Διευθυντής Κοινοβουλευτικής Ομάδας ΣΥΡΙΖΑ


του Κώστα Ζαχαριάδη*

Η 5η Ιουνίου έχει οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Υπάρχει μερίδα του πολίτικου κόσμου της χώρας και των πολιτών που δημοσίως ισχυρίζονται ότι με δεδομένη τη κατάσταση στα οικονομικά της χώρας είναι πολυτέλεια να ασχολούμαστε με ζητήματα περιβαλλοντικού περιεχομένου. Πρόκειται για ανεύθυνη και συντηρητική τοποθέτηση! Για όσους δεν θυμόμαστε την περιβαλλοντική υποβάθμιση, μία φορά το χρόνο έχει αξία να διατυπώσουμε (ξανά) κάποιες σκέψεις που μέσα στην κρίση, την ελληνική και τη διεθνή, εν αναμονή μιας πιθανής μεγάλης πολιτικής αλλαγής στην Ελλάδα, παίρνουν νέες διαστάσεις.

Η κατάσταση του περιβάλλοντος είναι ανησυχητική, σε παγκόσμιο, ευρωπαϊκό, εθνικό και τοπικό επίπεδο. Είμαστε αντιμέτωποι, αν δεν υπάρξει ριζική αλλαγή πορείας, με συγκλονιστικές ανακατατάξεις. Η σχέση φύσης-ανθρώπου ακροβατεί σε ένα επικίνδυνα τεντωμένο σχοινί. Η επιταχυνόμενη περιβαλλοντική κρίση μας βάζει απότομα σε αχαρτογράφητες περιοχές σε σχέση με τις άμεσες και τις έμμεσες επιπτώσεις της στην οικονομία και στην καθημερινότητα των πολιτών.

Η οικονομική κρίση χρησιμοποιείται ως άλλοθι για εκπτώσεις στην προστασία του περιβάλλοντος. Η ανάγκη για οικολογική ανασυγκρότηση της οικονομίας απαιτεί νέο πρότυπο για την κοινωνική οργάνωση, την κατανάλωση, την παραγωγή, την εργασία και την αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών και των λαών. Η περιβαλλοντική κρίση συμπυκνώνει όλες τις αντιφάσεις ενός στρεβλού αναπτυξιακού προτύπου που κυριάρχησε στον σύγχρονο κόσμο.

Η περιβαλλοντική κρίση ανοίγει ένα νέο πεδίο αντιπαράθεσης που διαπερνά όλα τα επιμέρους ζητήματα κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής φύσης. Αυτήν την πρόκληση, η δική μας Αριστερά την έχει δει εγκαίρως και την έχει εντάξει σε ένα συνολικότερο σχέδιο μετασχηματισμού της κοινωνίας σε πιο δίκαια, δημοκρατική και αλληλέγγυα κατεύθυνση.

Η κλιματική αλλαγή συμβαίνει ΤΩΡΑ!

Η κλιματική αλλαγή ίσως αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση για την ανθρωπότητα τον 21ο αιώνα με πιθανές επιπτώσεις σύμφωνα με μελέτες που:

1. θα διαφοροποιήσουν τα  αποθέματα νερού, οδηγώντας δισεκατομμύρια ανθρώπους σε λειψυδρία

2. θα υπάρξει υποβάθμιση οικοσυστημάτων εξ αιτίας της ερημοποίησης, του αυξημένου κινδύνου για πυρκαγιά και της κατάρρευσης της βιοποικιλότητας

3. ο διατροφικός παγκόσμιος χάρτης θα διαφοροποιηθεί σημαντικά οδηγώντας πολλούς ανθρώπους στη πεινά

4. η ακτογραμμή πολλών χωρών θα περιοριστεί με την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, θα υποβαθμιστούν τα παραποτάμια δέλτα, πολλά γλυκά νερά θα γίνουν υφάλμυρα

5. η αυξημένη θερμοκρασία θα προκαλέσει αύξηση των αιφνίδιων θανάτων ιδίως κατά τους θερινούς μήνες όπου τα ακραία καιρικά φαινόμενα θα γίνουν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση

6. οι ασθένειες που πλήττουν τους πληθυσμούς στον 3ο κόσμο θα εξαπλωθούν

7. ένα τεράστιο μεταναστευτικό τσουνάμι από περιβαλλοντικούς προσφυγές θα στοιβάζεται στα σύνορα των πιο εύρωστων οικονομικά χωρών.

 Όλα αυτά θα συμβούν στην Ελλάδα; Θα συμβούν και στην Ελλάδα και θα διαφοροποιήσουν τη ζωή μας δραματικά!

Έκθεση της ΤτΕ για την κλιματική αλλαγή

Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, η ανάγκη θωράκισης της Ελλάδας έναντι των κινδύνων της κλιματικής αλλαγής και το κόστος αντιμετώπισης των αλλαγών είναι κατά πολύ μικρότερο από εκείνο που θα προκύψει εάν την αφήσουμε να εξελιχθεί. Το 2100, η σωρευτική ζημία για την οικονομία θα φθάνει τα 701 δις ευρώ, δηλαδή ισοδυναμεί με το υπερτριπλάσιο του σημερινού ετήσιου ΑΕΠ της χώρας.

Το κόστος προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, που αντιστοιχεί σε μακροχρόνιο πρόγραμμα επενδύσεων για την προστασία από τις ζημίες ως το 2100 φθάνει τα 67 δις ευρώ, το 1/3 του σημερινού ετήσιου ΑΕΠ. Οι επενδύσεις σε μέτρα προσαρμογής θα διασφαλίσουν μείωση του κόστους από την κλιματική αλλαγή σχεδόν κατά 30% (σε 510 δις ευρώ σωρευτικά έως το 2100, έναντι 701 δις ευρώ σε περίπτωση μη δράσης).

Όταν αυτές οι εκτιμήσεις γίνονται όχι από τον ΣΥΡΙΖΑ ή κάποιο ινστιτούτο περιβαλλοντικών μελετών ή κάποιον φορέα με ιδιαίτερες οικολογικές ευαισθησίες αλλά από την ΤτΕ και διεθνείς οργανισμούς, όπως ο ΟΟΣΑ και η Παγκόσμια Τράπεζα δεν δικαιούται κανείς να καθυστερεί και να αμφιβάλλει.

Ανάπτυξη αλλά τι ανάπτυξη;

Η ελληνική οικονομία είναι στο μάτι του κυκλώνα της ύφεσης, της λιτότητας, της κάμψης. Όλοι μιλούν για την πολυπόθητη ανάπτυξη! Ανάπτυξη όμως σημαίνει περισσότερο σκουπίδι ρύπανση, αέρια του θερμοκηπίου, ενεργειακή κατανάλωση! Δεν υπάρχει διεθνώς παράδειγμα χώρας που είχε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και η ανάπτυξη αυτή δεν συνοδευόταν από αύξηση των απορριμμάτων, της ατμοσφαιρικής ρύπανσης κλπ.

Επιβάλλεται η δημιουργία ενός οικολογικού – αναπτυξιακού κοινωνικού συμβολαίου για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση. Για παράδειγμα, η υποστήριξη των ΑΠΕ  που έχει πολλαπλά οφέλη. Η παραγωγή καθαρής ενέργειας αποτελεί τον ένα πυλώνα της ενεργειακής πολιτικής, ο δεύτερος έχει να κάνει με την εξοικονόμηση, το μεγαλύτερο ενεργειακό κοίτασμα διεθνώς.

Μπορούμε και πρέπει να δράσουμε ΤΩΡΑ! Οι συνέπειες της οικολογικής καταστροφής έχουν κοινωνικό πρόσημο, θα την πληρώσουν οι πιο φτωχοί και οι πιο αδύναμοι και στον διαχωρισμό μεταξύ κρατών αλλά και μέσα στα ίδια τα κράτη.

 

Υ.Γ. Στις 26/5 συμπληρώθηκαν 3 χρόνια από το θάνατο του Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Ο Παπαγιαννάκης μαζί με άλλους, άνοιξε δρόμους και διαμόρφωσε καθοριστικά την οικολογική φυσιογνωμία και όχι μόνο του χώρου μας. Τον τιμούμε και τον ευχαριστούμε γι αυτή του την πολύτιμη παρακαταθήκη.

*ο Κώστας Ζαχαριάδης είναι μέλος  της ΠΣΕ του ΣΥΡΙΖΑ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: