Διευθυντής Κοινοβουλευτικής Ομάδας ΣΥΡΙΖΑ


1011009_437935382970285_999192602_nτου Κώστα Ζαχαριάδη*

Όσα συμβαίνουν σήμερα στο χώρο των μέχρι πρότινος κυρίαρχων ευρωπαϊκών κομμάτων είναι πολύ σημαντικά και πιστεύω ότι μας ενδιαφέρουν όλους. Και στα κόμματα της χριστιανοδημοκρατίας και στης σοσιαλδημοκρατίας παρακολουθούμε σχεδόν τα ίδια φαινόμενα: πτώση των ποσοστών τους, φυγόκεντρες δυνάμεις προς τα δεξιά και τα αριστερά τους αντίστοιχα, αμφισβήτηση των ηγεσιών και των πολιτικών τους.

Ενδιαφέρουν κι εμάς, τους πολίτες μιας χώρας της ευρωπαϊκής περιφέρειας, οι οποίοι υποφέρουμε ,όχι μόνο για τις δικές μας θεσμικές αδυναμίες αλλά και για τις λύσεις που μας επέβαλαν στη διάρκεια της κρίσης οι οποίες όχι μόνο δεν έλυσαν προβλήματα αλλά βάθυναν την κρίση, διεύρυναν τη φτώχεια και την κοινωνική ανισότητα. Το κοινωνικό ευρωπαϊκό μεταπολεμικό μοντέλο που χτίστηκε στη βάση της δημοκρατικής συναίνεσης κινδυνεύει. Η βάση της κοινωνικής Ευρώπης κινδυνεύει.

Ειδικά στο χώρο των ευρωπαϊκών σοσιαλιστικών – σοσιαλδημοκρατικών – εργατικών κομμάτων στην Ευρώπη διαπιστώνει κανείς χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια ότι σε πολλά από αυτά διεξάγεται από ένας πολύ ενδιαφέρον πολιτικός διάλογος, για τις συμμαχίες την προοπτική και το μέλλον αυτών των κομμάτων, μέχρι σκληρές συγκρούσεις και στραγγαλισμοί απόψεων στο εσωτερικό τους.

Όλο και περισσότεροι στην Ευρώπη συνειδητοποιούν ότι όταν η σοσιαλδημοκρατία πλησίασε και άρχισε να ενσωματώνεται σε λογικές και πολιτικές που εκπροσωπούσε η ευρωπαϊκή δεξιά και κυρίως το ευρωπαϊκό λαϊκό κόμμα, κατ’ αρχήν έχανε τα ιδεολογικά και πολιτικά της χαρακτηριστικά και στη συνέχεια θρυμματιζόταν και εκλογικά. Δείτε την καμπύλη επιδόσεων των κομμάτων αυτών την τελευταία εικοσαετία. Υπάρχει λοιπόν ορατή, σε μεγάλα τμήματα αυτού του χώρου, μια μετατόπιση είτε τακτικού είτε στρατηγικού χαρακτήρα, ο χρόνος θα δείξει, σε νέες κατευθύνσεις. Mεταξύ αυτών και ο διάλογος με τις δυνάμεις της σύγχρονης αριστεράς και της οικολογίας. Όσο περνάει ο καιρός οι ευρωπαίοι σοσιαλιστές και η ευρωπαϊκή κεντροαριστερά συνειδητοποιεί ότι είναι αναγκαίος ένας νέος διάλογος με τις δυνάμεις της αριστεράς που βρίσκονται εκτός συστήματος και της πολιτικής οικολογίας. Η οικονομική κρίση, η ύφεση και η κοινωνική ανασφάλεια, που εγκαταστάθηκε για τα καλά από το 2008 και μετά στην Ευρώπη, ροκανίζει τη μεγάλη μεσαία τάξη και δημιουργεί νέο πολιτικό, κοινωνικό και προφανώς εκλογικό περιβάλλον.

Με αυτό το σκεπτικό, μπορεί να εξηγηθεί η σημαντική επιτυχία του Τζέρεμι Κόρμπιν που ενώ όλη η παλιά ηγεσία του εργατικού κόμματος μαζί με ένα τμήμα των media τον απαξίωνε συστηματικά ως γραφικό, πολιτικά ανεπαρκή και ανίκανο ενώ η βάση του εργατικού κόμματος του έδωσε μια συντριπτική νίκη; Πως αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί ο πολιτικός στραγγαλισμός του Σάντσεθ προέδρου του Ισπανικού Σοσιαλιστικού κόμματος αν όχι ως μια εξέγερση της κεντροδεξιάς πτέρυγας του κόμματος σε μια απόπειρα πολιτικού πραξικοπήματος στο εσωτερικό του Κόμματος για να παραδώσει την κυβέρνηση στο Λαϊκό Κόμμα και τον Ραχόι που πέρα από την καταστροφική πολιτική που άσκησε για την ισπανική κοινωνία τα προηγούμενα χρόνια κατηγορείται και για διαφθορά; Ακόμα και οι δηλώσεις του Ματέο Ρέντσι και του Φρανσουά Ολάντ ότι ο αέρας στην Ευρώπη άλλαξε μετά την επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα έχουν πέρα από την επικοινωνιακή τους και την ουσιαστική τους σημασία.

Και στην Ελλάδα τι;

Οι πρωτοβουλίες για ένα μεγάλο γόνιμο και αποτελεσματικό διάλογο μεταξύ αριστεράς, κεντροαριστεράς, πολιτικής οικολογίας και δημοκρατικού κέντρου δε φαίνεται έως σήμερα να έχουν αποδώσει ιδιαίτερα. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης αδυνατούν να παρακολουθήσουν τα πολιτικά γεγονότα και τις επιπτώσεις τους σε ολόκληρη και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Από την άλλη πλευρά, και στο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης μέχρι πρόσφατα έμοιαζε να εμφανίζεται μια αυτάρκεια , που εμπόδισε σε αρκετές περιπτώσεις να στηθούν γέφυρες εμπιστοσύνης μεταξύ των πολιτικών χώρων και των δημοκρατικών πολιτών. Είναι προφανές κατά τη γνώμη μου ότι η έξοδος από την οικονομική και πολιτική κρίση, η ανάσχεση της εκρηκτικής ανόδου της ακροδεξιάς και των σκοταδιστικών κινημάτων, η ανάκτηση των κοινωνικών κατακτήσεων που σαρώνει ο νεοφιλελευθερισμός απαιτεί μόνιμο, γόνιμο και ειλικρινή διάλογο με όλες τις προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Γι αυτό έχουμε πάρει και θα συνεχίσουμε να παίρνουμε πρωτοβουλίες στην Ευρώπη και στην Ελλάδα πρωτοβουλίες διαλόγου και κοινών δράσεων, για να χαραχθεί ένα συνεκτικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων και αλλαγών που θα δημιουργεί πλειοψηφικά ρεύματα στην κοινωνία.

Τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, η λειτουργία της αγοράς και ο ρόλος του κράτους, η παιδεία και η εκπαίδευση, οι μεγάλες επενδύσεις και η ανάπτυξη είναι θέματα που πρέπει να συζητηθούν όχι μόνον για να βγούμε από την κρίση αλλά και για να ξαναχτίσουμε την Ελλάδα του μέλλοντος σε μία νέα κοινωνική και δημοκρατική Ευρώπη.

* Ο Κώστας Ζαχαριάδης είναι Διευθυντής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ

Advertisements

Comments on: "Γέφυρες εμπιστοσύνης" (1)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: