού ότι είναι μια καλά μακιγιαρισμένη κεντροαριστερά και εσχάτως δια στόματος Κοροβέση ότι τα παίρνει. Αυτή η άποψη για να επιβιώσει πρέπει να υποβιβάσει τον ρόλο του Συνασπισμού μέσα στο συμμαχικό σχήμα, πρέπει να επιτύχει την ρευστοποίηση και την διάχυση των κομματικών δυνάμενων σε μια νέα φλου κατάσταση, πρέπει να επιτύχει την περιθωριοποίηση των ιδεών της ανανεωτικής αριστεράς, πρέπει να επιτύχει την συκοφάντηση των εκφραστών αυτής της θέσης και την πολιτική τους απομόνωση.
Βέβαια, πέρα απο τα στελέχη και τις συμφωνίες κορυφής υπάρχει και η κοινωνία, όπου υπάρχει έντονη η ανησυχία για μια δημοκρατική, οικολογική, μεταρρυθμιστική, ριζοσπαστική αριστερά που ζει και αναπνέει μέσα στα κοινωνικά κινήματα, προσπαθεί να το μολύνει και μολύνεται απο αυτά. Αυτή η αριστερά βρίσκεται αυτή την στιγμή μέσα στον ΣΥΝ και σ΄ αυτές τις εκλογές θα δώσει την μάχη με τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρόλο που θα δώσουμε όλες τις δυνάμεις μας, δεν θα είναι εύκολο να εκφράσει αυτό το ρεύμα. Το οποίο σταδιακά μετά τις εκλογές του 2007 και την δημοκοπική έκρηξη μένει πολιτικά άστεγο με αποκλειστική ευθύνη της ηγεσίας του ΣΥΝ.
Μπορούσαμε σ αυτές τις εκλογές να έχουμε ως προμετωπίδα το πρόγραμμα του ΣΥΝ και τον κομβικό ρόλο που μπορεί να παίξει στην κεντρική εκφορά του πολιτικού μας λόγου. Θα συμφωνούν οι άλλοι 10 αρχηγοί ή θα είναι συμβιβασμένο γι αυτούς;
Θα έπρεπε να φωνάζουμε για την ανάγκη πολιτικής συνεννόησης με τους Οικολόγους Πράσινους για κοινή κάθοδο σ’ αυτές τις εκλογές για να μπορέσει να δημιουργηθεί ένας πόλος της αριστεράς και της πολιτικής οικολογίας έξω απο την στενή δικομματική εναλλαγή ΠΑΣΟΚ-ΝΔ που θα επηρέαζε τα πράγματα και θα δημιουργούσε ρήγματα στον διπολισμό, που με δικές μας ευθύνες αναστηλώνεται. Ένας πόλος εναλλακτικός στην ακροδεξιά που προσπαθεί να παίξει ρυθμιστικό ρόλο στην κεντρική πολιτική σκηνή. Αφορά καμία άλλη συνιστώσα αυτή η ιστορία;
Να στοχαστούμε συλλογικά αν είναι στόχος η μη αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ; Προφανώς είναι! Και τι θα γίνει μετά; Θα τους κάνουμε δώρο ένα βιβλίο 500 σελίδων περίπου… Το πρόγραμμα! Και θα περιμένουμε το τηλέφωνο να χτυπήσει. Χωρίς αυταπάτες…
Η αριστερά μπορεί να είναι μια χρήσιμη πολιτική δύναμη, γι’ αυτό πρέπει να βγει ενισχυμένη απ’ αυτήν την κάλπη και να παίξει και ρόλο με παρεμβάσεις και προτάσεις για να βγει η χώρα απο την κρίση αλλά και για να αντιμετωπίσει την διευρυνόμενη οικολογική πίεση, που θα αρχίσει σε λίγα χρόνια να επιδρά με μετρήσιμους όρους σε αυτό που λέμε σήμερα οικονομία. Η αριστερά είναι η μόνη που μπορεί να αποτελέσει ανάχωμα στην νέο συντηρητική στροφή της κοινωνίας. Με αυτά πρέπει να ασχολείται η αριστερά, με την πολιτική, και να το δείχνει και προς την κοινωνία.
Αυτή η αριστερά που ονειρευτήκαμε θα υπάρξει γιατί υπάρχει ισχυρό κοινωνικό ρεύμα σ’ αυτή την κατεύθυνση. Δεν ξέρω πως θα την λένε αλλά θα υπάρξει και μακάρι να την λένε κάτι με ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ.

Κώστας Ζαχαριάδης
Μέλος ΚΣ Νεολαίας ΣΥΝ

Ετικετοσύννεφο