Διευθυντής Κοινοβουλευτικής Ομάδας ΣΥΡΙΖΑ


liberelΣυνέντευξη στον Γιάννη Σιδέρη

– Κε Ζαχαριάδη σοκάρατε με τη δήλωσή σας ότι και να μην πουλήσει η χώρα όπλα στην Σαουδική Αραβία, ο πόλεμος δεν θα σταματήσει.

Ευτυχώς ο γραπτός λόγος δίνει τη δυνατότητα σαφέστερης αποτύπωσης των απόψεων και αποφυγής των παρεξηγήσεων. Αυτό που προσπάθησα να πω – ίσως με ατυχή διατύπωση – είναι πως η χώρα μας είναι από αυτές που είχαν μικρή έως ελάχιστη επιρροή σε τέτοιου είδους θέματα. Το κόμμα μου δε, ο ΣΥΡΙΖΑ, τιτλοφόρησε την εξωτερική του πολιτική « πολυδιάστατη – φιλειρηνική – εξωτερική πολιτική». Η Ελλάδα ήταν και είναι αταλάντευτα υπέρ της ειρήνης ιδίως δε στον πόλεμο της Συρίας έχει σηκώσει μεγάλο βάρος διαχείρισης της προσφυγικής κρίσης. Η επικοινωνιακή ένταση λοιπόν που δημιουργήθηκε είναι αναντίστοιχη των απόψεών μου, τις οποίες αποτυπώνω παραπάνω.

– Γνωρίζετε την κινέζικη παροιμία, αν θες να χορτάσεις έναν άνθρωπο για μία μέρα δώσ’του ένα ψάρι. Αν θες να τον χορτάσεις για μια ζωή μάθε του ψάρεμα. Προσαρμοσμένο στα καθ΄ημάς, του δίνεται ένα ψάρι (κοινωνικό επίδομα) αντί να δημιουργήσετε ανάπτυξη.

Σοφή παροιμία. Είμαστε στο τέλος μιας μακράς περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής και στην αφετηρία της ανάκαμψης της ανασυγκρότησης, της παραγωγής νέου πλούτου. Δεν είναι όραμά μας το αδύναμο τμήμα της κοινωνίας  να ζει στο διηνεκές με επιδόματα αλλά στη φάση που βρισκόμαστε τα θεωρώ απολύτως απαραίτητο. Να δώσω ένα παράδειγμα – Για να πάει η ανεργία από το 27% το 2014, σε επίπεδα προ κρίσης 7% δεν υπάρχει κάποια μαγική συνταγή που να το κάνει κάποιος σε μια μέρα. Στην ενδιάμεση περίοδο χρειαζόμαστε ένα δίχτυ ασφαλείας για τους εκατομμύρια φτωχοποιημένους ανθρώπους από τους μνημονιακούς πειραματισμούς, που συρρίκνωσαν την οικονομία 25%. Χρειαζόμαστε λοιπόν, ένα νέο παραγωγικό μοντέλο δίκαιο και βιώσιμο, μια νέα υγιή οικονομία που να δίνει προτεραιότητα στη μείωση της ανεργίας και στην ανακούφιση των κοινωνικών και οικονομικών πληγών, σε αντιδιαστολή με το μοντέλο που μας οδήγησε σε χρεοκοπία το 2010,το οποίο οικοδόμησαν και υπηρέτησαν τα μεγάλα κόμματα της αντιπολίτευσης. Η ερώτηση σας πρέπει να απευθυνθεί σε αυτούς που έφτιαξαν πελατειακό κράτος στα πολλά χρόνια που κυβέρνησαν που «έφαγαν» από τα έτοιμα.

– Αν υποτεθεί ότι κερδίζετε και την επόμενη τετραετία θα συνεχίσετε τον σφαγιασμό της μεσαίας τάξης. Μόνο που ο γάιδαρος του Χότζα ψόφησε όταν έμαθε να μην τρώει. Που θα βρίσκετε φορολογητέα ύλη να την κάνετε επιδόματα;

Η ερώτηση σας έχει 2 παραδοχές, πρώτον: ότι τα επιδόματα θα είναι για πάντα και δεύτερον: ότι η φορολογία αυτή θα είναι για πάντα. Και οι 2 παραδοχές όμως δεν ισχύουν… Η επιδοματική πολιτική είναι πολιτική έκτακτης ανάγκης στη λαίλαπα μιας οχτάχρονης πολιτικής σκληρής λιτότητας και φτωχοποίησης των αδύνατων οικονομικά πολιτών και ανέργων. Η υψηλή φορολογία – από την άλλη- έρχεται ως αποτέλεσμα μιας υφεσιακής πολιτικής που ακολουθήθηκε στα χρόνια των μνημονίων και ονομάστηκε μάλιστα – σας θυμίζω- και εσωτερική υποτίμηση η οποία συνοδεύτηκε από αντίστοιχη πτώση των δημοσίων εσόδων ενώ παράλληλα ζητούνται και πρωτογενή πλεονάσματα. Όλοι όσοι τώρα -εκ του ασφαλούς- μιλάνε για υψηλή φορολογία, που πράγματι είναι, και όχι μόνο υψηλή αλλά άδικη, πρέπει να μας πουν τι θα κάνουν με το κοινωνικό κράτος που έχει απομείνει, με την εκπαίδευση, με την υγεία, με την προστασία του πολίτη; Τι θα κάνουν και πώς; Kαι σε πόσο χρόνο; Και για να μην κοροϊδευόμαστε χωρίς ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας, όλο και λιγότερες,  θα πληρώνουμε όλο και περισσότερα και όλο και περισσότερα θα χρωστάμε. Πτώση φόρων σημαίνει για μένα απόδοση των μεταρρυθμίσεων, περιορισμό φοροκλοπής, φοροδιαφυγής και ανάπτυξη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements


dyPzqOni_400x400του Κώστα Ζαχαριάδη*

Η χώρα φαίνεται μετά από μια πολυετή οικονομική πτώση και περιδίνηση, που συνοδεύτηκε από μία μεγάλη   κοινωνική αποδιάρθρωση, να ισορροπεί και να οργανώνεται για να βγει από την σκληρή μνημονιακή επιτήρηση.

Ποια χώρα όμως; Η Ελλάδα του 2010 είναι σαφώς μια χώρα διαφορετική από την χώρα που ετοιμάζεται να υποδεχθεί το 2018. Η πολύχρονη κρίση άφησε το σκληρό της αποτύπωμα σε πολλούς τομείς της παραγωγής, της διακίνησης, της κατανάλωσης… Μοντέλα και βεβαιότητες κατέρρευσαν μέσα στην κρίση σε πολλούς τομείς της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.

Έχει διαμορφωθεί μία νέα πραγματικότητα με νέες κοινωνικές διαστρωματώσεις, διαφορετικά πολιτικά ακροατήρια, διαφορετικό περιβάλλον πολιτικό και οικονομικό, διαφορετικές πολιτικές ανάγκες. Παράλληλα, μια νέα εποχή αναδιοργάνωσης της παραγωγής σε όλους τους τομείς, έρχεται σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση να αλλάξει αυτά που ξέραμε.

Αυτή είναι η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση, η επανάσταση της ψηφιακής εποχής και οι νέες συνθήκες που δημιουργεί. Ένας από τους τομείς που δοκιμάστηκε περισσότερο από άλλους, είναι και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ).Ένας τομέας στον οποίο συγκρούεται η ανάγκη για αλλαγή με την Ελληνική οικονομική συγκυρία.

Έχουμε λοιπόν νέα μέσα ενημέρωσης, αλλαγή στους «ισχυρούς παίχτες», επαναδιοργάνωση ολόκληρου του περιβάλλοντος των media και της διαφήμισης. Επανατοποθετήσεις στην παραγωγή και την κατανάλωση ενημέρωσης και ψυχαγωγίας. Έχουμε επίσης για πρώτη φορά προσπάθειες θέσπισης κανόνων σ΄ ένα περιβάλλον που είχε συνηθίσει και κερδίσει από την πολιτική εξουσία το «δικαίωμα» να λειτουργεί χωρίς κανόνες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


bbΣυνέντευξη στην Ελένη Στεργίου

Τις τελευταίες ημέρες κ. Ζαχαριάδη γίναμε μάρτυρες μίας τεράστιας τραγωδίας στη Δυτική Αττική. Παράλληλα οι ευθύνες έγιναν μπαλάκι μεταξύ φορέων, προσώπων και κυβερνήσεων. Ποιος έχει την ευθύνη κύριε Ζαχαριάδη; Και αν η γραφειοκρατία είναι δικαιολογία, μπορεί αυτή η κυβέρνηση να διορθώσει τις διαχρονικές παθογένειες;

Αποδεικνύεται κάθε φορά που το κράτος και ο κρατικός μηχανισμός πρέπει να χειριστεί μια κρίση, ότι οι δομές, η οργάνωση μας, αλλά και η πολιτική και η διοικητική μας επάρκεια και συγκρότηση, δεν φτάνουν. Προφανώς αυτό δεν είναι θέμα της τελευταίας διετίας. Το να αναζητάς ευθύνες αμέσως μετά το συμβάν, ή κατά τη διάρκεια του, κατά την γνώμη μου είναι επιφανειακό και μόνο για επικοινωνιακή χρήση.

Η ουσία του θέματος κατά τη γνώμη μου με απόλυτο σεβασμό στον πόνο των ανθρώπων που έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους, τις οικογένειες που καταστράφηκαν οικονομικά και επιχειρηματικά, είναι το πώς θα φτιάξουμε ένα κράτος και μια κοινωνία που να λειτουργούν. Και δεν μιλάω μόνο για τις κρίσεις και τα έκτακτα καιρικά φαινόμενα ή τα μεγάλα ατυχήματα, μιλάω για αυτή καθ΄ αυτή τη λειτουργία του κράτους, του δημόσιου τομέα, της τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά και ατομικά των πολιτών.

Σε αυτό συντείνουν δύο παράλληλα φαινόμενα, το πρώτο είναι η υπερ-πολιτικοποίηση κάθε δημόσιας υπόθεσης με τις εκατέρωθεν κατηγορίες, με αποτέλεσμα να συσκοτίζονται και οι αιτίες των προβλημάτων και οι ενδεχόμενες λύσεις και το δεύτερο η αδυναμία του κράτους να λαμβάνει υπόψη του θεσμικά και να αξιοποιεί τις γνώμες των ειδικών σε επιμέρους σημαντικά θέματα. Και επαναλαμβάνω, ότι δεν μιλάω μόνο για τον χειρισμό των κρίσεων.
Εάν δεν λύσουμε αυτά τα δύο απλά θέματα κάθε φορά εκ των υστέρων θα αναζητούμε ευθύνες και οι πολίτες θα αισθάνονται απροστάτευτοι.

Οι κάλπες στην Κεντροαριστερά επανέφεραν στο προσκήνιο το προεκλογικό σλόγκαν του ΣΥΡΙΖΑ που είχε επίκεντρο το διαχωρισμό του “νέου” με το “παλιό”. Τελικά, ο ΣΥΡΙΖΑ ικανοποίησε όσους τον ψήφισαν με αυτή την προσδοκία και τον επέλεξαν για κυβέρνηση;

Το ερώτημα μου πάντα σε αυτού του τύπου τα δίπολα είναι ποιος είναι νέος και ποιος παλιός και τι πολιτικό περιεχόμενο έχει ο νέος και τι πολιτικό περιεχόμενο έχει ο παλιός. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν και είναι όχι μόνο κάτι «νέο», αλλά παράλληλα κάτι σύγχρονο και διαφορετικό. Και αυτό όσο περνάει ο καιρός και ξεπερνάει το σοκ της εξουσίας και της γνώσης της διακυβέρνησης, τόσο θα εμφανίζονται στους πολίτες οι διαφορές του από το «παλιό» και ξεπερασμένο. Με αυτήν την έννοια πιστεύω ότι οι πολίτες εξακολουθούν να έχουν προσδοκίες από εμάς.

Η μονομαχία για την ηγεσία του νέου φορέα της Κεντροαριστεράς έδειξε ότι το ΠΑΣΟΚ αποτελεί βασικό κορμό του εγχειρήματος. Ο πρωθυπουργός έχει πολλάκις κάνει κάλεσμα για ένωση των προοδευτικών δυνάμεων του χώρου. Εσείς πως εξηγείται την ιδιαίτερα επιθετική ρητορική της κ. Γεννηματά κατά της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ; Θεωρείτε ότι είστε πιο κοντά στον Νίκο Ανδρουλάκη, ως πιο φρέσκο πρόσωπο στην πολιτική;

Ανεξαρτήτως προσώπων το εγχείρημα έχει ενδιαφέρον. Και όχι μόνο στην Ελλάδα. Σε ολόκληρη την Ευρώπη γίνεται ένας μεγάλος διάλογος μεταξύ σοσιαλιστών-αριστερών και οικολόγων. Η Ευρωπαϊκή κρίση δημιούργησε την ανάγκη, μεταξύ άλλων, για νέες πολιτικές πλατφόρμες και διαλόγου και πολιτικής τακτικής και κυρίως για την αναζήτηση σύγχρονων δημοκρατικών διαχειριστικών λύσεων στα σύνθετα προβλήματα της εποχής μας. Σε αυτά δηλαδή που θέτει η ψηφιακή εποχή, η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση και η παγκοσμιοποίηση. Σε αυτόν τον διάλογο και την αναζήτηση λύσεων καμία προοδευτική πολιτική δύναμη δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι τα ξέρει όλα και έχει έτοιμες λύσεις για όλα. Θα έλεγα λοιπόν ότι θα πρέπει να περιμένουμε και να μην παρασυρόμαστε από την επικαιρότητα και από την τακτική ρητορική των προσώπων και των σχημάτων. Με αυτήν την οπτική ο Νίκος μου είναι ιδιαίτερα συμπαθής αλλά δεν τον βλέπω διασταλτικά με την κ. Γεννηματά και τον θεσμικό της ρόλο.

Όπως έχει σήμερα το πολιτικό κλίμα και οι ισορροπίες στη Βουλή, θεωρείτε απίθανο να οδηγηθούμε σε εκλογές πριν τη λήξη της τετραετίας και ποιες αιτίες μπορούν να μας οδηγήσουν σε πρόωρες κάλπες;

Τίποτα δεν είναι απίθανο στην ζωή. Σας μιλώ για το σχέδιο μας και τι θέλουμε εμείς να κάνουμε. Από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε η δεύτερη κυβερνητική μας θητεία ακούω κάθε δύο μήνες ότι πέφτουμε, ότι μας ρίχνουν ή δεν αντέχουμε και φεύγουμε. Αυτές οι αστείες προβλέψεις επαναλαμβάνονται για την άνοιξη του 2018. Ας το πάρουν χαμπάρι επιτέλους θα βγάλουμε την χώρα από τα μνημόνια. Και θα κάνουμε εκλογές στο τέλος της τετραετίας με στόχο να τις κερδίσουμε ξανά για να μπορέσουμε να οδηγήσουμε την χώρα στην μεταμνημονιακή περίοδο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


NNFq7786του Κώστα Ζαχαριάδη*

ΔΕΘ 16 Σεπτεμβρίου 2017 ο πρόεδρος την Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης δηλώνει: «Δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες, κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση»

Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Β’ Αθηνών, Άδωνις Γεωργιάδης: «Στον παγκόσμιο καπιταλισμό όσο οι κυβερνήσεις αυξάνουν τους φόρους, κάποιοι άνθρωποι προσπαθούν να γλιτώσουν αυτή τη λεηλασία των εισοδημάτων τους από τις κυβερνήσεις, έτσι δουλεύει το παγκόσμιο σύστημα»…«Στο μέτρο που τα χρήματα αυτά είναι προϊόν πραγματικής εργασίας και πραγματικής δράσης και όχι φυσικά βρόμικο χρήμα από εγκληματική δραστηριότητα -γιατί αυτό είναι άλλης τάξης και μεγέθους ζήτημα- ναι, το να μπορεί κάποιος να ξεφύγει από μία κυβέρνηση, που θέλει να τον υπερφορολογήσει, δεν το βρίσκω καθόλου ανήθικο»

Συμπέρασμα: είναι κατά αποκλειστικότητα στην επιλογή του κάθε πραγματικά πλούσιου αν πληρώνει ή δεν πληρώνει φόρους γιατί κάθε κράτος είναι ληστρικό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »



vradini_logoΗ Ελλάδα σε δέκα μήνες από σήμερα μπορεί να αφήσει πίσω της την μνημονιακή περίοδο και να εισέλθει με ταχύτητα και αποφασιστικότητα σε μια νέα περίοδο, αυτήν της ανασυγκρότησης της χώρας με οικονομική δυναμική, με διοικητική αυτοτέλεια, με κοινωνική συνοχή τόνισε ο διευθυντής της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Ζαχαριάδης σε συνέντευξη του στην εφημερίδα Βραδυνή και τον δημοσιογράφο Βαγγέλη Παπαδημητρίου

1.Πρόσφατα αποφασίσατε να καλέσετε σε απολογία τους βουλευτές που διαφώνησαν με το νομοσχέδιο για τη διεμφυλικοτητα. Ήταν η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό. Εσείς κάνατε λόγο για «ανταλλαγή απόψεων». Γιατί υπήρξε αυτή η ανάγκη; Φοβόσαστε στο μέλλον ανάλογα φαινόμενα;

Δεν ισχύει κάτι τέτοιο, είναι μια «είδηση» που αναπαρήγαγαν κάποιες ιστοσελίδες αλλά δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Στο ΣΥΡΙΖΑ συζητάμε με επιχειρήματα, δεν απολογούμαστε, δεν βάζουμε ο ένας τον άλλο τιμωρία. Τις πολιτικές αποχρώσεις που είναι λογικό να υπάρχουν σε ένα κόμμα που πήρε 35% προσπαθούμε να τις συνθέσουμε με διάλογο και πολιτική συνεννόηση. Δεν είναι στη λογική μας ούτε τα πειθαρχικά μέτρα, ούτε αντιλαμβανόμαστε τη λειτουργεία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και των βουλευτών ως πειθαρχημένο στρατιωτικό λόχο αλλά ούτε και ως σκορποχώρι παραγόντων. Είμαστε συλλογικότητα και ως τέτοια λειτουργούμε.

2.Μετά το πρόσφατο νομοσχέδιο, θα κατέθετε στη Βουλή τη νομιμοποίηση της φαρμακευτικής κάναβης. Δεν φοβόσαστε ότι ανοίγετε κερκόπορτες;

Το αντίθετο ακριβώς, δημόσιος διάλογος, δημόσια αντιπαράθεση. Η χώρα χρειάζεται αλλαγές σε μια σειρά ζητημάτων που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις κοινωνικές ελευθερίες, τις πολιτικές τομές που είναι ώριμες και εφαρμόζονται για χρόνια σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, την εξέταση των νέων επιστημονικών και κοινωνικώς δεδομένων. Γι αυτό έχει νόημα να συζητάμε και να ανασυντίθεται το πολιτικό σκηνικό και πέρα από τα στενά δημοσιονομικά δεδομένα. Αυτή η συζήτηση δεν είναι συζήτηση κομματικής στράτευσης και κομματικής πειθαρχίας αλλά συζήτηση πολιτική, ιδεολογική και αντιστοίχισης των κοινωνικών ρευμάτων με τους πολίτικους σχηματισμούς και συσχετισμούς. Από αυτή τη συζήτηση δεν πρέπει να λείψει κανείς, δεν περισσεύει κανείς, δεν μπορεί να δραπετεύσει κανείς, δεν μπορεί να κρυφτεί κανείς. Όχι μ όνο δεν το φοβάμαι αλλά είμαι αισιόδοξος ότι θα καταφέρουμε να αλλάξουμε τη χώρα προς το καλύτερο και να την καταστήσουμε σύγχρονη ευρωπαϊκή δύναμη όπως της αξίζει. Αν θέλετε είναι και μια πορεία κοινωνικού εκσυγχρονισμού που θέτει και άλλα όρια στο δίπολο πρόοδος- συντήρηση.

3.Είστε υπέρ της νομιμοποίησης του χασίς;

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι που πολλές φορές συγχέεται κι όχι τυχαία ή αθώα… Άλλο πράγμα η φαρμακευτική – ιατρική κάνναβη, άλλο πράγμα η νομιμοποίηση του χασίς. Κάποιοι επίτηδες τα μπερδεύουν για να διεγείρουν συντηρητικά αντανακλαστικά. Δεν θα αποφύγω τον πυρήνα του ερωτήματος σας.Είμαι υπέρ της ειλικρίνειας και του διαλόγου, είμαι κατά της υποκρισίας και της συνηθισμένης ελληνικής πρακτικής να κρύβουμετα προβλήματα κάτω από το χαλί… Είμαι κατά να καταναλώνουμε σημαντικά  θέματα για επικοινωνιακή αντιπαράθεση κι όχι για ουσία… Αν θεωρούμε ότι ο τρόπος που λειτουργούμε στο συγκεκριμένο ζήτημα τα τελευταία 50-60 χρόνια είναι επιτυχημένος να μην πειράξουμε και να μην αλλάξουμε τίποτα. Προσωπικά πιστεύω ότι χρειαζόμαστε ένα νέο πλαίσιο στη χώρα που θα πνίγει το εκτεταμένο λαθρεμπόριο, που θα ορίζει επιστημονικά την διάκριση των ναρκωτικών ουσιών, ένα πλαίσιο που θα ενσωματώνει τις εμπειρίες και άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Ο ΣΥΝασπισμός αλλά και άλλα κόμματα είχαν μιλήσει από χρόνια γι αυτά τα θέματα. Επαναλαμβάνω και ίσως γίνομαι κουραστικός,  δεν συζητάμε γι’ αυτό το θέμα στη βουλή αλλά για ένα μελλοντικό σχέδιο νόμου για την ιατρική – φαρμακευτική κάνναβη που δεν έχει καμία σχέση με την χρήση χασίς.

4.Σας κατηγορούν ότι καταθέτετε νομοσχέδια «κοινωνικά», για να αποφύγετε τα σοβαρά θέματα της οικονομίας. Και επίσης πως τα χρησιμοποιείτε πολιτικά για να «στριμώξετε» τη ΝΔ. Τι απαντάτε;

 Η ζωή των πολιτών δεν ξεκινά, ούτε τελειώνει με την οικονομία. Συζητάμε πολύ και καθημερινά για την οικονομία αλλά δεν είναι δυνατόν να συζητάμε μόνο γι αυτήν. Αλήθεια σε ποια άλλη χώρα του κόσμου με μικρότερα ή μεγαλύτερα οικονομικά προβλήματα το πολιτικό σύστημα και η κοινωνία συζητούν μόνο για την οικονομία και «απαγορεύουν» κάθε άλλη συζήτηση; Είναι λογικό η ΝΔ να αισθάνεται στρίμωγμα και εκνευρισμό. Απέτυχε η στρατηγική  της κυβερνητικής κατάρρευσης και των αιφνίδιων εκλογών που είχε εθίσει το ακροατήριό της και τώρα την ενοχλούν όλα. Αυτή η ενόχληση και αυτός ο εκνευρισμός φαίνεται και από την ταχεία αλλαγή επικοινωνιακού επιτελείου. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε λιγότερο από δεκαοκτώ μήνες έχει αλλάξει τρία επικοινωνιακά επιτελεία. Τους δίνω μια φιλική συμβουλή ως πολιτικός αντίπαλος βεβαίως, δεν είναι στραβός ο γιαλός. Και επιτέλους νομίζω ότι πρέπει να πει ο κ. Μητσοτάκης τι θέλει και τι είναι… φιλελεύθερος, κεντροδεξιός, συντηρητικός, δεξιός… πώς θέλει το κόμμα του και τι προτείνει για τη χώρα.

5.Παρατηρείται από πολιτικούς κύκλους ένα «παράδοξο», όπως το χαρακτηρίζουν: από τη μια πλευρά να υπογράφετε μνημόνια και από την άλλη να ψηφίζετε νομοσχέδια για τη διεμφυλικοτητα, τη κάνναβη, κλπ. Τι απαντάτε;

Δεν καταλαβαίνω ποιο είναι το παράδοξο. Θεωρώ αυτονόητο ότι ένα κόμμα που κυβερνά να προσπαθεί να προωθήσει αλλαγές σε όλους τους τομείς άσκησης πολιτικής. Το γεγονός ότι προσπαθούμε να διαχειριστούμε μια πολύ δύσκολη δημοσιονομικά κατάσταση που όλοι γνωρίζουν πως φτάσαμε σε αυτήν δεν σημαίνει ότι η χώρα σε όλους τους άλλους τομείς θα παραμένει στάσιμη και θα βαλτώνει ή θα οπισθοδρομεί. Ο κόσμος γύρω μας αλλάξει με μεγάλη ταχύτητα και στην οικονομία αλλά όχι μόνο στην οικονομία, η χώρα πρέπει να παρακολουθεί τις διεθνείς  πολιτικές εξελίξεις και η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να κάνει πολιτική ανοιχτών οριζόντων. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να είναι ενεργό κομμάτι της κοινωνίας και έκφραση της κοινωνίας.

6.Τη Δευτέρα επιστρέφουν οι θεσμοί στην Αθήνα για ένα νέο κύκλο διαπραγμάτευσης. Τι περιμένετε; Ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές της κυβέρνησης;

Είναι εφικτός, ρεαλιστικός και μαχητός στόχος η ολοκλήρωση της αξιολόγησης.  Η Ελλάδα σε δέκα μήνες από σήμερα μπορεί να αφήσει πίσω της την μνημονιακή περίοδο και να εισέλθει με ταχύτητα και αποφασιστικότητα σε μια νέα περίοδο, αυτήν της ανασυγκρότησης της χώρας με οικονομική δυναμική, με διοικητική αυτοτέλεια, με κοινωνική συνοχή. Ναι, μπορούμε να τα καταφέρουμε και θα τα καταφέρουμε. Αυτά όμως δεν γίνονται στον «αυτόματο πιλότο». Η χώρα είναι στην σωστή τροχιά, το συνομολογούν –άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο εμφατικά– και οι κύριοιΤράμπ, Μακρόν, Τζεντιλόνι, Γιούνκερ, Ντομπρόβσκις, ΝτασεμπλουμΒίζερσυμφωνει ακόμη και η σκληρή και απαισιόδοξη πολλές φορές κυρία Λαγκαρντ. Η έγκαιρη ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης και η πολιτική ομαλότητα στη χώρα, η επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου και η συνέχιση των μεταρρυθμίσεων είναι απαραίτητες προϋποθέσεις ώστε να πετύχουμε το μεγάλο εθνικό στοίχημα. Αυτή είναι και η κόκκινη γραμμή της κυβέρνησης να κάνουμε ότι χρειάζεται ώστε σε 10 μήνες από σήμερα να γυρίσει η χώρα σελίδα και να αφήσει τα μνημόνια στο παρελθόν.

7.Το πρόσφατο ταξίδι του πρωθυπουργού στην Αμερική τι αποτελέσματα, πιστεύετε πως θα έχει για το μέλλον της χώρας;

Νομίζω ότι εκ του αποτελέσματος φαίνεται ότι πήγε πολύ καλύτερα και από τις πιο αισιόδοξες προσδοκίες. Νομίζω ότι η σειρά επαφών που έκανε ο Αλέξης Τσίπρας και το κυβερνητικό επιτελείο που τον συνόδευε θα συμβάλει ώστε να εμπεδωθεί και να ισχυροποιηθεί το διεθνές μήνυμα ότι η Ελλάδα επιστρέφει, ότι η Ελλάδα αλλάζει. Η  Ελλάδα παίζει ρόλο κομβικής δύναμης στα Βαλκάνια και την Νοτιοανατολική Μεσόγειο ως χώρα σταθερή, δημοκρατική, ειρηνική συνομιλητής με όλες τις μεγάλες δυνάμεις και τις περιφερειακές δυνάμεις. Η πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική της Ελλάδας αποδίδει όχι στα λόγια αλλά με έργα. Η χώρα έχει αναβαθμιστεί ως γεωστρατηγικός εταίρος, ως ενεργειακός κόμβος, ως ενεργή χώρα. Και προφανώς αυτό δεν είναι έργο απλά κυβερνητικό, αυτό είναι έργο ενός λαού που έδειξε πρωτοφανή προσαρμοστικότητα, ανθεκτικότητα και δύναμη, που με σκληρή δουλειά και στερήσεις, που συνεχίζονται καταφέρνει να ξαναβρεί το δρόμο του. Χρωστάμε -όλες οι πολιτικές δυνάμεις- στον ελληνικό λαό πολλά και χωρίς άγονες συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις πρέπει να βρούμε τρόπους σε αυτή τη δύσκολη εποχή να δώσουμε πίσω κάποια από αυτά. Με πρώτο από όλα την αντιμετώπιση της ανεργίας. Εκεί κατά τη γνώμη μου είναι το μεγάλο στοίχημα που πρέπει, οφείλουμε να κερδίσουμε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ετικετοσύννεφο