Διευθυντής Κοινοβουλευτικής Ομάδας ΣΥΡΙΖΑ


INT12309859.limghandlerτου Κώστα Ζαχαριάδη*

Ένα νέο μεγάλο διατροφικό σκάνδαλο ταλανίζει την τελευταία περίοδο την ΕΕ και έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων από την κοινή γνώμη, καταναλωτικές οργανώσεις και φορείς. Η είδηση συνειρμικά επαναφέρει μνήμες από το παλαιότερο σκάνδαλο με τις «τρελές αγελάδες» που είχε προκαλέσει πανευρωπαϊκό σοκ. Προϊόντα που η ετικέτα τους τα περιέγραφε ως «μοσχαρίσιο» κρέας, στην πραγματικότητα περιείχαν κρέας από άλογο. Τι μοσχάρι τι μουλάρι είπαν αρχικά οι αφελείς… Όταν όμως οι αρχές ανακοίνωσαν πως ίχνη φαινυλοβουταζόνης, ενός φαρμάκου για τη θεραπεία αλόγων, εντοπίσθηκαν σε σφάγια, τα οποία ίσως εισήλθαν στη διατροφική αλυσίδα όλοι άρχισαν να συνειδητοποιούν το μέγεθος του προβλήματος. Η «λανθασμένη» αναγραφή των συστατικών στα επεξεργασμένα κρέατα παραβιάζει τους κανονισμούς περί ορθής σήμανσης και δημιουργεί σοβαρές οικονομικές, θρησκευτικές, ηθικές και υγειονομικές επιπτώσεις.

Από τις μέχρι στιγμής έρευνες φαίνεται καθαρά ότι οι εμπλεκόμενοι στο σκάνδαλο αποκόμιζαν υψηλά κέρδη πουλώντας φθηνό κρέας αλόγου για βοδινό χρησιμοποιώντας μάλιστα μαφιόζικα δίκτυα διακίνησης προϊόντων πανευρωπαϊκά. Στον ελληνικό και ξένο τύπο αναφέρεται ως δεδομένο το γεγονός ότι η χώρα μας υπήρξε σταθμός στη διανομή κρέατος αλόγου. Περιμένουμε τα αποτελέσματα του αποδιοργανωμένου ΕΦΕΤ για να διαπιστώσουμε τι έχει γίνει… Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι στην Βρετανία το αλογίσιο κρέας βρέθηκε σε γεύματα σχολείων και νοσοκομείων.

Την ίδια στιγμή ο γερμανός βουλευτής Χάρτβιχ Φίσερ, μέλος της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU) {κόμμα της Μέρκελ – τίποτα δεν είναι τυχαίο} πρότεινε τη διανομή των γευμάτων που αποσύρθηκαν προληπτικά από τα ράφια, στους φτωχούς, ώστε να μην πάνε χαμένα, μάλιστα έφαγε ο ίδιος μπροστά στις κάμερες ένα από αυτά τα γεύματα με κρέας αλόγου θέλοντας να στηρίξει την πρότασή του. Σύμφωνος με τον Φίσερ είναι και ο υπουργός αρμόδιος για την αναπτυξιακή πολιτική των Φιλελεύθερων, ο οποίος δήλωσε ότι «τη στιγμή που περισσότεροι από 800 εκατομμύρια άνθρωποι λιμοκτονούν, δεν μπορούμε απλώς να πετάξουμε ένα καλό φαγητό». Το ρεσιτάλ κυνισμού μαρτυρά ότι για μερίδα της ευρωπαϊκής δεξιάς το δικαίωμα στην διατροφική ασφάλεια και στη μη λήψη επικίνδυνων – τοξικών ουσιών μέσω της διατροφικής αλυσίδας συνδέεται με τη φορολογική δήλωση των πολιτών. Η ίδια η πράξη της κατανάλωσης «ύποπτου» γεύματος έφερε στη μνήμη εκατομμυρίων ευρωπαίων την εικόνα  του ανόητου (και τότε συντηρητικού πολιτικού) που έβαζε το παιδί του να τρώει βοδινό στη μέση του διατροφικού σκανδάλου με τις τρελές αγελάδες.

Οι υφιστάμενοι κανονισμοί προβλέπουν ότι όταν το κρέας ως συστατικό ενός προϊόντος είναι σε ποσοστό χαμηλότερο από το 50%, δεν υπάρχει καμία υποχρέωση να αναφερθεί από πού προέρχεται. Η διαμόρφωση ενός λειτουργικού σχεδίου δεν αποτελεί εύκολη υπόθεση, καθώς το αλογίσιο κρέας για να καταλήξει στον τομέα της επεξεργασίας κρέατος ακολουθεί μακρά και περίπλοκη διαδρομή μέσω αλυσίδων εφοδιασμού που δεν υπακούν σε αυστηρή νομοθεσία. Σημαντική πίεση ασκούν και οι εταιρείες εμπορίας και διακίνησης τέτοιου τύπου εμπορευμάτων καθώς ένα αυστηρότερο σύστημα ελέγχου ποιότητας των προϊόντων ανεβάζει σημαντικά το κόστος και συμπιέζει το περιθώριο κέρδους.

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια μεγάλη απάτη και μια μεγάλη αποτυχία του κοινοτικού συστήματος ασφάλειας των τροφίμων. Άμεσα μπορούν και πρέπει να αντιμετωπιστούν τα εξής ζητήματα:

  • η απάτη αυτή καθεαυτή και η προστασία των καταναλωτών,
  • η δυσλειτουργία του ευρωπαϊκού συστήματος και η ασφάλεια στον τομέα δημόσιας της υγείας
  • η ενίσχυση της ιχνηλασιμότητας, της σήμανσης και η αύξηση των ελέγχων, δηλαδή να επεκταθεί η ιχνηλασιμότητα και η σήμανση και στα μεταποιημένα τρόφιμα και η Επιτροπή να προωθήσει θεσμικά το συντομότερο δυνατόν τη δεσμευτική ετικετοποίηση προέλευσης των συστατικών και στα μεταποιημένα τρόφιμα.

Το σκάνδαλο με το αλογίσιο κρέας που ταρακουνά το σύστημα ασφάλειας τροφίμων της ΕΕ ανοίγει θέλοντας και μη πέρα από τα μέτρα διαχειριστικού χαρακτήρα για την αντιμετώπιση της έκτακτης κατάστασης την συζήτηση για τα όρια του παραγωγικού και καταναλωτικού μοντέλου στην ΕΕ και στις σύγχρονες κοινωνίες, για τον τρόπο οργάνωσης της καθημερινότητας των ανθρώπων, την διαδικασία παραγωγής και κατανάλωσης τροφής και εμπλοκή του καταναλωτή στην όλη διαδικασία.

twitter: @CΖachariadis

*Ο Κώστας Ζαχαριάδης είναι βιολόγος με μεταπτυχιακό περιβάλλον και δημόσια υγεία

 

 

Advertisements

Comments on: "Τι μοσχάρι τι μουλάρι;" (1)

  1. esy eisai mosxari sigoyra!
    moy leipses re pare kana til

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: