Αλλαγή διεύθυσης του blog

Εδώ και μια βδομάδα το blog GLOCAL (Think GLObal act loCAL) δεν στεγάζεται στο wordpress αλλά στο http://leblog.gr/ και η νέα του διεύθυνση είναι http://costaszachariadis.leblog.gr/ Σας περιμένουμε στο νέο μας σπίτι…

Η δική μας αντίθεση στην τρομοκρατία είναι ζήτημα αρχής, όχι ζήτημα τακτικής.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της Αριστερής Μεταρρύθμισης

Η Αριστερή Μεταρρύθμιση υποστηρίζει με όλες τις δυνάμεις της την πρωτοβουλία του προεδρείου της ΠΟΣΔΕΠ, στην ανάληψη της οποίας συνέβαλε καθοριστικά, να καλέσει τους κοινωνικούς φορείς στην από κοινού διοργάνωση εκδηλώσεων εναντίον της τρομοκρατίας.

Παγκόσμια ημέρα Νέλσον Μαντέλα…

http://www.un.org/news/

11 November 2009 – The United Nations has declared 18 July “Nelson Mandela International Day” in recognition of the former South African President’s contribution to the culture of peace and freedom.

O Aβραμόπουλος στηρίζει επίσημα Σαμαρά

Την στήριξη του στο πρόσωπο του Αντώνη Σαμαρά δείχνει ο πρώην υποψήφιος για την προεδρία της ΝΔ, Δημήτρης Αβραμόπουλος. Η μάχη για την διαδοχή του Κώστα Καραμανλή φουντώνει και αναμένεται η απάντηση απο το επιτελείο Μπακογιάννη όσο περνούν οι μέρες για τη μεγάλη μάχη.

Γοργόνα ή φάλαινα…

 

 

 

 

 

 

ΈΧΕΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ!!!!!

Πρόσφατα, έξω από ένα γυμναστήριο σε μια μεγάλη πόλη της Γαλλίας, τοποθετήθηκε μια μεγάλη αφίσα με μια νέα, όμορφη, ημίγυμνη και αδύνατη νεαρά με την παρακάτω λεζάντα:

«ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΟΡΓΟΝΑ Ή ΦΑΛΑΙΝΑ;;;;»

Μια κυρία μέσης ηλικίας που δεν είχε παρόμοια φυσικά χαρακτηριστικά με την νεαρή στην αφίσα, απάντησε στη αφίσα του γυμναστηρίου, γραπτώς και δημοσίως με δική της αφίσα λέγοντας τα εξής:

Μαθητικές παρελάσεις και η θέση τους στην ελληνική κοινωνία

Άλλη μια σχολική χρονιά και άλλη μια επέτειος του ‘40 έφτασε συνοδευμένη από τις μαθητικές παρελάσεις. Εκτός από εθνική υπερηφάνεια μήπως αυτές οι εκδηλώσεις συνοδεύονται και από απειλές για αποβολές, εκβιασμούς και τιμωρίες σε όσους-όσες αρνούνται να πάρουν μέρος σε ένα κατάλοιπο φασιστικής έμπνευσης; Αξίζει να δούμε πότε και πως άρχισαν οι παρελάσεις.

Από την ομιλία του Ιαβέρη στην Ερμούπολη στη Σύρο (Μάρτιος 2009)

1) Ξέρετε με πόσα χιλιόμετρα έπεσε πάνω στην κολώνα της μπασκέτας ο μπασκετμπολίστας Μπόμπαν Γιάνκοβιτς; Ε;

Με τέσσερα (4) χιλιόμετρα την ώρα (χ.α.ω.).

Και έμεινε ανάπηρος, παραπληγικός. Όταν λοιπόν το παιδί σας στέκεται λυμένο και όρθιο ανάμεσα στα δύο μπροστινά καθίσματα και φρενάρετε ή τρακάρετε με περισσότερα από 4 χ.α.ω., ξέρετε τί είναι πιθανό να γίνει;

Και πόσο συχνά πάτε με 4 χ.α.ω.;

Και πόσο συχνά ο απέναντί σας πάει επίσης με 4 χ.α.ω.;

H Εξελικτική Θεωρία του Δαρβίνου μπήκε στην εξεταστέα ύλη του ελληνικού σχολείου!

Για χρόνια η Εξέλιξη βρίσκονταν στα σχολικά βιβλία αλλά δε διδάσκονταν αφού δεν αποτελούσε κομμάτι της εξεταστέας ύλης και οι καθηγητές δεν προλάβαιναν ποτέ να την συμπεριλάβουν στο πρόγραμμα μαθημάτων (γεγονός προφανώς όχι τυχαίο!!!).

Η κρίση είναι μια ρυτίδα στην επιφάνεια της Ιστορίας

ΜΙΣΕΛ ΣΕΡ: Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

Από τη ΒΙΚΗ ΤΣΙΩΡΟΥ

Μέσα στις τόσες αλλαγές και ανατροπές που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα στη διάρκεια τόσων αιώνων, υπάρχουν γεγονότα στα οποία σήμερα δεν αποδίδουμε κάποια σημασία. Κι όμως υπήρξαν καθοριστικά για το μέλλον του ανθρώπινου είδους. Αντίθετα, πιστεύουμε πως κάποια άλλα είναι πολύ σημαντικά, όπως, παραδείγματος χάριν η σημερινή οικονομική κρίση, που δεν είναι παρά «μια ρυτίδα στην επιφάνεια της Ιστορίας», όπως ισχυρίζεται, ο Γάλλος φιλόσοφος και καθηγητής στο αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, Μισέλ Σερ

Exit poll εθνικές εκλογές 2009

ΠΑΣΟΚ 41% -44%

ΝΔ 34,3% -37,3%

ΚΚΕ 7,3%- 8,3%

ΛΑΟΣ 5%- 6%

ΣΥΡΙΖΑ3,9%- 4,9%

Οικολόγοι Πράσσινοι 2%- 3%

Εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος

αδιασταύρωτες πληροφορίες…

ΠΑΣΟΚ 42,5

ΝΔ 36

ΚΚΕ 8

ΛΑΟΣ 5,5

ΣΥΡΙΖΑ 3,5

Οικολόγοι Πράσσινοι 2,4

Αυτή την ώρα προέχει η ισχυροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΥΡΚΟΥ

Δημήτρης Παπαδημούλης, 02/10/2009

Ο Δημήτρης Παπαδημούλης υποψήφιος Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Β΄ Περιφέρεια Αθήνας μιλώντας σήμερα στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ (Στρ. Τριλίκης) για την τελευταία δήλωση του Λεωνίδα Κύρκου, τόνισε μεταξύ άλλων:

Αγαπώ και σέβομαι τον Λεωνίδα Κύρκο, αλλά δεν συμφωνώ. Αυτή την ώρα προέχει η ισχυροποίηση της παρουσίας του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή και στην κοινωνία.

Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ έχει εξασφαλίσει την αυτοδυναμία και τώρα επιδιώκει την παντοδυναμία, σε βάρος της αριστεράς. Δεν επιδιώκει την αναζήτηση προγραμματικών συγκλίσεων με την αριστερά, αλλά κάνει ανοίγματα προς τα δεξιά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στη νέα Βουλή θα είναι μια δύναμη που θα ελέγχει από τα αριστερά την κυβερνητική πολιτική, ασκώντας τεκμηριωμένη κριτική και καταθέτοντας θετικές εναλλακτικές προτάσεις.

Συγκέντρωση ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης, ομιλία Φώτη Κουβέλη

Κεντρική πολιτική συγκέντρωση ΣΥΡΙΖΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, 27/9/2009, Ιβανοφειο. Ομιλητές: Γ.Μπανιάς, Χρ.Κατσούλας, Φ.Κουβέλης.

more about “Συγκέντρωση ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης, ομιλ…“, posted with vodpod

 

Υπεύθυνοι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ

Γιάννης Μπαλάφας, Β’ Αθήνας, ΣΥΡΙΖΑ

Τι νόημα έχουν οι δεσμεύσεις των κομμάτων όταν στην πράξη δεν εφαρμόζονται;

Η ερώτησή σας αναδεικνύει ένα μεγάλο πρόβλημα. Με κύρια ευθύνη των λεγόμενων κομμάτων εξουσίας, η πλειοψηφία των πολιτών δεν πιστεύουν τις προεκλογικές δεσμεύσεις, ούτε ασχολούνται με εκλογικά προγράμματα. Αποτέλεσμα; Είτε οι ψηφοφόροι ενσωματώνονται σε πελατειακές λογικές, είτε αδιαφορούν, απέχουν, «πάνε για ψάρεμα».
Λύση, φυσικά, δεν είναι να εγκαταλείψουμε προγράμματα και δεσμεύσεις και να γίνουμε οπαδοί των «Μαυρογυαλούρων».
Αντίθετα, ως ΣΥΡΙΖΑ, επιμένουμε προγραμματικά. Έχουμε διαμορφώσει ένα εκλογικό πρόγραμμα ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων. Προτάσεις ρεαλιστικές και οραματικές. Καλούμε τους πολίτες αυτής της χώρας, στις εκλογές στις 4 Οκτωβρίου, να κρίνουν και να μας κρίνουν με βάση τι λέμε, τι κάναμε, τι δεσμευόμαστε να κάνουμε.

Έθνος 22/9/09

ιμάμ μπαϊλντί

Ενας παλιός φίλος, μόνος του, κοιτάζει στο παράθυρό του συχνά (για να μην ξεχάσει τον κόσμο απ’ έξω)

και πάντα βλέπει τα όνειρα της σημυδιάς: τα τοπία δηλαδή που δεν μεταναστεύουν.

Για να είμαι όπως πάντα καθαρός. Προς τις αναγνώστριες και τους αναγνώστες. Τους μόνους προς τους οποίους αισθάνομαι την ανάγκη να δίνω εξηγήσεις και να απολογούμαι.

Την Κυριακή 6.ΙΧ.2009 ο κ. Αλέξης Τσίπρας, σε συνάντηση μεταξύ μας, μου ζήτησε να τεθώ επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ. Θεώρησα μεγάλη την τιμή, αλλά και την ευθύνη κι ως εκ τούτου του αντιπρότεινα να μπω στο ψηφοδέλτιο μεν, αλλά στην τελευταία θέση δε. Ο κ. Τσίπρας δεν το δέχθηκε, επέμεινε στην πρότασή του. Μου ζήτησε να το σκεφτώ και να έχουμε νέα επικοινωνία.

Ακολούθως, ως όφειλα εκ της φύσεως της δουλειάς μου, ενημέρωσα τον διευθυντή και τον εκδότη της «Ε» για την πρόταση αυτή. Η συμμετοχή μου στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας δεν ήταν πρόβλημα -άλλωστε είχα συμμετάσχει ξανά στις εκλογές του 2004 στην τελευταία θέση- όμως η πρώτη θέση ήταν. Η άποψη του εκδότη της «Ε» ήταν πως η ένταξη σε πιθανόν εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο θα ακύρωνε την ανεξαρτησία της γνώμης μου ως σκιτσογράφου και σχολιαστή. Σεβαστή.

Η άποψη η δική μου ήταν και είναι ότι ουδέποτε είχα γνώμη ανεξάρτητη απ’ την ιδεολογία μου. Η οποία ιδεολογία φανερά και διαρκώς όλα αυτά τα χρόνια διαπερνά και τα σκίτσα και τα σχόλιά μου, καθώς καλά γνωρίζετε όλοι σας, είτε συμφωνείτε είτε διαφωνείτε με όσα λέω και κάνω.

Στη συνέχεια μίλησα με λίγους εκλεκτούς ανθρώπους που όλοι με παρότρυναν να δεχθώ την πρόταση του κ. Τσίπρα -μεταπείσθηκα και τη δέχθηκα. Ενημέρωσα τον Αλέξη και χάρηκε, ενημέρωσα και τον εκδότη της «Ε» και προβληματίσθηκε. Επανέθεσε το θέμα του ασυμβίβαστου βουλευτή – σκιτσογράφου σε μια εφημερίδα που θέλει να είναι ανεξάρτητη από τις κομματικές εξαρτήσεις των εργαζομένων σε αυτή. Αποψη σεβαστή (παρ’ ότι τέτοιαν εξάρτηση εις ό,τι με αφορά δεν έβλεπα) και ζήτησα από τον κ. Τεγόπουλο την απόλυσή μου. Δεν την αρνήθηκε, αλλά και δεν προχώρησε σε αυτήν. Μείναμε με τις σκέψεις μας.

Τη Δευτέρα 7.ΙΧ.2009 ενημέρωσα την κυρία Μάνια Τεγοπούλου για την υποψηφιότητά μου περί την οποίαν δεν εξέφρασε αντίρρηση. Ομως το βράδυ της ίδιας ημέρας με πήρε τηλέφωνο και μου ζήτησε να αποσυρθώ από επικεφαλής υποψήφιος. Αρνήθηκα.

Στη συνέχεια μού ζήτησε την παραίτησή μου αν εκλεγώ, αλλά επίσης την παραίτησή μου κι αν δεν εκλεγώ, διότι η ανεξαρτησία της γνώμης μου θα έχει και στη μια περίπτωση και την άλλη τρωθεί. Αρνήθηκα. Διότι η ανεξαρτησία της γνώμης μου πριν από όλα αυτά, μετά από όλα αυτά και για πάντα θα είναι συνάρτηση της ιδεολογίας μου – όπως πιστεύω ότι συμβαίνει με όλους τους πολίτες. Ζήτησα λοιπόν από την κυρία Τεγοπούλου την απόλυσή μου. Αρνήθηκε. Ζήτησε την παραίτησή μου. Αρνήθηκα.

Φαίνεται ότι δύο αρνήσεις κάνουν μιαν κατάφαση (της μεσοβασιλείας)· και μείναμε σε αυτήν.

Ακολούθησαν έντονες συζητήσεις και θυελλώδεις διαβουλεύσεις όλων με όλους (συνηθίζεται αυτό στην «Ε»), αποδραματοποιήθηκαν ορισμένα πράγματα και εις ό,τι με αφορούσε η απαίτηση για παραίτηση και η ανταπαίτηση για απόλυση ανακλήθηκαν αμοιβαίως, αφήνοντας στον καιρό και τη σκέψη την ίαση ή τον χωρισμό των πραγμάτων και των προσώπων.

Το πρωί της Πέμπτης 17 Σεπτεμβρίου 2009 με κάλεσε ο κ. Τσίπρας στο τηλέφωνο και μου ανακοίνωσε ότι από ορισμένους συντρόφους του στον ΣΥΝ κι ορισμένες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ ηγέρθησαν αίφνης ορισμένες αντιρρήσεις για την υποψηφιότητά μου ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας. Θα το (ξανα)συζητούσαν στα όργανα! Τον ευχαρίστησα και του είπα ότι θα περιμένω τι θα πουν τα όργανα.

Τα όργανα μίλησαν λίγο αργότερα και μου είπαν (ο κ. Θεωνάς εκ μέρους τους) αν θα μπορούσα να μπω σε μιαν άλλη θέση στο ψηφοδέλτιο, τους ευχαρίστησα και αρνήθηκα. Υποψήφιος με το ζόρι, ή υποψήφιος που θα έκανε ζημιά στον αγώνα τους, ή υποψήφιος απότοκο ενός ακόμη συμβιβασμού (ποίων με ποίους;) δεν ήθελα να γίνω.

Τα ίδια είπα και τον κ. Αλέξη Τσίπρα που με πήρε αμέσως μετά τηλέφωνο. Τον ευχαρίστησα για την τιμή που μου έκαμε με αυτήν του την πρόταση, η οποία όμως, απ’ ό,τι φάνηκε, δεν είχε την καθολική αποδοχή στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως απαιτείται σε αυτές τις περιστάσεις, και του ευχήθηκα καλόν αγώνα.

Κατόπιν όλων τούτων, αγαπητές αναγνώστριες και αναγνώστες, θα φύγω άδειαν ολιγοήμερη προς κάθαρσιν αναγκαίαν (μια ψυχή την έχουμε, μην την μπαϊλντίζουμε) και θα επιστρέψω σύντομα στην παρέα μας.

Αν δεν βάλουν τα γέλια οι θεοί…

ΥΓ. Η εξαίρεσή μου από το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ είναι θεμιτή. Η προσπάθεια όμως, προκειμένου να αιτιολογηθεί αυτή η εξαίρεση, να σπιλωθεί από ορισμένους του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ η υπόληψή μου με την κατηγορία ότι είμαι «εθνικιστής» ή ότι ως εκλεγμένος βουλευτής θα μπορούσα να ψήφιζα θέσεις του ΚΚΕ ή του ΛΑΟΣ, είναι απλώς χυδαίες. Και συνιστούν ντροπή για αυτούς που τις υιοθέτησαν και τις αποδέχθηκαν.

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 18.ΙΧ.2009 stathis@enet.gr

Ανακοίνωση της Επιτροπής Κατοίκων για τη διάσωση του Κτήματος Δρακόπουλου

Αθήνα, 15 Σεπτεμβρίου 2009

Οι κάτοικοι στα Πατήσια έχουν ξεκινήσει έναν ανιδιοτελή αγώνα που αφορά στη ποιότητα της ζωής τους.

Τη Κυριακή 13/9 οι κάτοικοι των Πατησίων γκρέμισαν τους τοίχους, δεντροφύτευαν το χώρο, περπάτησαν ελεύθερα στο Πάρκο και απάντησαν με την αποφασιστικότητά τους και τον πολιτισμό τους στις προκλήσεις «φουσκωτών» που είχε στείλει ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός.

Σε ένα κατεστραμμένο λεκανοπέδιο διεκδικούν το αυτονόητο ΠΡΑΣΙΝΟ και ελεύθερους χώρους.  Ολόκληρο το Κτήμα Δρακόπουλου να δοθεί στους κατοίκους σαν χώρος υψηλού πρασίνου και παράλληλα να διατηρηθούν τα κτίρια που βρίσκονται σε αυτό.

Κάθε άλλη παρουσίαση διαφορετική του σκοπού μας προσβάλλει τη νοημοσύνη μας.  Παρακαλούμε τον κ. Χρυσόγελο και το κόμμα των Οικολόγων Πράσινων να ζητήσουν δημόσια συγνώμη από τους κατοίκους των Πατησίων και να ανασκευάσουν τις δηλώσεις τους στα ΜΜΕ ότι εκείνοι οργάνωσαν όλη την εκδήλωση της Κυριακής (γκρέμισμα της μάντρας και φύτευση 70 δέντρων).

Συντονιστική Επιτροπή Κατοίκων
για τη διάσωση του Κτήματος Δρακόπουλου

Όχι σε “νόμο και τάξη”, όχι και στους κουκουλοφόρους

Γράφει o Γιάννης Μπαλάφας, Μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ

Με κυρίαρχο συναίσθημα το πένθος για το αδικοχαμένο παλικαράκι, το 15χρονο Αλέξη, καταθέτω τούτη την ώρα, εν θερμώ, κάποιες σκέψεις. «Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι απέναντι στη βία». Η φράση αυτή του Αλ. Αλαβάνου, διατυπωμένη με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο μέσα στο Κοινοβούλιο, ξεκαθάρισε, για άλλη μια φορά, τη θέση του Συνασπισμού απέναντι στις καταστροφές, στις κλοπές και στην τυφλή βία των κουκουλοφόρων.

Με ανάλογες δηλώσεις, ο Τσίπρας, ο Κουβέλης, ο Λαφαζάνης, ο Παπαδημουλης έδωσαν το στίγμα του Κόμματος και απάντησαν αποστομωτικά σε όσους επιχειρούν τις τραγικές τούτες ώρες να ψαρέψουν στα θολά νερά και να συκοφαντήσουν τον Συνασπισμό. Γεννάει, πραγματικά, πολλά ερωτήματα η ολομέτωπη επίθεση ενάντια στο Κόμμα της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Μπορώ να καταλάβω τον ΛΑ.Ο.Σ. και τον Καρατζαφέρη, τη δουλειά τους κάνουν οι άνθρωποι. Μπορώ να αντιληφθώ τον Καραμανλή και τον Παναγιωτόπουλο, γιατί είναι άγρια εκτεθειμένοι και ψάχνουν για «υποκινητές», στα βήματα του αξέχαστου Πολύδωρα. Αλλά το ΚΚΕ; Η ηγεσία του; Η Αλέκα Παπαρήγα; Από πού πηγάζει αυτό το μένος για τον Συνασπισμό; Η μόνη εξήγηση που μπορώ να δώσω είναι ότι αδυνατούν να συλλάβουν τα αίτια και τον χαρακτήρα της νεανικής έκρηξης. Εγκλωβισμένοι σε δογματικά ερμηνευτικά εργαλεία, ανακαλύπτουν παντού συνωμοσίες, ενώ η μικροαστική τους ηθική και νοοτροπία τους οδηγεί σε συντηρητικά συμπεράσματα και πρακτικές. Ο,τι δεν ελέγχουν, πρέπει να χτυπηθεί, να συκοφαντηθεί, να συντριβεί. Ευτυχώς δεν τα καταφέρνουν. Οφείλουμε, σήμερα και αύριο, να σκύψουμε πάνω στα γεγονότα των τελευταίων ημερών.

Αυτό απαιτεί, πρωτίστως, να τα δούμε σαν ένα κοινωνικό φαινόμενο. Να κατανοήσουμε την οργή και τον θυμό που διακατέχει, σε μαζική κλίμακα, τα νέα παιδιά, τους μαθητές, τους φοιτητές, τους νέους άνεργους και εργαζόμενους, που διαμαρτύρονται, που διαδηλώνουν, που αντιστέκονται, με τους δικούς τους τρόπους, στον αυταρχισμό και τη βία.

Η δολοφονία του Αλέξη λειτούργησε σαν την σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και απελευθέρωσε την αγανάκτηση που έβραζε υπόκωφα καιρό τώρα. Στη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας, στους νέους ανθρώπους ιδιαίτερα.

Πολλοί διερωτώνται ακόμα. Τι έφταιξε; Γιατί όλα αυτά; Ανάμεσα στις πολλές απαντήσεις, ας αναδείξουμε κάποια «διότι»: – Διότι τα νέα παιδιά βιώνουν μια τεράστια αβεβαιότητα για το μέλλον τους, για την εργασιακή τους προοπτική, για την αυριανή θέση τους στην κοινωνία. – Διότι η προτροπή που τους απευθύνεται για να πετύχουν στη ζωή είναι να γίνουν ανταγωνιστικοί, σκληροί, να πατήσουν επί πτωμάτων. – Διότι καλούνται να ζήσουν σε μια κοινωνία που βρίσκεται σε παρακμή. Χωρίς αξίες, που μπορούν να εμπνεύσουν και να κινητοποιήσουν. ΄Οπου αντί για αξιοκρατία και κανόνες, κυριαρχεί η ζούγκλα του ατομισμού, της αυθαιρεσίας και της αρπαχτής.

Και όλα αυτά και άλλα πολλά, ευτυχώς, δεν τους εκφράζουν, δεν τους γεμίζουν. Το τέλος των ψευδαισθήσεων είναι πολύ οδυνηρό. Και η αγανάκτηση, σε πρώτη φάση, είναι μια ελπιδοφόρα αντίδραση. Για να υπάρξει κάποια δικαίωση της ευαισθητοποίησης των νέων παιδιών, για να αποτελέσουν οι σημερινές κινητοποιήσεις το εφαλτήριο για παραπέρα συνειδητοποίηση, ανάδειξη συλλογικών διεργασιών, ακόμα και λύσεων, τολμώ να πω ότι είναι εντελώς αναγκαία:

Να αποδοθεί δικαιοσύνη, να μην ξαναζήσουμε την ατιμωρησία άλλων περιπτώσεων. Να αναληφθούν πολιτικές ευθύνες. Να μελετηθούν και προταθούν μέτρα που θα εκφράζουν εμπιστοσύνη στους νέους, αλλά και έμπρακτη αναγνώριση των συσσωρευμένων προβλημάτων της νέας γενιάς. Να προωθηθεί μια τομή και μια αναδιοργάνωση της αστυνομίας. Από την εκπαίδευση και τη νοοτροπία που καλλιεργείται, μέχρι την άκριτη χρήση του οπλισμού. Τέλος, ας σκεφτούμε ότι αυτή η κυβέρνηση είναι και ανίκανη και επικίνδυνη. Και ας αγωνιστούμε για να εκφραστεί η θέληση της κοινωνίας, να σταματήσει ο κατήφορος, να γεννηθεί μια νέα ελπίδα.

Ημερησία 13-14/12/08

ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ Η ΥΠΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ;

Ο Γιάννης Μπαλάφας, υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Αθήνας και μέλος της Π.Γ του ΣΥΝ , μιλώντας σε σύσκεψη ανθρώπων του θεάτρου και του κινηματογράφου, δήλωσε μεταξύ των άλλων:

«Πριν αλέκτωρ λαλήσαι τρις, είχαμε μια καραμπινάτη υπαναχώρηση του ΠΑΣΟΚ από επίσημη δέσμευσή του στη Βουλή. Πρόκειται για τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, όπου το «δεσμευόμαστε» του κοινοβουλευτικού του εκπροσώπου, ξεχάστηκε από τον πρόεδρο του κινήματος σε πρόσφατη ομιλία του, γεγονός που, εξ’ αντικειμένου, συμβαδίζει με τα αμερικανικά σχέδια και βλέψεις στην περιοχή. Κρίμα, σύντροφοι!».

14/09/09 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ψηφοδέλτιο επικρατείας ΠΑΣΟΚ, σκέψεις, συμπεράσματα, τάσεις!

Με βάση τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες μέρες σε σχέση με το ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. Είδαμε στις δύο πρώτες θέσεις του επικράτειας να διαγκωνίζονται ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και ο Λουκάς Παπαδήμας ο πρώην διοικητής της τράπεζας της Ελλάδας και νυν αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ως γνωστόν το ψηφοδέλτιο επικράτειας είναι η βιτρίνα του κόμματος στη κοινωνία, εκεί τοποθετούνται προσωπικότητες συμβολίζουν κάτι που δίνουν ένα στίγμα ένα μήνυμα στη κοινωνία.

Τι θέλει να συμβολίσει το ΠΑΣΟΚ; Επί θητείας Κώστα Σημίτη ξεκίνησε η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η διασπάθιση του δημόσιου χρήματος μέσω των ιδιωτικοποιήσεων και μια αχαλίνωτη διαπλοκή κράτους και ημετέρων με την ευκαιρία της Ολυμπιάδας. Ο Λουκάς Παπαδήμας απο το πόστο του και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη είναι απο τους αρχιτέκτονες της οικονομικής κρίσης και της ύφεσης που πλήττει τώρα την ευρωπαϊκή και την ελληνική οικονομία. Με τις πολιτικές και τις συμβουλές του στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχει συμβάλει τα μέγιστα στην εκτόξευση της ανεργίας των νέων ανθρώπων, στην ημιαπασχόληση μεγάλης μερίδας των εργαζομένων, στην κατάρρευση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, στο αργό και βασανιστικό γκρέμισμα του κοινωνικού κράτους σε όλη την ευρωπαϊκή ένωση στο όνομα του ανταγωνισμού, του εκσυγχρονισμού και της βιωσιμότητας.

Χωρίς δίκη προθέσεων, χωρίς να προδικάζουμε καταστάσεις είναι κάτι παραπάνω από προφανές η βιτρίνα που κουβεντιάζουν στο ΠΑΣΟΚ στοχεύει σε κεντροδεξιά ακροατήρια.

Το ΠΑΣΟΚ φαίνεται ότι επιλέγει για την βιτρίνα του, δικαίωμά του, ας το αναλογιστούν οι προοδευτικοί πολίτες, οι οικολόγοι και οι αριστεροί και ας πράξουν αναλόγως στις κάλπες…

Υ.Γ. το γεγονός ότι ο Γ.Παπανδρέου απέρριψε τελικά την λύση Σημίτη για το επικράτειας φαίνεται ότι μάλλον έχει να κάνει με ξεκαθάρισμα του τοπίου στο εσωκομματικό σκηνικό του ΠΑΣΟΚ παρά με χάραξη διαφορετικής ιδεολογικοπολιτικής γραμμής.

Κώστας Ζαχαριάδης

Μπροστά στην εκλογική μάχη

Γιάννης Μπαλάφας

(το μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ, στον Αθήνα 9,84)

«Η συνταγή είναι:
“Παιδιά, πάμε για εκλογές, τα κεφάλια μέσα”».

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 10 Σεπτεμβρίου 2009 στην εφημερίδα “Τα Νέα”

Γιατί ΣΥΡΙΖΑ; 19+1 λόγοι

1. Γιατί βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων. Στο πλευρό των πιο αδύναμων, των ανέργων, της γενιάς των 700 ευρώ.

2. Γιατί υπερασπίστηκε τα δημόσια αγαθά, τις κοινωνικές υπηρεσίες και το περιβάλλον από την εμπορευματοποίηση.

3. Γιατί οι πολίτες δεν έχουν περιμένουν τίποτα άλλο από τη Νέα Δημοκρατία, ούτε από το ΠΑΣΟΚ. Μόνο εύκολες υποσχέσεις που διαψεύδονται όταν έρθουν στην εξουσία.

4. Γιατί η ψήφος στη Νέα Δημοκρατία είτε στο ΠΑΣΟΚ, είναι ψήφος για την διάλυση του κοινωνικού κράτους και των εργασιακών σχέσεων. Είναι ψήφος στα golden boys του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του ΟΟΣΑ, που απαιτούν να καθορίζουν την οικονομική και κοινωνική πολιτική της χώρας.

5. Γιατί δεν γίνεται να βγούμε από την κρίση ενισχύοντας αυτούς που την προκάλεσαν: τις ανεξέλεγκτες αγορές, τις Τράπεζες, το μεγάλο κεφάλαιο και τα κόμματα που τους εκπροσωπούν.

6. Γιατί η κρίση αντιμετωπίζεται μόνο με νέες θέσεις εργασίας, προστασία από τις απολύσεις, στήριξη των χαμηλών εισοδημάτων, βοήθεια στις μικρές επιχειρήσεις, αύξηση των κοινωνικών δαπανών.

7. Γιατί η χώρα μας δεν αντέχει άλλο να ξοδεύει δισεκατομμύρια ευρώ για Ατλαντικούς εξοπλισμούς και μίζες, την ώρα που το κοινωνικό κράτος εγκαταλείπεται στην τύχη του.

8. Γιατί η δημόσια δωρεάν παιδεία και η δημόσια υγεία είναι δικαίωμα για όλους. Και αυτό το δικαίωμα πρέπει να το υπερασπιστούμε.

9. Γιατί το όνειρο των νέων παιδιών, δεν χωράει στην ανεργία, τα προγράμματα stage, την επισφάλεια, τη μαύρη εργασία, τις δουλειές του ποδαριού.

10. Γιατί η δημόσια διοίκηση δεν είναι φέουδο της εκάστοτε κυβέρνησης, ούτε εργαλείο κομματικών πελατειακών σχέσεων.

11. Γιατί οι κυβερνήσεις των δύο μεγάλων κομμάτων, μας κληροδότησαν το πιο άδικο φορολογικό σύστημα της Ευρώπης.

12. Γιατί οι δημόσιες επιχειρήσεις πρέπει να λειτουργούν με κριτήριο την κοινή ωφέλεια και όχι την κερδοσκοπία.

13. Γιατί οι αγρότες χρειάζονται στήριξη ώστε να μπορέσουν να δουλέψουν και να ζήσουν με αξιοπρέπεια.

14. Γιατί τα δάση, οι ακτές, τα ποτάμια, ο φυσικός πλούτος της χώρας δεν είναι για εμπορική εκμετάλλευση. Ανήκουν σε όλους και πρέπει να προστατεύονται.

15. Γιατί οι άφθονες διακηρύξεις περιβαλλοντικής ευαισθησίας δεν αρκούν για να προστατεύουν το περιβάλλον. Χρειάζονται αγώνες. Και σύγκρουση με συγκεκριμένα συμφέροντα.

16. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η μοναδική πολιτική δύναμη που αντιστέκεται αποφασιστικά στην ξενοφοβία, τον ρατσισμό, τον ακροδεξιό λαϊκισμό.

17. Γιατί το μέλλον μας δεν είναι οι κάμερες, οι παρακολουθήσεις, τα υπερσύγχρονα και πανάκριβα όπλα της αστυνομίας. Είναι η δημοκρατία και ο σεβασμός στην ελευθερία και τα κοινωνικά δικαιώματα.

18. Γιατί η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ψήφος στον αγώνα των ανθρώπων για καλύτερη ζωή.

19. Γιατί κερδισμένοι είναι πάντα αυτοί που αντιστέκονται και διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Και τα δικαιώματα ολόκληρης της κοινωνίας.

20. Γιατί ψηφίζοντας αριστερά, δεν νοιώθεις εξαπατημένος την επόμενη ημέρα. Και ανοίγεις ένα παράθυρο στην ελπίδα για μια καλύτερη και πιο δίκαιη κοινωνία.

«Ο Συνασπισμός έχει ήδη διασπαστεί…»

<><object width=”600″ height=”330″>

διαμάχη KKE – WWF

Απο την ομιλία της Αλέκας Παπαρήγα(…) “Σε τελευταία ανάλυση βρίσκεται σήμερα εξ αντικειμένου στην πρώτη γραμμή για το λαό η πολιτική επιλογή ανάμεσα στους δύο δρόμους ανάπτυξης.
Τον ένα τον γνωρίζουμε καλά, γεννηθήκαμε, γερνάμε σ΄αυτόν, ο δρόμος που τα πάντα, από τα γενικά ως τα τοπικά και ειδικά ζητήματα καθορίζονται από τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας, από τα συμφέροντα του κεφαλαίου, ο άλλος δρόμος είναι αυτός που έχει δοκιμαστεί στον 20ό αιώνα, και παρά τα λάθη που έγιναν και τις παρεκκλίσεις παραμένει μονόδρομος για τους λαούς, ο δρόμος που καθορίζεται από την πάλη κατά του κεφαλαίου, των μονοπωλίων, ο δρόμος που οδηγεί στη λαϊκή εξουσία. Είναι ζήτημα όχι τρόπου και μοντέλου ανάπτυξης αλλά ποιος αποφασίζει και για ποιόν σκοπό την ανάπτυξη.
Το να δηλώνεις οικολόγος και οπαδός της προστασίας του περιβάλλοντος σήμερα δεν φθάνει. Όταν μάλιστα η οικολογία διαχωρίζεται από την πολιτική.  Άλλωστε είναι φανερό πια, δεν κρύβεται ότι και η καταστροφή που κυρίως προέρχεται από ένα φυσικό φαινόμενο  δεν έχει τις ίδιες συνέπειες για όλους. Ο σεισμός, το τσουνάμι πλήττει πλην απ όλα περιοχές και χώρους, σπίτια που ανήκουν στα φτωχά λαϊκά στρώματα, δεν εκπληρώνουν τις προδιαγραφές.  Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι τα θύματα των φυσικών καταστροφών κατά κύριο λόγο προέρχονται από τα εργατικά, λαϊκά στρώματα και πολύ λιγότερο από τα εύπορα τμήματα, από την άρχουσα τάξη.
Υπάρχουν οικολογικές κινήσεις και δραστηριότητες που είναι χρήσιμες και έχουν να επιδείξουν σημαντική δράση έστω και αν αυτή δεν κατάφερε να συσπειρώσεις για διάφορους λόγους ευρύτερες λαϊκές δυνάμεις.
Την ίδια ώρα όμως εμφανίζονται ξαφνικά και διάφορες οικολογικές οργανώσεις που αποκαλούνται Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) που ενδιαφέρονται για ένα και μόνο ζήτημα να υποκαταστήσουν την λαϊκή οργάνωση και  επαγρύπνηση, να παρεμποδίσουν ένα κίνημα ριζοσπαστικό που θα βάζει το νυστέρι στο κόκαλο.
Τέτοιες οργανώσεις που χρηματοδοτούνται αδρά από κρατικά ταμεία και από πολυεθνικές εταιρίες , που στα όργανά τους πρωτοστατούν στελέχη πολυεθνικών και τραπεζών όχι μόνο δεν παρέχουν εγγυήσεις προστασίας και πρόληψης, αλλά συνιστούν άμεσο κίνδυνο.
Ορισμένα παραδείγματα:
Ταμεία κεφαλαιοκρατών πατρονάρουν το λεγόμενο κοινωφελές ΙΔΡΥΜΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΤΑΜΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΣΗ-WWF με διάρθρωση σε όλα τα κράτη και την Ελλάδα.
Έχει ανακηρυχθεί ντε φάκτο σε επιστημονικό σύμβουλο και εξελίσσεται σε αφεντικό γύρω από τους ορεινούς όγκους στο όνομα της διάσωσης τους. Στην Ελλάδα στηρίζεται από το ίδρυμα Λάτση, Μποδοσάκη κλπ
Τον Μάη του 2008 υπογράφθηκε μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και WWF για θέματα «αειφορικής διαχείρισης» διατήρησης και αποκατάστασης του φυσικού περιβάλλοντος και των δασών. Ξεκοκαλίζοντας κοινοτικά πακέτα προωθούν την ιδιωτικοποίηση -εμπορευματοποίηση της γης. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η πράσινη ανάπτυξη του ΠΑΣΟΚ.
Το θέμα δεν είναι μόνο να προστατεύσουμε τα δάση και τους ορεινούς όγκους, το θέμα είναι να χαίρεται τη γη και τη φύση ο λαός δωρεάν.
Προσχήματα υπάρχουν πολλά για να αναλάβουν την προστασία των δασών και των ορεινών όγκων οι επιχειρηματίες, όταν προστασία εννοούν την κτήση η την χρήση του για να βγάζουν κέρδη και υπερκέρδη.
Φωνάζουν ότι το κράτος δεν μπορεί, η τοπική αυτοδιοίκηση επίσης δεν είναι ικανή, άρα αυτό που έχει σημασία είναι να παραχωρήσουμε ευθύνες στους επιχειρηματίες και ο λαός να γίνει εθελοντής στις δικές τους προσπάθειες για τα δικά τους κέρδη.
Ούτε εμείς έχουμε εμπιστοσύνη στο κράτος, ξέρουμε δε καλά ότι ο θεσμός της τοπικής αυτοδιοίκησης με νόμους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ έχει χάσει τον όποιο λαϊκό χαρακτήρα είχε μεταπολεμικά, έχει εξελιχθεί σε ένα μεσιτικό γραφείο των επιχειρηματιών.
Όμως ο λαός μπορεί, οργανωμένος στα σωματεία και στα άλλους μαζικούς φορείς, να παρέμβει και ως λαϊκή επαγρύπνηση και πρόληψη, και ως διεκδικητής των δικαιωμάτων τους, μακριά από τις παγίδες των χορηγών επιχειρηματιών και των ΜΚΟ που είναι βοηθητικά τους όργανα.  ” (…)

Απάντηση του wwf

Σχετικά με τις προχθεσινές δηλώσεις της Αλέκας Παπαρήγα, Γενικής Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, οι οποίες αφορούν και το WWF Ελλάς, η περιβαλλοντική οργάνωση καταθέτει σχετική απάντηση.

Με ιδιαίτερη ικανοποίηση βλέπουμε επιτέλους και το ΚΚΕ να εντάσσει δυναμικά την προστασία του περιβάλλοντος στην πολιτική ατζέντα του. Το όψιμο αυτό ενδιαφέρον δικαιολογεί ίσως την απλουστευτική και εν πολλοίς αποπροσανατολιστική κριτική που άσκησε η κ Παπαρήγα στην οργάνωσή μας κατά την πρόσφατη δημόσια ομιλία της. Με ικανοποίηση βλέπουμε επίσης το ΚΚΕ να εκδηλώνει ενδιαφέρον για τις μη-κυβερνητικές οργανώσεις, των οποίων όμως το έργο, τη σημασία και τον αγώνα για το περιβάλλον, τη διαφάνεια και τη δημόσια λογοδοσία προφανώς αγνοεί ή αρνείται να κατανοήσει.

Ειδικότερα, θα θέλαμε να διευκρινίσουμε τα εξής:

1. Το WWF Ελλάς αποτελεί το ανεξάρτητο εθνικό γραφείο της διεθνούς οργάνωσης WWF και λειτουργεί στην Ελλάδα εδώ και περισσότερα από 15 χρόνια, έχοντας προσφέρει ουσιαστικό και ευρέως αναγνωρισμένο έργο για την προστασία του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής.

2. Αποστολή των περιβαλλοντικών οργανώσεων δεν είναι η υποκατάσταση του κράτους. Το αυτό ισχύει και για το WWF Ελλάς που σταθερά ζητάει με τις δημόσιες θέσεις και το έργο του πιο αποτελεσματική  κρατική παρέμβαση και ετοιμότητα για την προστασία του περιβάλλοντος και των φυσικών πόρων, ως κοινών αγαθών εν ανεπαρκεία.

3. Όλα τα οικονομικά στοιχεία και τα δεδομένα λειτουργίας της οργάνωσής μας ήταν πάντα και εξακολουθούν να είναι απολύτως διαφανή και διαθέσιμα σε κάθε ενδιαφερόμενο. Επειδή μάλιστα θεωρούμε το ζήτημα των χρηματοδοτήσεων προς πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς ιδιαίτερα κρίσιμο στοιχείο διαφάνειας για την ελληνική κοινωνία, θα περιμένουμε με ενδιαφέρον την ειλικρινή δημοσιοποίηση των αντίστοιχων οικονομικών δεδομένων των κομμάτων.

4. Το WWF Ελλάς αποτελεί μία ανοικτή οργάνωση που από θέσης συνεργάζεται με όποιον πολιτικό ή επιστημονικό, δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα δείχνει ουσιαστικό ενδιαφέρον για την προαγωγή της προστασίας του περιβάλλοντος. Οι συμφωνίες συνεργασίας της οργάνωσης επί κρίσιμων περιβαλλοντικών ζητημάτων, όπως η δασοπροστασία, διαπνέονται από το ίδιο πνεύμα διαφάνειας και δημόσιας λογοδοσίας, όπως και τα οικονομικά της.

Τονίζουμε τέλος ότι ευχαριστούμε τη Γενική Γραμματέα του ΚΚΕ για την ευκαιρία που δίνει στην οργάνωσή μας να απαντήσει δημόσια στις κατηγορίες που της απευθύνονται, καθώς όσες φορές έχουμε στείλει απαντήσεις σε κριτική που μας έχει ασκηθεί από το όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ «Ριζοσπάστης», αυτές ουδέποτε έχουν δημοσιευθεί.

Ομιλία του Φ. Κουβέλη στην εκδήλωση της Ανανεωτικής Πτέρυγας του ΣΥΝ

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

• Συναντιόμαστε λίγες μέρες μετά τις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου, νοιώθοντας τη μεγάλη απουσία. Τιμούμε και σήμερα το Μιχάλη Παπαγιαννάκη, το δικό μας Μιχάλη, τη σκέψη του, τους ανοικτούς ορίζοντές του. Ξέρουμε, και εκείνος το ήξερε, πόσο σφράγισε την συλλογική μας πολιτική πορεία, αλλά και την προσωπική για πολλούς από μας. Θα τον τιμούμε με τις πράξεις μας, με τη στάση μας.

• Συναντιόμαστε σήμερα καθώς ο πολιτικός χώρος του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ έχει εισέλθει σε φάση βαθιάς κρίσης.

Συναντιόμαστε για μια ακόμα φορά, μέλη και στελέχη του ΣΥΝ που ανήκουμε στην Ανανεωτική του Πτέρυγα, πολλοί φίλοι και φίλες που βρίσκονται πάντα κοντά μας, αγωνιστές και αγωνίστριες του ευρύτερου χώρου της Αριστεράς, που κράτησαν για χρόνια ζωντανή τη φλόγα της ανανέωσής της, σύντροφοι και συντρόφισσες του δημοκρατικού, του σύγχρονου και μεταρρυθμιστικού της ρεύματος. Σφίγγω δυνατά το χέρι των συντρόφων μας που είναι σήμερα μαζί μας.

Συναντιόμαστε σήμερα για να δούμε πώς διαμορφώνεται το νέο πολιτικό τοπίο και τι μπορούμε εμείς να πράξουμε για να αντιστοιχηθούμε με τις χιλιάδες αριστερούς πολίτες με έκδηλες αγωνίες για τη μελλοντική πορεία της αριστεράς και της χώρας μας.

• Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Οι κάλπες έστειλαν – και με την άνευ προηγουμένου αποχή – ισχυρά μηνύματα κριτικής και απόρριψης πολιτικών επιλογών που αφορούν σε όλα τα κόμματα. Σε όλα, και στον πολιτικό χώρο του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ. Συγχρόνως, με αντιφατικό τρόπο, οι ευρωεκλογές εξέφρασαν την αγωνία και την προσδοκία των πολλών πολιτών για μια νέα πορεία της χώρας μας.

Η μεγάλη υποχώρηση της επιρροής της ΝΔ θέτει ξανά στην ημερήσια διάταξη το περιεχόμενο της διακυβέρνησης της χώρας. Οι κεντρικές πολιτικές της κυβέρνησης είναι αποδεδειγμένα αντίθετες με τη βούληση της πλειοψηφίας του λαού. Η χώρα δεν μπορεί να κυβερνάται, και τώρα και στο μέλλον, από κυβερνήσεις που δεν στηρίζονται ούτε καν στο 40% όσων ψηφίζουν.

Απάντηση δημοκρατική και σύμφωνη με τη βούληση της πλειοψηφίας δεν είναι βεβαίως η επιστροφή στο παρελθόν. Η δικομματική εναλλαγή την οποία προσδοκά η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ είναι και αυτή μειοψηφική. Μειοψηφική διακυβέρνηση σημαίνει εφαρμογή μειοψηφικών πολιτικών. Σημαίνει πραγματικά αδύναμες κυβερνήσεις απέναντι στα ποικιλώνυμα κέντρα οικονομικής εξουσίας. Έτσι, καταλήγουν κυβερνήσεις και στελέχη τους στο ρόλο του μεσολαβητή παράνομων πράξεων σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος και της δημόσιας περιουσίας. Έτσι ζουν και βασιλεύουν τα σκάνδαλα, η αδιαφάνεια, η προσβολή και η λεηλασία του δημόσιου αγαθού και του δημόσιου χρήματος.

Δεν εθελοτυφλούμε. Η κάλπη των ευρωεκλογών δυνάμωσε ανησυχητικά την ξενοφοβική δεξιά του ΛΑΟΣ. Η άνοδος των ψήφων του είναι εν μέρει, μόνον, ψήφος διαμαρτυρίας. Η δυναμική του παρέμβαση στην ατζέντα της δημόσιας συζήτησης δυστυχώς σφράγισε τις πρώτες μετεκλογικές εξαγγελίες της κυβέρνησης. Μπορεί να μην σχηματίστηκε κυβέρνηση ΝΔ-ΛΑΟΣ, κίνδυνο που εγκαίρως και καίρια επισήμανε ο πάντα οξυδερκής Λεωνίδας Κύρκος, αλλά τη στολή της βίαιης εκστρατείας κατά των μεταναστών τη φόρεσε αμέσως η κυβέρνηση. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια εξέλιξη που επιβάλλει δημοκρατική εγρήγορση και ενωτικές πρωτοβουλίες αντιμετώπισης του ακροδεξιού χώρου.

Συγχρόνως υπογραμμίζουμε ότι στις ίδιες κάλπες εκδηλώθηκε η αναζήτηση νέων δρόμων. Η αξιοσημείωτη είσοδος των “Οικολόγων – Πράσινων” εκφράζει την αγωνία για το περιβάλλον, την αντίθεση στις πολιτικές που το καταστρέφουν, αλλά και υπογραμμίζει τις οικολογικές ασυνέπειες και ανεπάρκειες των άλλων δυνάμεων και του ΣΥΡΙΖΑ.

• Όσο για το ΣΥΡΙΖΑ και το ΣΥΝ δεν χωρούν μισόλογα.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη.

Η Ανανεωτική Πτέρυγα χαρακτήρισε το 4,7% καθαρή ήττα του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ και των επιλογών της ηγεσίας του ΣΥΝ. Είναι ήττα της πολιτικής του.

Η αποτυχία των εκλογικών στόχων που πρόσφατα τέθηκαν – τρίτη θέση, τρεις ή τέσσερις ευρωβουλευτές – είναι και οδυνηρή και σοβαρή.

Για πρώτη φορά στην ιστορία μας το ποσοστό στις ευρωεκλογές είναι χαμηλότερο των εθνικών εκλογών.

Οι αριθμοί δείχνουν απώλεια 120.000 ψηφοφόρων από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2007, ούτε ενάμισι χρόνο πριν.

Δεν πρόκειται για απώλειες περιφερειακές. Είναι απώλειες από το σώμα

του ανανεωτικού χώρου.

Το μέγεθος των απωλειών σε συνδυασμό με ποιοτικά στοιχεία για το ιδεολογικο-πολιτικό στίγμα, μας οδηγούν στο εξαιρετικά σημαντικό πολιτικό συμπέρασμα ότι στις 7 Ιουνίου εκδηλώθηκε αποφασιστικά και δυναμικά μεγάλη κρίση εκπροσώπησης στο δικό μας πολιτικό χώρο.

Χιλιάδες πολίτες και αγωνιστές, αγωνίστριες της ανανεωτικής αριστεράς δεν αναγνώρισαν τις δικές τους διακριτές πολιτικές απόψεις και ιδέες στις βασικές επιλογές που προσδιορίζουν την πολιτική της πλειοψηφίας και της ηγεσίας του χώρου. Και αρνήθηκαν να ψηφίσουν το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Ίδιες ενστάσεις και ανησυχίες εκφράζονται και από ένα μεγάλο κομμάτι της αριστεράς, που έφθασαν στην κάλπη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., χωρίς πολιτική έμπνευση, που ψήφισαν όμως ΣΥ.ΡΙΖ.Α. με πολιτική ανοχή, γεγονός που δημιουργεί ανησυχίες για μεγάλη συρρίκνωση και στο μέλλον.

Γι αυτό και τις αιτίες της ήττας, άρα και τις σχετικές ευθύνες, δεν θα τις βρούμε σε επιμέρους επικοινωνιακά λάθη, σε διαδικαστικά ζητήματα και τακτικούς χειρισμούς. Δεν τα υποτιμώ. Αυτά όμως δεν είναι η ουσία της μειωμένης εκλογικής απήχησης του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Η ουσία είναι η στρατηγική, οι πολιτικές θέσεις και δράση του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Αυτές έκριναν οι πολίτες. Γιʼ αυτές ψήφισαν ή απείχαν. Έκριναν τις βασικές επιλογές που σφράγισαν την πολιτική εικόνα του χώρου και έπληξαν, δυστυχώς, την ενότητά του.

• Εμείς καταθέτουμε σήμερα βασικές μας σκέψεις και τις θέτουμε στη βάσανο της δημόσιας κριτικής.

Το μήνυμα των ευρωεκλογών για τον ΣΥΝ ήταν καθαρό, δυνατό και ταυτόχρονα σήμα κινδύνου. Μήνυμα αποδοκιμασίας της πολιτικής του ΣΥΝ και ηχηρή προειδοποίηση για τις επόμενες εθνικές εκλογές.

Με τα δύο μεγάλα κόμματα να συγκεντρώνουν, για πρώτη φορά μετά τις ευρωεκλογές του 99, ποσοστά κάτω από 70%, με διάχυτη την αποδοκιμασία για την εφαρμοζόμενη πολιτική της ΝΔ και την αποστροφή για τα σκάνδαλα και τη διαφθορά, με την αποτυχία του ΠΑΣΟΚ να δώσει δημοψηφισματικό χαρακτήρα στις εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έπεισε. Δεν έπεισε ότι είναι κάτι διαφορετικό από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις, αλλά κυρίως δεν έπεισε ότι μπορεί να αποτελέσει δύναμη διεξόδου, δύναμη εγγύησης για μια διαφορετική πορεία της χώρας.

Είχαμε επισημάνει από καιρό τα σοβαρά πολιτικά ζητήματα που συνόδεψαν τον ΣΥΝ από το τακτικό του συνέδριο και μετά, όλη την προηγούμενη περίοδο.

Από την πρώτη κιόλας φάση υλοποίησης των κατευθύνσεων του συνεδρίου, κατευθύνσεων της πλειοψηφίας βεβαίως, αφού η Ανανεωτική Πτέρυγα τις είχε καταψηφίσει, φάνηκαν τα τεράστια αδιέξοδα του γενικού μας προσανατολισμού. Δεν διαμορφώθηκε ποτέ ένα σαφές και σταθερό πολιτικό σχέδιο με συγκεκριμένους στόχους και με αναφορά στο μπλοκ των πολιτικών δυνάμεων που θα το υλοποιήσουν.

Όταν εκφραζόταν η απόλυτη αδιαφορία μας για το θέμα της διακυβέρνησης της χώρας και επιχειρούσαμε υπό την πίεση των πραγμάτων να απαντήσουμε στο μέγα αυτό ζήτημα, το εναλλασσόμενο γαϊτανάκι των εκδοχών που εκπέμπαμε, όταν δεν προκαλούσε στους πολιτικούς παρατηρητές μειδιάματα, προκαλούσε εκπλήξεις και απορίες για την προχειρότητα του πολιτικού μας μηνύματος.

Στη δημοσκοπική μας έκρηξη, στα 18% (που βεβαίως ποτέ δεν αναλύθηκαν με σύνεση και σοβαρότητα όπως θα έπρεπε), δηλώναμε έτοιμοι να διαδεχθούμε το ΠΑΣΟΚ στον πολιτικό χάρτη της χώρας, καταγραφόμενοι -όπου να ναι – όχι μόνο ποιοτικά αλλά και αριθμητικά ως η κύρια αντιπολιτευτική δύναμη.

Όταν τα δημοσκοπικά ευρήματα άρχισαν να περιορίζονται, καταθέσαμε το σχήμα ΣΥΝ-ΚΚΕ για κυβέρνηση της Αριστεράς.

Όταν μας θεώρησαν επιεικώς ανεδαφικούς, περάσαμε στο σχήμα ΣΥΝ-ΚΚΕ και διαγραμμένοι/αποχωρούντες του ΠΑΣΟΚ.

Όταν δεν κατέφθαναν αποχωρούντες από το ΠΑΣΟΚ, επιστρέψαμε στο «κυβέρνηση της Αριστεράς με πυρήνα τον ΣΥΡΙΖΑ»

Όταν το ΚΚΕ μας έστελνε την άρνησή του και τις ειρωνείες του, επιστρέψαμε στο «ΣΥΝ και ριζοσπαστικές δυνάμεις της Αριστεράς, ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή», έχοντας όμως αφήσει «άδεια την καρέκλα» δίπλα μας για το ΚΚΕ.

Όταν τον Δεκέμβρη το ΚΚΕ μας επετέθη με τον γνωστό βίαιο τρόπο, θυμώσαμε, και λόγω θυμού πετάξαμε την καρέκλα.

Και όταν μια βδομάδα πριν την κάλπη οι δημοσκοπήσεις μας βύθιζαν, επανήλθε ο τρίτος πόλος με ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ, αλλά αυτή τη φορά και με Οικολόγους, που ήταν επίκαιροι.

Με ένα τέτοιο πολιτικό «σχέδιο πινγκ-πονγκ» και με μια απολύτως αδικαιολόγητη αλαζονεία και αμετροέπεια, η πολιτική μας αξιοπιστία άρχισε να γίνεται ζητούμενο πια.

Τα όσα αλαζονικά και αμετροεπή λέγονταν ερέθιζαν επαναστατικά στις γραμμές μας διάφορους αφελείς, όταν τα άκουγαν, αλλά απωθούσαν κατά μάζες έναν κόσμο, κυρίως από το ΠΑΣΟΚ, που είχε παράσχει σʼ αυτή τη φάση απλόχερα την εμπιστοσύνη του στον ΣΥΝ.

Ακολούθησε ο Δεκέμβρης με όσα τραγικά ζήσαμε: Τις σπουδαίες διαδηλώσεις, την οργή και την απόγνωση της νεολαίας. Το αίμα του μικρού μαθητή, την καμένη πόλη, τη βία, την απόγνωση, αλλά και τους βανδαλισμούς και το πλιάτσικο της κουκούλας.

Σοβαρές παραλείψεις και λάθη του κόμματος επέτρεψαν τη συκοφάντησή του και κατέγραψαν με αρνητικό τρόπο τον ΣΥΝ στην κοινωνία.

Υπάρχουν ευθύνες γιʼ αυτό, μεγάλες ευθύνες. Δεν θέλω να πω αυτή την ώρα τίποτα άλλο γιʼ αυτήν την περίοδο. Ένα μόνο θα πω: συντρόφισσες και σύντροφοι, ο Δεκέμβρης μας στοίχισε πολύ ακριβά.

Για να φθάσουμε τέλος στις ευρωεκλογές.

Στις ευρωεκλογές, η ηγετική πλειοψηφία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ σφράγισε με τον αρνητικότερο τρόπο την πολιτική και εκλογική μας προσπάθεια. Απομακρύνθηκε από το βασικότερο ίσως χαρακτηριστικό της ύπαρξης μας, από τον αριστερό μας ευρωπαϊσμό και δημιούργησε κύματα πικρίας στον κόσμο μας, στην ιστορική βάση του χώρου μας, στους πολίτες της ανανεωτικής αριστεράς.

Το προγραμματικό κείμενο του ΣΥΡΙΖΑ, που εμφανίστηκε ως περιληπτικό, επί τα χείρω, των 15 σημείων και η ευρωδιακήρυξη, ήταν κείμενα στα οποία καταγράφονταν οι κοινοί τόποι των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ που διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουν ως «αντισυστημική και αντικαπιταλιστική αριστερά». Δηλαδή:

Απόρριψη των μεταρρυθμίσεων

Απόρριψη της πράσινης ανάπτυξης

Απόρριψη της κρατικής ρυθμιστικής παρέμβασης

Όλα τα παραπάνω θεωρούνταν απλώς κόλπα και τεχνάσματα διάσωσης και επιβίωσης του καπιταλισμού, τα οποία δεν ενδιαφέρουν την Αριστερά, και στα οποία η Αριστερά δεν πρέπει να ανακατεύεται, δηλαδή να ασκεί πραγματική πολιτική.

Δεν είχε συγκεκριμένο και σαφές στίγμα για τα κοινωνικά ζητήματα. Δεν ανέδειξε τον αριστερό ευρωπαϊσμό. Περιορίσθηκε στον καταγγελτικό λόγο, χωρίς ταυτόχρονα να προτάξει συστηματικά διεκδικητικές – μεταρρυθμιστικές προτάσεις για τα προβλήματα των πολιτών και της χώρας. Ο καταγγελτισμός δεν είναι ικανός από μόνος του να συντελέσει στην αλλαγή των συσχετισμών. Δεν διαμόρφωσε σχέση προγραμματικής εμπιστοσύνης με τους πολίτες.

Η Αριστερά καταγράφεται ως μία μετωπική, αντισυστημική, αντικαπιταλιστική δύναμη απέναντι στις δυνάμεις του αστισμού.

Ειδικότερα στο κείμενο της διακήρυξης για τις ευρωεκλογές, η ΕΕ παρουσιάστηκε ως το απόλυτο κακό. Η παρούσα Ευρώπη δεν αφορά την Αριστερά. Απορρίπτονταν όλες οι συνθήκες που συγκροτούν την ΕΕ. Δεν υπήρχε παρά μόνο μία αναφορά στο ΚΕΑ για να δηλωθεί ότι πρέπει να συμμαχήσει με την αντικαπιταλιστική Αριστερά στην Ευρώπη. Δεν υπήρχε καμία αναφορά στην ανάγκη για μια νέα ευρωπαϊκή συνταγματική συνθήκη. Απαξιώνονταν πλήρως οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, ακόμα και οι εκλεγμένοι όπως το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, ως έχοντες μόνη αποστολή την καταδυνάστευση των υποτελών τάξεων, χωρίς να υπάρχει καμιά πρόταση για τη θεσμική συγκρότηση της ΕΕ. Εννοείται ότι απουσίαζε οποιαδήποτε αναφορά στο σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία.

Η Ευρώπη εμφανιζόταν μόνο ως πεδίο ταξικών, κινηματικών αγώνων και διεκδικήσεων και έτσι «από τα κάτω», θα προέκυπτε μια άλλη Ευρώπη του σοσιαλισμού σε έναν διαφορετικό κόσμο. Και αυτό, ακόμα χειρότερα, με την εντελώς λανθασμένη, εθνικής αναδίπλωσης αντίληψη, της αλλαγής των συσχετισμών πρώτα σε κάθε επί μέρους χώρα.

Ο πολιτικός εκτοπισμός του συντρόφου μας Δημήτρη Παπαδημούλη, του καλύτερου έλληνα ευρωβουλευτή, σε σίγουρα μη εκλόγιμη θέση κορύφωσε την έλλειψη αξιοπιστίας. Πέραν πάσης αμφιβολίας ο καθένας πια καταλάβαινε τις πραγματικές στοχεύσεις. Τώρα όλοι αντιλαμβάνονται πόσο αυτοκτονική πολιτική επιλογή ήταν.

• Δεν φοβηθήκαμε να προειδοποιήσουμε. Και γι αυτά και για τα προβλήματα που θα προκαλούσε το ηγετικό δίδυμο στην ηγεσία του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Προσπαθήσαμε εγκαίρως και στα όργανα και στις οργανώσεις και δημόσια να αποτρέψουμε όλη αυτή την καταστροφική πορεία.

Τώρα, μετά την κατάρρευση των αυτάρεσκων και αποδεδειγμένα παραπλανητικών προβλέψεων, ήρθε η κρίση.

Δεν είναι μόνον η αποτυχία αποτελεσματικής διεύθυνσης του κόμματος και των πολιτικού χώρου. Δεν είναι μόνον η πρόκληση διαίρεσης στην κοινωνική μας βάση. Δεν είναι μόνον η κρίση εκπροσώπησης του ανανεωτικού αριστερού χώρου στην οποία αναφερθήκαμε.

Εδώ και μήνες βαθαίνει η κρίση ταυτότητας του ΣΥΝ, του ΣΥΡΙΖΑ, ευρύτερα του πολιτικού μας χώρου. Τι πολιτική δύναμη θα είναι; Αντισυστημική, όπως διαφημίζεται, που θα ενισχύει τις διαιρέσεις στο λαό για να παράγει τηλεοπτικό θέαμα; Ή αποφασισμένη ενωτική δύναμη των ώριμων αλλαγών και μεταρρυθμίσεων στην κατεύθυνση του σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία;

Οι κεντρικές επιλογές της πλειοψηφίας της ηγεσίας δοκιμάστηκαν, όπως άλλωστε η ίδια είχε ζητήσει.

Δοκιμάστηκαν. Πέτυχαν;

Όλες απέτυχαν.

• Τώρα απαιτείται μια μεγάλη πολιτική στροφή.

Η αναγνώριση της αποτυχίας είναι το πρώτο βήμα για τη διόρθωση. Η ομολογία των λαθών πρέπει να γίνεται όχι για να δηλώνει καταστροφικές διαθέσεις, αλλά για να υπάρχει η κρίσιμη και πολιτικά ειλικρινής συναγωγή συμπερασμάτων. Δυστυχώς στον ίδιο αυτό χώρο πριν μια βδομάδα η Κεντρική επιτροπή του ΣΥΝ αρνήθηκε να σεβαστεί την πραγματικότητα και αποφάσισε κατά πλειοψηφία ότι δεν χρειάζεται να αλλάξει τίποτα.

Και αμέσως μετά ξέσπασε η κρίση με την παραίτηση – και την ανάκλησή της – του Αλέκου Αλαβάνου, ο οποίος έθεσε εν αμφιβόλω σειρά επιλογών της τελευταίας περιόδου.

Η κρίση είναι παρούσα και θα εξελίσσεται αν δεν αντιμετωπισθούν τα πολιτικά ζητήματα που την προκάλεσαν.

Σε κάθε περίπτωση οι αιτίες και οι σχετικές ευθύνες είναι αναγκαίο να συζητηθούν το επόμενο διάστημα όχι μόνο από την ηγεσία, αλλά ανοικτά μπροστά στα μέλη και τους αριστερούς πολίτες που θέλουν να αναζητήσουν, να συζητήσουν, να πάρουν θέση. Μόνον ένας ανοιχτός, δημοκρατικός διάλογος θα δώσει λύσεις και προτάσεις. Ένας διάλογος μπροστά στην κοινωνία, ειλικρινής διάλογος, χωρίς βεβαιότητες και εφησυχασμούς, χωρίς στοιχίσεις, και περιχαρακώσεις σε κομματικές πλειοψηφίες και μειοψηφίες.

Κάνουμε δραματική έκκληση.

Η Ανανεωτική Πτέρυγα μπροστά στις εξαιρετικά δύσκολες στιγμές που περνάει ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ, μπροστά στην κρίση και του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, μπροστά στη μεγάλη κρίση στην ηγεσία τους, επιμένει ότι απαιτείται και προτείνει :

- Αναβάπτιση στις μεγάλες ανανεωτικές, σύγχρονες και δημοκρατικές αρχές που γέννησαν τη δική μας Αριστερά.

- Μεγάλη στροφή στην πολιτική και κοινωνική παρέμβαση

- Ανακαθορισμός σε νέα βάση του ΣΥΡΙΖΑ

Είναι δραματική έκκληση.

Δικαιούμαστε – με βάση όσα έγιναν – να την χαρακτηρίσουμε και προειδοποίηση.

Δεν καταστροφολογούμε.

Θέλουμε να δούμε το 4,7% ακριβώς σαν ευκαιρία.

Προϋπόθεση για να αλλάξει ρότα το καράβι, είναι να στρίψουμε το τιμόνι, να μην συνεχίσει να σημαδεύει και τη δεύτερη ξέρα.

Στη διαφορετική πορεία μπορούν να συμβάλουν μόνον όσοι είναι διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν το δογματικό αλάθητο.

• Οι κεντρικές μας θέσεις οργανώνονται σε τρείς ενότητες :

Πρώτο βήμα είναι να εγκαταλειφθεί η επιθετικότητα προς τις ανανεωτικές αριστερές αρχές και ρίζες μας. Καταλαβαίνουμε τη δυσκολία σειράς ηγετικών στελεχών στο ΣΥΝ και το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά σήμερα δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Ο ευρύτερος πολιτικός χώρος της σύγχρονης αριστεράς στη χώρα μας δεν μπορεί να δρα με συνέπεια και συνεκτικά όταν απορρίπτει τις κεντρικές επιλογές του δημοκρατικού δρόμου, της ευρύτερης δυνατής λαϊκής ενότητας, της αναμόρφωσης των θεσμών με τη διεύρυνση της δημοκρατίας. Όταν συγκρούεται με αυτές τις επιλογές εκπίπτει σε αριστερίστικη ομάδα που προκαλεί διεργασίες που ποτίζουν ξένες αυλές, και κυρίως τη δεξιά και την ακροδεξιά.

Μακριά, λοιπόν, από αριστερίστικες επιλογές και συμμαχίες, προκατασκευασμένες απαντήσεις σκοπιμότητας. Με ανοιχτά μάτια και σκέψη για να μελετούμε τις κοινωνικές διεργασίες, με αντιδογματική πνευματική στάση, ελεύθερη σκέψη και κρίση.

Εντάσσουμε τους μικρούς και μεγάλους κοινωνικούς αγώνες στη στρατηγική του δημοκρατικού δρόμου προς το σοσιαλισμό, ειδικά μέσα στις συνθήκες της οικονομικής κρίσης και της πολιτικής – ηθικής κρίσης. Με καθημερινό αγώνα για τη διεύρυνση της δημοκρατίας, για τα δικαιώματα των εργαζομένων, των νέων, των γυναικών, των ανέργων, των μεταναστών, την προστασία του περιβάλλοντος, την δημοκρατική ολοκλήρωση και την προοδευτική Ευρωπαϊκή πορεία.

Πρόκειται για μια πορεία χωρίς εμπόδια, εσωτερικά και διεθνή, για μια ανθισμένη λεωφόρο; Όχι βέβαια. Ξέρουμε ότι για να διασφαλισθούν τα προνόμια, οι ανισότητες, τα υπερκέρδη έχουν επιστρατευθεί και στην Ελλάδα και αλλού ένα εύρος “εργαλείων”: από την λαϊκή διαίρεση, το φόβο, τη διαφθορά έως τη βία και την καταστολή.

Η στάση ενός κόμματος του δημοκρατικού δρόμου απέναντι στη βία είναι από τα κεντρικά ζητήματα.

Το ξέραμε.

Η διαίρεση του λαού, η πρόκληση αισθημάτων ανασφάλειας και φόβου, οδηγεί μόνον σε στροφή προς συντηρητικές θέσεις και ακροδεξιά ατζέντα.

Δύναμη της προοδευτικής πορείας είναι η συσπείρωση των λαϊκών, των κοινωνικών δυνάμεων και η δημοκρατία.

Η αναβάπτισή στις μεγάλες ανανεωτικές, σύγχρονες και δημοκρατικές αρχές που γέννησαν τη δική μας Αριστερά είναι θεμελιώδης προϋπόθεση για τα επόμενα βήματα.

Η θέση της ευρείας ενότητας, που αναφέραμε, είναι ο πυρήνας της πολιτικής στροφής. Ενότητα θέσεων και προτάσεων.

• Χωρίς να επιδεικνύει αλαζονικές συμπεριφορές που προσβάλλουν ακριβώς τους πολίτες με τους οποίους θέλουμε μια κοινή πορεία, η ανανεωτική αριστερά αναζητεί τις πραγματικές συγκλίσεις ανάμεσα στις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις, όπως αυτές εκφράζονται και δρουν στην κοινωνία μας, όχι στο μυαλό μας ή σε αναλύσεις για άλλες εποχές και περιόδους.

Αυτή είναι μια πολιτική που αναπαράγει τους υπάρχοντες συσχετισμούς, όπως μας κατηγορούν οι λάτρεις μιας κάποιας, νέας “αριστερής στροφής”; Είναι μια πολιτική που δεν λογαριάζει την κοινωνική αμφισβήτηση, τις εντάσεις που προκάλεσαν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, η περιθωριοποίηση, ο αυταρχισμός;

Ακριβώς το αντίθετο.

Αλλαγή στις πολιτικές του κράτους, του δήμου, αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μπορεί να γίνει αν δεν υπάρξουν συμπτώσεις, συνεργασίες που να δημιουργούν δημοκρατικές πλειοψηφίες αλλαγών. Κάθε άλλη επιλογή στο όνομα συνήθως μιας επαναστατικότητας, παριστάνει ότι θέλει να αλλάξει τα πράγματα, αλλά δεν τολμά να το κάνει ή τα αλλάζει προς το χειρότερο.

Οι κοινωνικές αμφισβητήσεις, οι εντάσεις, οι εκρήξεις είναι αποτελέσματα των κυρίαρχων πολιτικών αποκλεισμού, ακόμη και βίας. Είναι εκδηλώσεις του προβλήματος , της κοινωνικής κρίσης. Δεν είναι αυτόματοι οι τρόποι λύσης του προβλήματος, της κρίσης. Πολλές φορές μάλιστα οδήγησαν στην επιδείνωση των πολιτικών συσχετισμών. Εκείνο που μετράει και έχει αποτέλεσμα, είναι η αλλαγή στις πολιτικές.

Εμείς δεν έχουμε αυταπάτες. Ξέρουμε ότι οι κατεστημένες εξουσίες έχουν όρια ελιγμών και δικές τους στοχεύσεις. Γι αυτό και πάντα συνδυάζουμε τους μικρούς (εντός εισαγωγικών μικρούς) και μεγάλους αγώνες με την αλλαγή στην εξουσία – στη διακυβέρνηση της χώρας, αλλά όχι μόνον σε αυτή.

Δεν εγκαταλείπουμε τους δημοκρατικούς θεσμούς στους διαχειριστές των σκοτεινών κέντρων εξουσίας και νομής του πλούτου. Στηρίζουμε τη συλλογικότητα που δυναμώνει μέσα από την δημοκρατική, χωρίς εκβιασμούς και απειλές, λειτουργία των αποκεντρωμένων θεσμών στην αυτοδιοίκηση, στα πανεπιστήμια. Έχουμε προσδοκίες για την ανανεωτική δράση των μικρών συλλογικοτήτων και των πρωτοβουλιών των πολιτών. Θεωρούμε σημαντικό το ρόλο των μη κυβερνητικών οργανώσεων. Έχουμε εγκαταλείψει τη δογματική, γενικευμένη εχθρότητα προς την επιχειρηματική δραστηριότητα, πεισθήκαμε ότι αλλαγή πορείας δεν σημαίνει γενικευμένες κρατικοποιήσεις. Στηρίζουμε τις προτάσεις μας για την ενίσχυση των δυνάμεων της εργασίας στο δυνάμωμα των συλλογικών αγαθών, στις επενδύσεις για τα δημόσια αγαθά, την παιδεία, την έρευνα, την υγεία.

Δεν αντιμετωπίζουμε τη νεολαία ως επικοινωνιακό υλικό προς διαχείριση και αξιοποίηση. Ξέρουμε ότι θέλει υλικό και θεσμικό πεδίο για να αναπτύξει τη δυναμική και τις δράσεις της, ότι αναζητεί προοπτικές και αξίες.

Επαναλαμβάνουμε όσα είχαμε τονίσει τον Ιανουάριο, στην προηγούμενη συνάντησή μας :

Όσο λάθος είναι να θεωρούμε ότι ο αριστερός μεταρρυθμισμός εξαντλείται στο στόχο της συμμετοχής στην άσκηση της εξουσίας, δηλαδή σε έναν άμετρο κυβερνητισμό, άλλο τόσο είναι λάθος, ερμηνεύοντας την κρίση με φθαρμένα ερμηνευτικά εργαλεία, να θεωρούμε «αριστερή» την εκτόπισή μας από τις κεντρικές πολιτικές διαδικασίες.

O νέος αριστερός μεταρρυθμισμός έχει νόημα και γόνιμες προοπτικές μόνον όταν επιχειρείται σε κάθε βήμα με τη συμμετοχή, την πάλη και τον έλεγχο των εργαζομένων, όταν οι συγκεκριμένες λύσεις και πολιτικές που προωθεί εμπνέονται και χαρακτηρίζονται από τις αρχές του δημοκρατικού σοσιαλισμού και της οικολογίας, όταν είναι δηλαδή κοινωνικά γενικεύσιμες και υπηρετούν την ελευθερία, την ισότητα και την αλληλεγγύη, όταν είναι συμβατές με την προστασία και την αναβάθμιση του περιβάλλοντος, όταν εγγράφονται στη λογική της αειφορίας

Τονίσαμε και επιμένουμε ότι η δική μας εναλλακτική πρόταση εξουσίας, στηριγμένη σε μια νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία, έχει στόχο να διαμορφωθεί μια αποτελεσματική απόκρουση των νεοφιλελεύθερων πολιτικών της Ν.Δ., να υπάρξει ελπιδοφόρα διέξοδος στον αποδυναμωμένο δικομματισμό, και αποτροπή της αναστήλωσής του και να μετατοπιστεί ο πολιτικός συσχετισμός δυνάμεων υπέρ των αναγκαίων αλλαγών.

Τρίτη ενότητα θέσεων μας, συνέπεια των δυο προηγουμένων, είναι πώς βλέπουμε το ΣΥΡΙΖΑ και το ΣΥΝ.

Ας προσέξουμε τα επόμενα που σχετίζονται με τις συζητήσεις των ημερών:

α) Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι επιλογή του κόμματός μας με συνεδριακές αποφάσεις. Σεβόμαστε αυτή την επιλογή που πλειοψήφησε, γιατί σεβόμαστε τη δημοκρατία και τις συλλογικές μας κατευθύνσεις.

Ζητάμε όμως αποσαφήνιση του χαρακτήρα του και των εσωτερικών του δομών.

Συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνουν πράγματα αντίθετα από αυτά που μας πληροφορεί η ηγεσία του Συνασπισμού ότι ισχύουν και απορρίπτουν τον ιδιαίτερο ρόλο του κόμματός μας στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Εμείς δηλώνουμε ότι αρνούμαστε τον υπερσυγκεντρωτικό χαρακτήρα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και δεν δεχόμαστε την εν λευκώ εξουσιοδότηση στις πολιτικές του αποφάσεις που νομιμοποιούνται εκ των υστέρων, χάριν της «αυταξίας» της ύπαρξής του. Εμείς ζητάμε τον ανακαθορισμό του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., τυπικά και ουσιαστικά, ως πολιτικό συνεργατικό σχήμα και όχι ως σχήμα που θα υποκαθιστά και θα ακυρώνει τον Συνασπισμό και το δικαίωμα διατήρησης των δικών του θέσεων. Δεν αποδεχόμαστε την επιχειρούμενη, με τον έναν ή άλλο τρόπο, μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο πολιτικό σχηματισμό. Μια τέτοια επιλογή είναι έξω από την ιδρυτική μας συμφωνία. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να υποκαταστήσει το κόμμα μας. Κάρτα μέλους έχουμε μόνο σε ένα κόμμα.

β) Η Ανανεωτική Πτέρυγα και εγώ προσωπικά θέλουμε να διαφυλάξουμε την ενότητα του κόμματός μας. Θέλουμε όμως να δηλώσουμε κατηγορηματικά ότι είμαστε στελέχη με κριτική σκέψη που μας ακολουθεί η παράδοση της αμφισβήτησης μιας ολόκληρης κομμουνιστικής παράδοσης σε πολύ πιο χαλεπούς καιρούς και η επιμονή στον αγώνα για σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία.

Στηρίζουμε και υποστηρίζουμε το κόμμα, μέσα από πολιτική και δράση χωρίς μεταφυσικούς παραλογισμούς. Το κόμμα είναι αυτό που εκφράζεται κάθε φορά ως σχέδιο, ως πολιτική και ως αντίληψη.

Αν επιμένουν σήμερα να εμφανίζονται και να επιχειρούν να κυριαρχήσουν στον ΣΥΝ ιδέες που τον απομακρύνουν από την ιστορική ανανεωτική του διαδρομή, την πορεία του, τα μέλη, τα στελέχη και οι φίλοι του πρέπει να σταθούν όρθιοι και άγρυπνοι φύλακες αυτής της διαδρομής.

Θέλω από αυτό το βήμα να απευθυνθώ και σε όλα τα μέλη του ΣΥΝ και πέραν των συντρόφων μου της Ανανεωτικής Πτέρυγας, σε όλους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που περπατήσαμε μαζί όλα τα άνυδρα χρόνια, για να τους πω:

Αν κάποιος αγαπάει πραγματικά και όχι μεταφυσικά αυτό το κόμμα και θέλει να το υπερασπιστεί, οφείλει να έχει ως ενδιαφέρον όχι μόνο την ενότητα και την ενιαία έκφρασή του, ανεξαρτήτως του τι αυτό εκπέμπει, αλλά και την αταλάντευτη και συνεχή διεκδίκηση γιʼ αυτό που προσπάθησε να είναι και να φέρει στην ελληνική πολιτική σκηνή. Οφείλει λοιπόν να έχει σαφές μέτωπο απέναντι σε ό,τι αλλοιώνει τη φυσιογνωμία του.

• Το κέντρο του κόσμου δεν είμαστε εμείς.

Οι αναζητήσεις και οι αντιπαραθέσεις μας έχουν αξία όταν προσφέρουν σε μια διαφορετική πορεία της χώρας.

Μάλιστα, όχι γενικά σε μια διαφορετική πορεία.

Αλλά σε μια προοδευτική, δημοκρατική πορεία βαθιών, σημαντικών αλλαγών.

Στο νέο τοπίο μετά τις εκλογές, κεντρικό ζήτημα παραμένει η κατεύθυνση που θα πάρει η χώρα εν μέσω της οικονομικής κρίσης. Ποιό μοντέλο θα κυριαρχήσει, ποιοί θα ωφεληθούν, ποιοί θα πληρώσουν, όχι μόνον βραχυπρόθεσμα, αλλά και μακροπρόθεσμα.

Η τύχη του δικομματισμού και της δικομματικής εναλλαγής θα κριθεί κυρίως από το πού θα στραφούν οι πολίτες που απείχαν από τις εκλογές. Εμείς δεν μπορούμε να επιδράσουμε καθοριστικά στο σύνολο αυτών των πολιτών. Μπορούμε όμως να κάνουμε το δικό μας καθήκον.

Στο μερίδιο που μας αναλογεί να καλύψουμε το πολιτικό κενό που δημιουργήθηκε στην έκφραση της ανανεωτικής αριστεράς.

Να μιλήσουμε και να πείσουμε τους πολίτες της κοινωνικής αριστεράς, τους προοδευτικούς πολίτες, όλους εκείνους που προσδοκούν και θέλουν τη ρηγμάτωση του πολιτικού στερεότυπου του δικομματισμού, που κυριάρχησε και σώρευσε τεράστια προβλήματα στην κοινωνία.

Σε αυτό αποσκοπούν οι πρωτοβουλίες και οι προτάσεις μας.

Η συγκρότηση μιας εναλλακτικής πολιτικής και κοινωνικής πλειοψηφίας είναι το μόνο στρατηγικό σχέδιο που αμφισβητεί έμπρακτα τη διαιώνιση της κυριαρχίας του δικομματισμού.

• Σύντροφοι και συντρόφισσες

Βρισκόμαστε σήμερα, μετά την εκλογική ήττα, σε σημείο καμπής και οφείλουμε να ξεδιπλώσουμε τα επιχειρήματά μας, να κρατάμε ανοικτά τα αυτιά μας στον αντίλογο, αλλά και να απαντούμε με σαφήνεια.

Θέλω να σας δηλώσω εκφράζοντας και όλα τα στελέχη της Ανανεωτικής Πτέρυγας, τα στελέχη της ΠΓ και της ΚΠΕ, ότι όσοι συγκροτήσαμε μέσα από πολλές δυσκολίες αυτό το ανανεωτικό ρεύμα μέσα στο κόμμα, θα επιμείνουμε στην Πολιτική και μόνον στην Πολιτική.

Θα μείνουμε αδιάφοροι στις εσωκομματικές συγκρούσεις που γίνονται ερήμην της πολιτικής.

Η κοινωνική και πολιτική υποχρέωση της σύγχρονης, ανανεωτικής και ανανεούμενης αριστεράς, είναι να πρωτοστατήσει, να μην αδρανήσει στη νέα φάση.

Τώρα, πρώτη προτεραιότητα είναι η ανασύνταξη, η ενεργοποίηση όλων των ανανεωτικών αριστερών δυνάμεων και πολιτών ανεξάρτητα από τη στάση τους μπροστά στην κάλπη.

Η σημερινή μας συνάντηση είναι κάλεσμα συσπείρωσης, προβληματισμού και δράσης.

Όλοι μοιραζόμαστε κοινές αγωνίες, ανησυχίες για τη μελλοντική πορεία. Δεν μας αξίζει όμως η παραίτηση και η απογοήτευση.

Αξίζει και μπορούμε να αλλάξουμε τους συσχετισμούς.

Αγωνιστήκαμε και αγωνιζόμαστε για μια Αριστερά που εργάζεται με ευθύνη για προγραμματικές συμμαχίες και που δεν αναλίσκεται στην πεισματάρικη αναζήτηση εχθρών, δηλαδή στην αναπαραγωγή μικροκομματικών εξουσιών.

Επιμένουμε στη στρατηγική σημασία της συνάντησης με τις δυνάμεις της Οικολογίας.

Αγωνιζόμαστε για την πραγματική αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών στη χώρα μας, την αποτελεσματική απόρριψη της δικομματικής εναλλαγής.

Απάντηση στην κρίση ταυτότητας του πολιτικού χώρου του Συνασπισμού είναι η ανανεωτική αριστερή και οικολογική φυσιογνωμία.

Απευθυνόμαστε σε κάθε αριστερό, προοδευτικό πολίτη. Σε κάθε μέλος, φίλο του πολιτικού μας χώρου.

Υποστηρίζουμε, χωρίς αλαζονεία, ότι οι πολιτικές προτάσεις, αξίες και αντιλήψεις της ανανεωτικής αριστεράς και της οικολογίας είναι απάντηση στην κρίση της ελληνικής πολιτικής, στην κρίση προοπτικής της χώρας.

Αποκαθιστούν την αξιοπιστία και το κύρος της συλλογικής δημοκρατικής δράσης, εκφράζουν τα άμεσα και γενικότερα συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας των εργαζόμενων, ανδρών και γυναικών, των νέων, των ανέργων, των δημιουργών, των ανθρώπων της επιστήμης και του πολιτισμού.

Επαναφέρουν στο επίκεντρο το κρίσιμο θέμα της Ευρωπαϊκής πορείας, της θέσης της Ευρώπης της δημοκρατίας και των λαών σε ένα κόσμο που αλλάζει δραματικά, μέσα από μεγάλες αντιπαραθέσεις.

Οι θέσεις μας δίνουν πλειοψηφικό περιεχόμενο στον αγώνα για τα δικαιώματα όλων, ελλήνων υπηκόων και μεταναστών, προσωρινών και μόνιμων κατοίκων των πόλεων και των γειτονιών μας, απομονώνοντας το ακροδεξιό μίσος, το φόβο και τη βία, στηρίζοντας την αρμονική κοινωνική συνύπαρξη.

Το ξέρετε. Οι ανανεωτικές ιδέες και θέσεις υποστηρίχθηκαν και ρίζωσαν σε αντίξοες και δύσκολες συνθήκες. Δεν σπάζουμε αυτές τις ρίζες. Τιμούμε τους πρωτεργάτες για τη διορατικότητα και την τόλμη τους. Διδασκόμαστε.

Οι ιδέες και οι θέσεις της ανανέωσης εμπνέουν σήμερα και κομματικές δυνάμεις, αλλά και αριστερές δυνάμεις ανένταχτες, εμπνέουν συναγωνιστές και συναγωνίστριές μας που χρόνια παλεύουν μαζί μας για την μεγάλη υπόθεση της ανανέωσης της Αριστεράς.

Η σημερινή μας συνάντηση ας γίνει κοινή δέσμευση.

Δέσμευση δική μας, δέσμευση δική σας.

Επιτρέψτε μου τον προσωπικό λόγο:

Σας διαβεβαιώ: είναι και προσωπική μου δέσμευση.

Θα ξαναφέρουμε στο προσκήνιο την Αριστερά που ονειρευτήκαμε.

Την αριστερά που χρειάζεται η κοινωνία και την περιμένει.

Σας ευχαριστώ.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο τέλος του»

«Μη δίνετε και μεγάλο βάρος στην άρνηση του Καραμανλή για συνεργασία με τον ΛΑΟΣ. Η ιδέα κερδίζει έδαφος…»

Να διαλυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, και ο Συνασπισμός να ακολουθήσει νέα πορεία, ζητάει με τόλμη ο Λεωνίδας Κύρκος. «Ο ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή υπήρξε ένα λάθος που το πληρώσαμε με μια ήττα. Το εγχείρημα έφτασε στο τέλος του και δεν βλέπω να έχει περιθώρια εξόδου από αυτό το αδιέξοδο», υποστηρίζει ο ιστορικός ηγέτης της αριστεράς.

**Και επισημαίνει ότι «δεν τίθεται θέμα ηγεσίας, αλλά θέμα επανεκτίμησης της γραμμής και των μεθόδων» και θεωρεί κομβικό ζήτημα για τον Συναπισμό, αυτό των συνεργασιών και της απάντησης στο ερώτημα «μετά τον δικομματισμό, τι;».

* Πώς είδατε το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών της 7ης Ιουνίου;

- Προσωπικά, και υποθέτω όχι μόνο εγώ, αλλά πολλοί, το βλέπουμε σαν μια σημαντική ήττα. Βλέπω ότι η επίσημη άποψη δεν είναι τόσο σαφής, αποφεύγει τον όρο «ήττα», όμως ευτυχώς αποφεύγονται και τα «καρυκεύματα» με τα οποία συνήθως επικαλύπτεται μια τέτοια ήττα. Πάντως εδώ τα πράγματα είναι καθαρά, πρόκειται για ήττα και χρέος μας είναι να αναλύσουμε σωστά τους λόγους για τους οποίους επήλθε και να προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε την επίδοσή μας.

* Ποιοι νομίζετε ότι είναι οι βασικοί παράγοντες της ήττας του ΣΥΡΙΖΑ;

- Η έλλειψη σαφούς πολιτικής, διότι στην πολιτική του Συνασπισμού επικάθησε ο ΣΥΡΙΖΑ με την αξίωση να καθορίζει αυτός την κατεύθυνση και την πολιτική. Το πιο κλασικό παράδειγμα, που δεν επιδέχεται αντίρρηση, είναι η περίπτωση της δεύτερης θέσης στο ευρωψηφοδέλτιο. Καρατομήθηκε ο Δ. Παπαδημούλης, ένας αναμφισβήτητα πετυχημένος ευρωβουλευτής. Για ποιο λόγο; Δεν δόθηκε καμία εξήγηση. Από ποιους επιχειρήθηκε αυτό και με ποια λογική; Στη θέση του τοποθετήθηκε μια συντρόφισσα, δεν την ξέρω, υποθέτω πως είναι αξιόλογη, αλλά που δεν είχε ώς τότε καμία επίδοση στα θέματα που καλούνταν να χειριστεί.

* Θα μπορούσε, όμως, κάποιος να επικαλεστεί το αποτέλεσμα του εσωκομματικού δημοψηφίσματος που έφερε τον Παπαδημούλη στην τρίτη θέση.

- Ποιος σκέφτηκε και ποιος το οργάνωσε αυτό το εσωκομματικό δημοψήφισμα; Πώς προέκυψε; Μάλλον στα καλά καθούμενα, για να αποκεφαλίσουν τον Δ. Παπαδημούλη και να έχουμε μετά σαν επιχείρημα ότι, τάχα, είναι καρπός ενός δημοψηφίσματος. Εγώ αμφισβητώ και το δημοψήφισμα και θεωρώ ότι η καρατόμηση Παπαδημούλη ήταν μια πράξη εύνοιας προς την αξίωση μιας συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία χαρακτηρίζεται για τις εξτρεμιστικές της τάσεις, της λεγόμενης ΚΟΕ. Από πού και ώς πού, όμως, η ΚΟΕ θα προσδιορίσει ποιος θα είναι ο δεύτερος ευρωβουλευτής;

* Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πολιτικό μέλλον με τη σημερινή του μορφή;

- Κατά τη γνώμη μου, ο ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή υπήρξε ένα λάθος. Το λάθος αυτό το πληρώσαμε με μια ήττα, διότι κατέληξε να αλλοιωθεί σε τέτοιο βαθμό η φυσιογνωμία και η γραμμή του ΣΥΝ, ώστε ο σκληρός πυρήνας του, οι αφοσιωμένοι σύντροφοι, στελέχη και μέλη μας, που χρόνια τώρα δίνουν τη μάχη για να επιβιώσει η προσπάθεια της ανανεωτικής αριστεράς, κυριολεκτικά τα είχαν χαμένα.

* Με τόλμη, θα προτείνατε την αποχώρηση του ΣΥΝ από τον ΣΥΡΙΖΑ;

- Με το χέρι στην καρδιά, νομίζω ότι το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο τέλος του. Και σφραγίσθηκε με μια ήττα. Συνεπώς, δεν βλέπω περιθώρια να βγει από αυτό το αδιέξοδο. Δεν ξέρω τι άλλες σκέψεις μπορεί να υπάρξουν.

* Η «ανανεωτική πτέρυγα» έχει μέλλον στον ΣΥΝ ή βλέπετε αποχωρήσεις, διάσπαση, μετεγγραφές ίσως;

- Δεν νομίζω. Υπάρχει μια αρνητική πείρα από αυτό που αποκαλείτε «μετεγγραφές»! Νομίζω ότι εμείς που μείναμε και δώσαμε τη μάχη για τις ευρωεκλογές εκείνο που αναζητούμε, αυτή την ώρα, είναι να ξαναβρεί ο ΣΥΝ τα βασικά του χαρακτηριστικά, που είναι ο ριζοσπαστικός ευρωπαϊσμός, η εμμονή στον δημοκρατικό δρόμο προς τον σοσιαλισμό. Και δεν «μυρίζομαι» την τάση, κάποιοι να θέλουν να το «παίξουν» ως η αριστερή πτέρυγα της σοσιαλδημοκρατίας.

* Το ηγετικό δίδυμο Αλαβάνου – Τσίπρα τελικά λειτουργεί;

- Ας αφήσουμε και κάτι να διερευνήσει η συζήτηση που πρέπει να αρχίσει στα όργανα. Το δίδυμο αυτό πιστώθηκε μια δημοσκοπική έκρηξη, η συμβολή του Αλέκου Αλαβάνου ήταν σωστή, δεν είδα να προκύψει κάπου πρόβλημα. Ακόμα και η συζήτηση «γιατί πήγε ο Αλαβάνος στο debate, θα μπορούσε να πάει ο Τσίπρας», δεν θα άλλαζε το πράγμα ουσιαστικά. Οι δύο συνεργάζονται αρμονικά και δεν είναι εκεί η πηγή των κακών.

* Η ήττα φέρνει γκρίνια. Θα τεθεί θέμα ηγεσίας τώρα;

- Κατά τη γνώμη μου, και νομίζω ότι σε αυτό είμαστε όλοι σύμφωνοι, δεν τίθεται θέμα ηγεσίας. Αλλά, βεβαίως, τίθεται θέμα επανεκτίμησης και της γραμμής μας και των μεθόδων μας. Και επίσης, των σχέσεών μας με ολόκληρο τον δημοκρατικό χώρο.

* Σε ποια βασικά σημεία;

- Κεντρικό σημείο παραμένει το θέμα των συμμαχιών του Συνασπισμού. Το πρόβλημα ανέκυψε και πάλι έντονα μέσα από τη διαδικασία των εκλογών. Μεθαύριο θα βαδίσουμε στις εθνικές εκλογές. Υποστηρίξαμε με πάθος την ιδέα ότι ο δικομματισμός αποτελεί πηγή δεινών, όμως οφείλουμε να απαντήσουμε και στο «μετά τον δικομματισμό, τι»; Υπάρχει αναμφισβήτητα ένα πρόβλημα εξουσίας. Ο Φώτης Κουβέλης προσδιόρισε επιτυχώς, κατά τη γνώμη μου, ότι η αριστερά δεν μπορεί να αδιαφορεί για το περιεχόμενο της εξουσίας αυτής.

* Υπό ποιους όρους, λοιπόν, η συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ;

- Αφήνω το θέμα να το διερευνήσουμε μέσα από μια συζήτηση που πρέπει να διεξαχθεί απροκατάληπτα, από τη στιγμή που τα συμπεράσματα από τις πρόσφατες εκλογές θα θέσουν τα προβλήματα σε νέα βάση. Θα έλεγα να ωριμάσουμε μαζί με τα πράγματα. Η άρνηση, όμως, ενός συστηματικού διαλόγου δεν βοηθάει καθόλου.

* Πώς βλέπετε τη δημιουργία του περίφημου τρίτου πόλου;

- Είναι κάτι που δεν με γεμίζει με ενθουσιασμό, αλλά δεν το απορρίπτω. Είναι δυνατή η δημιουργία, όμως αξίζει τον κόπο να δημιουργηθούν μεγάλες ελπίδες σε κάτι που είναι αβέβαιο; Πιστεύω ότι μετά τις εθνικές εκλογές θα προκύψει επιτακτικά η ανάγκη να πολλαπλασιασθούν οι προσπάθειες και για συνεργασία με τους Οικολόγους Πράσινους. Εμείς έχουμε κάθε λόγο η οικολογική διάσταση της πολιτικής να πάρει συγκεκριμένη πολιτική έκφραση και να εξασφαλιστούν συνθήκες ομαλής συνεργασίας.

* Χωράει και το ΚΚΕ στον πόλο;

- Κατά τη γνώμη μου, όχι. Πρέπει να τελειώνει αυτή η φλυαρία με το ΚΚΕ. Αυτό το κόμμα έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που δεν μπορεί κανένας να αγνοήσει. Είναι ένοχο για την καταστροφή του ενιαίου Συνασπισμού, που αποτελούσε στην εποχή του μια μεγάλη ελπίδα. Δεν παραγνωρίζω ότι υπήρχαν και άλλα λάθη. Να κρατήσουμε, όμως, ένα πράγμα: Το ΚΚΕ δεν μπαίνει σε καμιά συνεργασία αν δεν την ελέγχει απολύτως. Συνεπώς, οι εκκλήσεις να συνεργασθούμε είναι χωρίς περιεχόμενο.

* Η πρωτοφανής αποχή που σημειώθηκε, τι σας λέει;

- Είναι μια συνολική αποδοκιμασία του πολιτικού μας συστήματος, όλων των κομμάτων, γιατί στη συνείδηση του λαού όλα τα κόμματα απέτυχαν να δώσουν λύσεις. Το πολιτικό σύστημα όχι μόνο απέτυχε αλλά φορτώθηκε και ηθικές ευθύνες, ο λαός μένει με την εντύπωση ότι πίσω από την πλάτη του έγιναν πολλά. Δεν ήταν αποδοκιμασία μόνο της πολιτικής της Ν.Δ., αλλά αποτυχία όλων των πολιτικών που εφαρμόσθηκαν. Συνεπώς, η αναζήτηση στον χώρο της πολιτικής θα ενταθεί. Είναι εντολή προς όλα τα κόμματα να προσαρμοστούν, ώστε να ανταποκριθούν στο αίτημα να δοθούν λύσεις.

* Σας προβληματίζει το ποσοστό που κατέκτησε, τελικά, ο ΛΑΟΣ;

- Πολλοί τον υποτίμησαν τον Καρατζαφέρη. Είναι ικανό πρόσωπο, έχει προσδιορίσει τους στόχους του, το ακροατήριο μέσα στο οποίο κινείται και συνεπώς πρέπει να υπολογίζεται. Ο Καρατζαφέρης κτυπάει την πόρτα συμμετοχής στην εξουσία, και τη χτυπάει με τρόπο επιδέξιο. Πρότεινε τη συνεργασία με τη Ν.Δ., δεν έκλεισε δρόμους και κέρδισε. Μη δίνετε και μεγάλο βάρος στην άρνηση του Καραμανλή, η ιδέα κερδίζει έδαφος. Εκμεταλλεύεται τα φοβικά σύνδρομα του λαού, κυρίως την ανασφάλεια, και κάνει παιχνίδι. Είναι απειλή στο βαθμό που η αριστερά δεν αντιλαμβάνεται ότι στην ατζέντα είναι και αυτά τα θέματα. Τα επεισόδια του Δεκέμβρη τόνωσαν τα φοβικά σύνδρομα, και εμείς κάναμε αυτοκριτική για εκείνη την περίοδο. Τώρα είναι ανάγκη να τα ξανασκεφτούμε.

* Ο Γ. Παπανδρέου είναι ο κερδισμένος των εκλογών, ο Καραμανλής μπορεί να «γυρίσει» το παιχνίδι;

- Δεν θέλω να κάνω πρόβλεψη, η δυναμική των πραγμάτων δείχνει ότι ο μεν Καραμανλής δεν μπορεί να γυρίσει το παιχνίδι, το έχει χάσει μέσα στο ίδιο του το κόμμα και το κόμμα έχει χάσει το παιχνίδι και την ψυχή του. Ο Παπανδρέου πάλι έχει την ευφορία της νίκης, που μπορεί να μην είναι απόλυτη, αλλά είναι σημαντική. Ομως, δεν πρέπει να θεωρεί ως δεδομένη την απόλυτη αυτοδυναμία του στις επόμενες εθνικές εκλογές.

Καθαρή ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΝ. Ανοίγει ο δρόμος για μια εναλλακτική λύση κυβέρνησης Ν.Δ. και ΛΑΟΣ

Λεωνίδας Κύρκος, 09/06/2009

Πρόκειται για μια καθαρή ήττα, αλλά δεν είναι μόνο, ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΝ.

Όπως θα γίνει καθαρότερο τις επόμενες ημέρες, ανοίγει ο δρόμος για μια εναλλακτική λύση κυβέρνησης Ν.Δ. και ΛΑΟΣ και αυτό είναι μια από τις πιο αρνητικές εξελίξεις που μπορεί να επισημάνει κανείς. Οι δημοκρατικές δυνάμεις δεν μπόρεσαν να επισημάνουν έγκαιρα τον κίνδυνο μιας τέτοιας εξέλιξης, άφησαν ανοιχτό το δρόμο με την άρνηση της μεταξύ τους συνεργασίας και την ευκαιρία που δόθηκε θα την αρπάξει ο πολύπειρος Καρατζαφέρης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πήγε καθόλου καλά, το μεγάλο λάθος είναι ότι μέσα σε αυτό το συνεταιρισμό ο ΣΥΝ εξαφανίστηκε και στη θέση του εγκαταστάθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ με τις ποικιλώνυμες συνιστώσες του οι οποίες αυθαδίασαν σε βαθμό που ήθελαν να επιβάλλουν τις απόψεις τους.

Αποτελέσματα Ευρωεκλογών 2009

ΠΑΣΟΚ 36,65%

ΝΔ 32,29%

ΚΚΕ 8,35%

ΛΑΟΣ 7,15%

ΣΥΡΙΖΑ 4,7%

Οικολόγοι Πράσσινοι 3,49%

Exit poll Alpha

ΠΑΣΟΚ 40-37%

ΝΔ33-30%

ΚΚΕ 8-10%

ΣΥΡΙΖΑ 4,7-6,7%

ΛΑΟΣ 5,6-7,6%

Οικ.Πρ. 3,3-5,3%

Exit poll mega

ΠΑΣΟΚ 37-39,5%

ΝΔ30,5-33%

ΚΚΕ 8,5-9,5%

ΣΥΡΙΖΑ 5,0-6,0%

ΛΑΟΣ 6,o-7,0%

Οικ.Πρ. 4,0-5,0%

Exit poll Αντ1

ΠΑΣΟΚ 36,7-39,3%

ΝΔ30,3-32,9%

ΚΚΕ 8-9,6%

ΣΥΡΙΖΑ 4,3-5,5%

ΛΑΟΣ 5,3-6,7%

Οικ.Πρ. 4,3-5,5%

Εxit poll της ΝΕΤ-MRB-RASS

ΠΑΣΟΚ 36-39%

ΝΔ30-33%

ΚΚΕ 8-10%

ΣΥΡΙΖΑ 5,8-7,2%

ΛΑΟΣ 5,3-6,7%

Οικ.Πρ. 3,5-5,7%

exit polls απογευματινά μη δημοσιεύσιμα

Με κάθε επιφύλαξη…

ΠΑΣΟΚ 38%

ΝΔ 32%

ΚΚΕ 8,5%

ΣΥΡΙΖΑ 7,2%

ΛΑΟΣ 5,5%

Οικολόγοι 5%

Exit polls για τις ευρωεκλογές…

(Με κάθε επιφύλαξη…Αποτελέσματα μέχρι το μεσημέρι…)

ΠΑΣΟΚ 36,5%

ΝΔ 32,5%

ΚΚΕ 8%

ΣΥΡΙΖΑ 7%

ΛΑΟΣ 6,5%

Οικολόγοι Πράσινοι 5%

Τα πρώτα exit polls στη Κύπρο

Οικολόγοι Πράσινοι και “Οικολόγοι Εκδρομείς”

Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΧΙΖΑ

Μιλάνε για ό,τι τους συμφέρει και εμφανίζονται ως παραπονούμενοι για τον δήθεν πόλεμο που εξαπολύθηκε εναντίον τους (Ανακοίνωση των «Οικολόγων Πρασίνων» 2.6.2009). Μας ανακοινώνουν ότι η Κύπρος και τα Σκόπια δεν χρήζουν συζήτησης, για να μας απασχολήσουν εν συνεχεία με διάφορες αβλαβείς γενικότητες και για να παραβιάσουν κάποιες πόρτες που είναι πλέον ανοικτές -όπως αυτές της «Πράσινης Ανάπτυξης» και του «Πράσινου New Deal».

Θα μπορούσαν σε κάποια ζητήματα να σιωπήσουν, να ζητήσουν μια «περίοδο χάριτος» μέχρι να κατασταλάξουν «ως νέο σχήμα» σε κάποιες απόψεις -αν και ο επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου των Οικολόγων Πρασίνων υποστήριζε σε συνέντευξή του ότι διαθέτουν ολοκληρωμένες θέσεις από τον Μάρτιο του 2007… Θα μπορούσαν να αποφύγουν την επιλεκτική προβολή απόψεων (λόγου χάρη για το πακέτο Πινέιρο του 1992) και να αποστασιοποιηθούν μέχρι νεωτέρας εκλογικής διαδικασίας από τα ζητήματα που κάνουν τζιζ.

Θα μπορούσαν να κάνουν την αυτοκριτική τους, να μπουν σε σκέψεις για τη διαχρονική συμπεριφορά της νεοταξικής ηγεσίας τους υπό τον Κον Μπεντίτ, για τη λιλιπούτεια παρουσία τους στους περιβαλλοντικούς αγώνες, για την απουσία τους από τα εγχώρια μέτωπα της ερεγασίας, για την επαρχιώτικη πρόσδεσή τους από τους παράγοντες της Εσπερίας. Θα μπορούσαν να παρέμβουν στην ατζέντα του πολιτικού λόγου προτάσσοντας τα μεγάλα ζητήματα της ευρωπαϊκής χειραφέτησης από την αμερικανική και Νατοϊκή κηδεμονία. Αντί αυτού όμως, περιορίστηκαν να επιπλέουν ως φελλοί στο ρεύμα της λάιτ οικολογίας και της ανάθεσης, προσπαθώντας να περάσουν ασχολίαστοι ή αντίθετα τιμητές, εκεί όπου τους παίρνει.

Και τώρα τολμούν να βγαίνουν παραπονούμενοι για τους «Οικολόγους Εκδρομείς» -κοντολογίς την αποχή- που δυναμώνει μέσα στο θολό σκηνικό των ευρωεκλογών της 7ης Ιουνίου…

Παλέψαμε για το περιβάλλον και ΝΙΚΗΣΑΜΕ

Επιστολή Β. Αλεξακη στον Αλέξη Τσίπρα

Ο συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης, υποψήφιος για την Ευρωβουλή με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, έστειλε σήμερα στον Πρόεδρο του ΣΥΝ Αλ. Τσίπρα την ακόλουθη επιστολή:
Επειδή πιστεύω ότι ο πολιτισμός μιας κοινωνίας κρίνεται από τον τρόπο που συμπεριφέρεται στα ασθενέστερα μέλη της, επειδή τα κέρδη του κεφαλαίου δεν καταλήγουν ποτέ στις τσέπες των εργαζομένων,
Επειδή δεν δέχομαι να ονειρεύονται άλλοι για λογαριασμό μου,

Επειδή δεν θέλω να ζήσω σε μια καμένη γη που την περιβάλλει μια βρώμικη θάλασσα, ούτε σε μια κοινωνία όπου επιπλέουν οι απατεώνες σαν τους φελλούς,

Επειδή μια χώρα που περιθωριοποιεί τους ηλικιωμένους και τους νέους είναι μια χώρα χωρίς μέλλον και χωρίς παρελθόν,

Επειδή δεν καταλαβαίνω πώς γίνεται οι αδέσποτες σφαίρες να  βρίσκουν πάντα τον στόχο τους,

Επειδή δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπάρχουν γονείς που δεν θέλουν τα παιδιά τους να μάθουν να σκέφτονται ελεύθερα,

Επειδή απαραίτητη προϋπόθεση για την χειραφέτηση της παιδείας είναι ο διαχωρισμός Εκκλησίας και Κράτους,

Επειδή η θέση των εικονισμάτων είναι στις εκκλησίες και όχι στα σχολεία, τα δικαστήρια και τους στρατώνες,

Επειδή το Βυζάντιο δεν συνεχίζει την Αρχαιότητα αλλά την αναιρεί όπως η νύχτα αναιρεί τη μέρα,

Επειδή, όπως έλεγε ο Μανόλης Αναγνωστάκης, πρέπει να λέμε την αλήθεια στα παιδιά,

Επειδή κάποτε πρέπει να γίνουν γνωστά τα περιουσιακά στοιχεία της Εκκλησίας και των μοναστηριών,

Επειδή μια χώρα όπου έχουν ανθίσει τόσα τραγούδια για τη «μαύρη» ξενιτιά θα έπρεπε να συμπεριφέρεται διαφορετικά στους ξένους,

Επειδή η Ευρώπη φέρει το όνομα μιας μετανάστριας από τη Φοινίκη που έπεσε θύμα βιασμού,

Επειδή ευελπιστώ ότι θα ισχύσει κάποτε η δημοτική και για τα κύρια ονόματα,

Επειδή με ξαφνιάζει το γεγονός ότι το τόσο διαδεδομένο όνομα Γιάννης δεν εμφανίζεται σε κανένα δελτίο ταυτότητας,

Επειδή θεωρώ ότι η ωραιότερη λέξη που έδωσε η Ελλάδα στον κόσμο είναι η λέξη διάλογος,

Επειδή η λέξη μονόλογος είναι δυστυχώς κι αυτή ελληνική,

Επειδή κανένας λαός δεν δικαιούται να κομπάζει για τη γλώσσα του, γιατί καμιά δεν είναι δημιούργημα ενός μόνο λαού,

Με μεγάλη μου χαρά θα πάρω μέρος στον αγώνα που διεξάγει ο ΣΥΡΙΖΑ για τις Ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου.

ΚΚΕ…τίμια και σταθερά δίπλα σου…

Το μύνημα των ημερών

Στις 7,5 μονάδες η διαφορά ΠΑΣΟΚ-ΝΔ

ια πρώτη φορά το ΠΑΣΟΚ αγγίζει τα όρια της κοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας, σύμφωνα με την νέα δημοσκόπηση της Public Issue για τον Σκάι. Η διαφορά των 7.5 μονάδων είναι η μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί από τις εκλογές του 2007 και προκαλεί νέο πονοκέφαλο στην κυβέρνηση,ενώ θέτει επιτακτικά διλήμματα στον Κ. Καραμανλή.

Σύμφωνα με την δημοσκόπηση που θα δημοσιευθεί αναλυτικά στην Καθημερινή της Κυριακής εάν διεξάγονταν σήμερα εκλογές το 41,5% θα ψήφιζε ΠΑΣΟΚ, το 34% ΝΔ, το 7% ΚΚΕ, το 8,5% ΣΥΡΙΖΑ, το 5% ΛΑΟΣ και το 3% Οικολόγους Πράσινους.

Με βάση τον ισχύοντα εκλογικό νόμο και τα συγκεκριμένα ποσοστά, το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να πετύχει ακόμα και αυτοδυναμία με 152 βουλευτές στην περίπτωση πεντακομματικής Βουλής .Αν δηλαδή οι Οικολόγοι Πράσινοι δεν κατάφερναν να ξεπεράσουν το 3% ώστε να εκλέξουν βουλευτές. Στην αντίθετη περίπτωση το ΠΑΣΟΚ κερδίζει 149 έδρες.

Η νέα δημοσκοπήση που όχι μόνο παγιώνει αλλά αυξάνει την διαφορά ανάμεσα στα δύο κόμματα εξουσίας, προκαλεί νέους τριγμούς στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Οι ελπίδες ανάκαμψης που είχαν επενδυθεί στον ανασχηματισμό και τα “πακέττα παροχών” που τον συνόδευσαν διαψεύδονται τελειωτικά. Σύμφωνα με τα αναλυτικά στοιχεία της δημοσκόπησης ο λεγόμενος μεσαίος χώρος, στο οποίο βασίστηκε κατά πολύ η νίκη της ΝΔ στις τελευταίες δύο εκλογικές αναμετρήσεις, γυρίζει την πλάτη στο κυβερνών κόμμα και στρέφεται προς το ΠΑΣΟΚ.

Οι επιπτώσεις από την διεθνή οικονομική κρίση που στην Ελλάδα θα αρχίσουν να γίνονται αισθητές το καλοκαίρι και μετά, προδικάζουν ακόμη μεγαλύτερη εκλογική πτώση της ΝΔ. Αν αποφασίσει να προχωρήσει γρήγορα σε εκλογές(όπως πχ παράλληλα με τις ευρωεκλογές) ο πρωθυπουργός ξέρει ότι θα τις χάσει, με κάποια σημαντική πλέον διαφορά. Αν αποφασίσει να αναβάλλει την ήττα , αντιμετωπίζει στο μέλλον μια εκλογική πανωλεθρία.

Ολα τα προηγούμενα σχετίζονται και με τις προσωπικές αντοχές του κ.Καραμανλή που πρόσφατα εμφανίστηκε να δηλώνει κουρασμένος. Κύκλοι της ΝΔ έλεγαν χθες βράδυ στο Tvxs ότι δεν αποκλείεται τις επόμενες εβδομάδες να επιχειρήσει μια ηρωική έξοδο.

Πηγή:www.tvxs.gr

Εκμίσθωση ξενοδοχειακών συγκροτημάτων του Ναυπλίου από την ΕΤΑ στην εταιρία «Αργολικός Ήλιος»

Την 21η Ιανουαρίου 2000 υπογράφηκε σύμβαση μεταξύ των Ελληνικών Τουριστικών Ακινήτων (Ε.Τ.Α.) και της εταιρίας «Αργολικός Ήλιος» για την εκμίσθωση τριών τουριστικών συγκροτημάτων στην πόλη του Ναυπλίου (ΞΕΝΙΑ ΠΑΛΛΑΣ, ΞΕΝΙΑ και ΑΜΦΙΤΡΥΩΝ) Η σύμβαση αυτή προέβλεπε την εκμίσθωση των συγκροτημάτων αυτών για τριάντα χρόνια (άρθρο 1ο της σύμβασης μίσθωσης) έναντι ετησίου μισθώματος τετρακοσίων πενήντα εκατομμυρίων δραχμών (1.320.616 ΕΥΡΩ) που θα αναπροσαρμόζεται ετησίως σύμφωνα με το δείκτη τιμών καταναλωτή (άρθρο 7ο της σύμβασης μίσθωσης)  Επίσης προέβλεπε ότι η μισθώτρια εταιρία ήταν υποχρεωμένη μέσα σε διάστημα 18 μηνών (άρθρο 9ο της σύμβασης μίσθωσης) να προβεί σε πολύ συγκεκριμένες και επακριβώς καθορισμένες εργασίες στα μίσθια ξενοδοχειακά συγκροτήματα (άρθρο 3ο της σύμβασης μίσθωσης). Τέλος η σύμβαση μίσθωσης  (άρθρο 2 παραγ. 2 ) δεν παρείχε τη δυνατότητα στη μισθώτρια εταιρία να επεκτείνει τις ξενοδοχειακές μονάδες και να δημιουργήσει νέες κλίνες.

Η μισθώτρια ξενοδοχειακή εταιρεία σήμερα λειτουργεί και εκμεταλλεύεται τα δύο από τα τρία ξενοδοχειακά συγκροτήματα (ΞΕΝΙΑ ΠΑΛΛΑΣ –σήμερα NAFPLIA PALACE και ΑΜΦΙΤΡΥΩΝ) ενώ το τρίτο ξενοδοχείο παραμένει ακόμα κλειστό εννέα και πλέον χρόνια μετά την υπογραφή της αρχικής σύμβασης και βρίσκεται σε άθλια κατάσταση και χωρίς να έχουν γίνει οι εργασίες ανακαίνισης όπως προβλέπει η σύμβαση μίσθωσης.  Επίσης παρά τη σύμβαση μίσθωσης και παρότι η περιοχή της Ακροναυπλίας βρίσκεται σε αρχαιολογική ΖΩΝΗ Α (πράγμα που αναφέρεται στη σύμβαση μίσθωσης), όπου απαγορεύεται η οποιαδήποτε νέα δόμηση, η ξενοδοχειακή εταιρία έχει προβεί σε ανέγερση νέων κτηρίων στην Ακροναυπλία και στο ξενοδοχειακό συγκρότημα NAFPLIA PALACE, δημιουργώντας κατ΄ αυτό τον τρόπο νέους όρους και νέα δεδομένα στη μισθωτική σχέση, τα οποία δεν υπήρχαν κατά τη διενέργεια του διαγωνισμού

Δεδομένου ότι:
Τα τρία ξενοδοχειακά συγκροτήματα παίζουν ένα μεγάλο ρόλο στον τουρισμό της πόλεως του Ναυπλίου και του Νομού Αργολίδας,
Η μισθώτρια εταιρία έχει παραβεί τους όρους του διαγωνισμού και της σύμβασης μίσθωσης.

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

Ποίο είναι ακριβώς το ποσό που έχει καταβάλει από το έτος 2000 και μέχρι σήμερα στα Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα (Ε.Τ.Α.) η  εταιρία «Αργολικός Ήλιος» για την εκμίσθωση των τριών τουριστικών συγκροτημάτων στην πόλη του Ναυπλίου (ΞΕΝΙΑ ΠΑΛΛΑΣ, ΞΕΝΙΑ και ΑΜΦΙΤΡΥΩΝ) και ποιο το ποσό που οφείλει η εν λόγω εταιρία από μισθώματα;

Έχει ελεγχθεί το κατά πόσον η μισθώτρια εταιρία έχει κατασκευάσει κτήρια κατά παράβαση των όρων της σύμβασης μίσθωσης και εάν έχει κάνει έργο που δεν προβλέπεται σ΄ αυτήν;

Ποιος ο λόγος για τον οποίο το ένα από τα ξενοδοχειακά συγκροτήματα παραμένει κλειστό, παρά τη σύμβαση μίσθωσης και για ποιό λόγο δεν έχει γίνει το έργο για την ανακαίνιση των εγκαταστάσεων στην κλειστή αυτή ξενοδοχειακή μονάδα, όπως έχει συμφωνηθεί;

Για ποίο λόγο η εταιρία Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα (Ε.Τ.Α.) δεν έχει προβεί μέχρι σήμερα σε καταγγελία της σύμβασης μίσθωσης και σε δικαστική επιδίωξη των αξιώσεων που προκύπτουν  από τη σύμβαση μίσθωσης με τη μισθώτρια εταιρία;

Ποια συγκεκριμένα μέτρα προτίθεστε να λάβετε ώστε να αποτραπούν άλλες παρόμοιες καταστάσεις στο μέλλον;

Και ζητάμε όπως μας κατατεθούν:

Τα έγγραφα που αφορούν τη μισθώτρια εταιρία «Αργολικός Ήλιος» και αποδεικνύουν τα μίσθια  που καταβάλει για τα παραπάνω ξενοδοχειακά συγκροτήματα, σε σχέση με τη διαφορά που πηγάζει από τη σύμβαση μεταξύ ΕΤΑ και της εταιρίας αυτής.

Οι ερωτώντες βουλευτές

Νίκος Τσούκαλης

Μιχάλης Παπαγιαννάκης

Ένα στ’ αριστερό…!

Μάρτης… οι σφυρίχτρες άρχισαν να ακούγονται, το βήμα δυναμώνει, τα τύμπανα παίζουν γνωστά εμβατήρια, ρούχα βγαίνουν από ντουλάπες και ελέγχονται -Ωχ! η Ελενίτσα ψήλωσε πάλι, νέα έξοδα, η στολή δε της κάνει πια!-. Μια ακόμα μαθητική παρέλαση προετοιμάζεται πυρετωδώς σε κάθε σχολείο, γειτονία και δρόμο της χώρας για να γιορτάσουμε με τιμή και μεγαλοπρέπεια… Τι…; Βοηθήστε ρε παιδιά …!

Οι απαντήσεις ποικίλουν, φαντασία να υπάρχει, μην αγχώνεστε και μην ανησυχείτε …! Οι μαθητές που θα ξεπεράσουν τα εμπόδια και θα παρευρεθούν στην παρέλαση –και εννοώ όσους δε θα ανεβάσουν αιφνιδίως πυρετό, δε θα στραμπουλίξουν το πόδι τους, δε θα πάνε στο μνημόσυνο της γιαγιάς και τέλος δε θα πάρουν άδεια από τη σημαία μαζί με τους γονείς τους για να φύγουν τριήμερο- θα φορέσουν τις στολές τους που θα διανθιστούν με πλήθος αξεσουάρ -γιατί και η παρέλαση έχει τη μόδα της- και θα παρελάσουν όλο καμάρι μαζί με προσκόπους, ναυτοπροσκόπους, λυκόπουλα και αθλητικά σωματεία μπροστά από επισήμους και λαό. Τα πολεμικά αεροπλάνα θα πετάξουν, οι λόγοι θα ακουστούν, οι φωτογραφίες θα τραβηχτούν ενώ το χειροκρότημα είναι δεδομένο. Αν είμαστε τυχεροί θα δούμε και κανένα νεωτερισμό π.χ αρχαίες ελληνίδες να κουβαλούν δαφνοστεφανομένες την ελληνική σημαία καθώς η παρέλαση εξελίσσεται χρόνο με το χρόνο –άντε να βγουν και τ’ άρματα στην 5η λεωφόρο-.

Όλα θα τελειώσουν όταν η μαμά βουτήξει το Γιαννάκη απ’ το μανίκι πριν καλά-καλά σταματήσει το τμήμα και φύγουν σφαίρα για την  Πλατεία. Ευτυχώς που πηγαίνει στο 2ο Δημοτικό και τελειώνουν γρήγορα αλλιώς δε θα έβρισκαν με τίποτα θέση στην καφετέρια! Τα κανάλια θα μιλήσουν για το μεγαλείο των εορτασμών και θα προβούν σε σχόλια ως συνήθως…

Τα παραπάνω δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η απεικόνιση της πραγματικότητας χωρίς μεγαλοστομίες περί ενδόξων προγόνων. Οι μαθητικές παρελάσεις σίγουρα δε γεμίζουν τον καθημερινό πολίτη με συγκίνηση ή ρίγη εθνικής υπερηφάνειας. Το μέγα ερώτημα είναι σε τι χρησιμεύουν και γιατί συνεχίζονται μέχρι σήμερα; Είναι έθιμο, φιέστα , γιορτή μνήμης, τρόπος εκμάθησης ιστορίας ή ένα κατάλοιπο άλλης εποχής –Ελλάς, Ελλήνων, Χριστιανών, ίσως και παλιότερης- ;

Η καταγωγή της μαθητικής παρέλασης μας γυρνά πίσω στα φασιστικά και ναζιστικά καθεστώτα της Ευρώπης. Στην Ελλάδα την εισήγαγε ο δικτάτορας Ι. Μεταξάς παράλληλα με την οργάνωση της νεολαίας του μιμούμενος τις παρελάσεις της ναζιστικής νεολαίας του Χίτλερ και της φασιστικής του Μουσολίνι. Σήμερα σε καμία χώρα της Ευρώπης δε γίνονται μαθητικές παρελάσεις έκτος από τις Ελλάδα , Κύπρο και Τουρκία!

Η φασιστική προέλευση είναι τόσο έκδηλη πάνω της που γίνεται φανερή σε όλη τη δομή της. Προηγείται η σημαία που την κρατά πλέον ο «καλύτερος» σε επιδόσεις μαθητής της μεγαλύτερης τάξης του σχολείου ενώ τον συνοδεύουν οι αμέσως «καλύτεροι» της τάξης του και οι «καλύτεροι» των μικρότερων τάξεων. Λες και μόνο όποιος έχει άριστες επιδόσεις έχει δικαίωμα να κρατήσει τη σημαία! Ο καλύτερος, ο πιο έξυπνος , ο άξιος…; Ποιος ξέρει; -Βέβαια εδώ που τα λέμε είναι γεγονός ότι όλοι οι ήρωες και αγωνιστές που μας μαθαίνουν στα βιβλία είχαν βγάλει ανεξαιρέτως το σχολειό με 20!- Έστω όμως εδώ κάποιοι θα  πουν ότι χρησιμοποιείται η σημαία ως μέσο επιβράβευσης κόπου και προσπάθειας, πράγμα απαράδεκτο άλλα η συνέχεια είναι ακόμα χειρότερη…

Μετά το μυαλό ακολουθεί το ύψος, η ευρωστία και η φυσική ομορφιά, κάπως έτσι δε γίνεται η επιλογή του διμοιρίτη; Εδώ ας θυμηθούμε τον τρόπο που χαιρετά τους επισήμους , σηκώνοντας το χέρι σχεδόν φασιστικά, θυμίζοντας τον χαιρετισμό των Γερμανών ναζί! Επίσης στα τμήματα τα παιδία τοποθετούνται αυστηρά με σειρά ύψους, οι άρειοι μπροστά και οι άλλοι… – Οι δίπατες πλατφόρμες και τα δεκάποντα τακούνια χαλούν λίγο την τάξη των γυμναστών αλλά τι να κάνουμε;-

Παράλληλα η επιβολή της στολής που οδηγεί στην ισοπεδωτική ομοιομορφία αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο καθώς έχει ως σκοπό να επιβάλλει την ψυχολογία της μαζικής πειθαρχίας στους μικρούς μαθητές. Μάλιστα τα παιδιά αναγκάζονται να δείξουν υποταγή και σεβασμό στρίβοντας το κεφάλι στην πολιτική και εκκλησιαστική ηγεσία (επισήμους) που εμφανίζονται άρρηκτα συνδεδεμένες και διαχωρίζονται από τους κοινούς θνητούς!

Παρατηρείται γενικώς μέσω της παρέλασης μια προσπάθεια μεταφοράς μιλιταριστικών τακτικών και ιδεών στο σχολείο που ο χαρακτήρας των παιδιών είναι ακόμα εύπλαστος. Έτσι η πρόταση για στράτευση στα 18 αποτελεί μάλλον τη φυσική συνεχεία… Σ’αυτό βοηθά μέχρι και σχολιασμός από τα μεγάφωνα, εκφράσεις του τύπου «-Οι μελλοντικοί έλληνες στρατιώτες ή Οι μελλοντικές ελληνίδες μητέρες περνούν από μπροστά μας» όσο κι αν ακούγονται βγαλμένες από άλλες εποχές δεν απέχουν από την σημερινή πραγματικότητα ειδικά όταν ο σχολιαστής είναι και «πολύ πατριώτης».

Ας επιστρέψουμε λίγο στο σημαιοφόρο… Τι γίνεται όταν καλείται να σηκώσει κάποιος αλλοδαπός μαθητής το εθνικό μας σύμβολο ο οποίος τυχαίνει να μην είναι Χ.Ο (χριστιανό ορθόδοξος);Oι DNAικοί απόγονοι του Περικλή, του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και του Κολοκοτρώνη εξαγριώνονται! Οι μαθητικές παρελάσεις έγιναν αφορμή για να φανερωθεί ο ρατσισμός και η ξενοφοβία που έκρυβε επιμελώς χρόνια τώρα η ελληνική κοινωνία έναντι των οικονομικών κυρίως μεταναστών. Μέχρι και επιθέσεις  δέχθηκαν από τηλεοράσεως ή ακόμα χειρότερα live μαθητές που τους ζητήθηκε από «πατριώτες» να βαφτιστούν ή πάρουν θέση με ποιανού το μέρος θα πολεμήσουν! Οι παραπάνω καταστάσεις έβγαλαν στην επιφάνεια εθνικόφρονες κραυγές, φοβικά σύνδρομα και έγιναν το μέσο ώστε να εξαπλώσουν κάποιοι την προπαγάνδα τους! Όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που η πολυπολιτισμική κοινωνία είναι γεγονός και δεν είναι πλέον θέμα επιλογής αλλά επιτακτική ανάγκη το αυτονόητο, να μάθουμε να ζούμε δείχνοντας σεβασμό στη διαφορετικότητα του συνανθρώπου .

Γιατί όμως οι εθνικιστικές καμπάνες χτύπησαν σ’ αυτή την περίπτωση; Μα φυσικά ο αλλοδαπός σημαιοφόρος καταστρέφει το νόημα της μαθητικής παρέλασης που δεν είναι άλλο από την επίδειξη και τον κομπασμό. Σκοπός είναι να φανεί ο ανθός του έθνους, το πόσο δυνατό και καλύτερο είναι από τα άλλα έθνη. Τι νόημα έχει ο επικεφαλής  να είναι ένας αλλοεθνής που μάλιστα κατέκτησε τη θέση του περνώντας τα δικά μας παιδιά ; Είναι ανώτερο το δικό του έθνος από το δικό μας; Αφού είμαστε οι καλύτεροι, δε γίνεται…!!!

Η μαθητική παρέλαση λοιπόν δεν είναι αθώα γιορτή ή  φιέστα και σίγουρα δεν είναι τρόπος για να μάθουμε ιστορία ( αυτό αποδεικνύεται από όλες τις έρευνες σε μαθητές σχετικά με τι γιορτάζουμε σε κάθε εθνική επέτειο). Ίσως για κάποιους είναι παράδοση και έθιμο αυτό ωστόσο δε σημαίνει πως είναι σωστή και δεν πρέπει να αλλάξει. Πάνω από όλα η μαθητική παρέλαση είναι έμμεσος τρόπος διαπαιδαγώγησης και μάλιστα κακής.

Συνεπώς οι μαθητικές παρελάσεις  πρέπει να καταργηθούν όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Πιθανώς μπορούν να αντικατασταθούν με γιορτές σε επίπεδο δήμων-σχολείων που θα γίνονται εικαστικά και ιστορικά αφιερώματα σε διάφορες πτυχές των γεγονότων. Έτσι ίσως μας δοθεί η ευκαιρία χωρίς εθνικιστικές υπερβολές και μεγαλοστομίες να γνωρίσουμε τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στη χώρα μας.

Υ.Γ   Για να λέμε όμως την αλήθεια οι παρελασοπορείες που έγιναν πριν μερίκα χρόνια κατά τη διάρκεια των μαθητικών καταλήψεων μ’ άρεσαν πολύ! Μάλλον ήταν η εξαίρεση…!!!

Η “οικολογική” ευαισθησία των βουλευτών και η οικονομική κρίση!

Τύψεις φαίνεται ότι διακατείχαν μέχρι πρότινος πολλούς βουλευτές του
ελληνικού κοινοβουλίου επειδή τα ακριβά δίλιτρα αυτοκίνητά τους
ρύπαιναν την ατμόσφαιρα.

Μαζεύτηκαν λοιπόν μια νύχτα στην βουλή και ψήφισαν ένα νόμο που τους επιτρέπει να αντικαθιστούν τα αυτοκίνητά τους και με υβριδικά οχήματα ανεξαρτήτως κυβικών και μάρκας. Και φυσικά άδραξαν την ευκαιρία…

Όχι, δεν τα αντικατέστησαν με τα σεμνά και ταπεινά Toyota Prius και
Honda Civic Hybrid. Κάτι παραπάνω από τους μισούς βουλευτές μας, όσοι δηλαδή χρειάζονται για να περάσουν ένα νομοσχέδιο, επέλεξαν τις νέες υβριδικές Lexus GS450h, λιανικής αξίας 72.000 EURO η μία, για να
αντικαταστήσουν τα πολυτελή αυτοκίνητα που η προηγούμενη φουρνιά
βουλευτών τους είχε κληροδοτήσει. Προχώρησαν σε αυτή την επιλογή με
την δικαιολογία ότι η συγκεκριμένη Lexus είναι πιο οικολογικό και φιλικό όχημα προς το περιβάλλον σε σχέση με τα προηγούμενα που είχαν στην κατοχή τους για τις μετακινήσεις τους. Όμως αυτή η δικαιολογία δεν υφίσταται καθώς το εν λόγω υβριδικό μοντέλο εξοπλίζεται με βενζινοκινητήρα V6 3,5 λίτρων που ελάχιστα προστατεύει το  περιβάλλον σε σχέση με τα παλιότερα αυτοκίνητα των βουλευτών που απαγορευόταν να είναι πάνω από 2 λίτρα .

Αν οι βουλευτές είχαν αληθινή οικολογική συνείδηση θα μπορούσαν να
διαλέξουν άλλα υβριδικά που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά. Από τότε που ο πρόεδρος της Βουλής κ. Δημήτρης Σιούφας πριμοδότησε την αγορά μοντέλων υβριδικής τεχνολογίας, αίροντας το πλαφόν στον κυβισμό από 1.600 έως 2.000 κυβικά που ισχύει για τα συμβατικά βουλευτικά αυτοκίνητα, το γκαράζ της βουλής γέμισε από τα Lexus GS450h, παρά το γεγονός ότι οι 300 είχαν άλλες, πραγματικά οικολογικές, επιλογές: Το Toyota Prius, αυτοκίνητο που έχει επιλέξει και ο έλληνας επίτροπος περιβάλλοντος στην Ευρωπαική Ένωση κ. Σταύρος Δήμας και το Honda Civic Hybrid αποτελούν ουσιαστικές οικολογικές λύσεις για πολλούς λόγους. Είναι άνετα, παρέχουν υψηλό επίπεδο εξοπλισμού και ασφάλειας, καταναλώνουν ελάχιστη βενζίνη, εκπέμπουν πολύ λιγότερους ρύπους από το υβριδικό της Lexus και κοστίζουν στο 1/3 της λιανικής τιμής της υπερπολυτελούς υβριδικής λιμουζίνας που κοστίζει όσο μια γκαρσονιέρα.

Στον πειρασμό της υβριδικής πολυτέλειας της Lexus ενέδωσαν βουλευτές και πολιτικοί αρχηγοί από όλες τις παρατάξεις εκτός από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Μεταξύ τους οι: ο γραμματέας της Ν.Δ. κ. Λευτέρης Ζαγορίτης, ο
γραμματέας της Κ.Ο. της ΝΔ κ. Γιάννης Τραγάκης, ο πρώην υφυπουργός
Εθνικής Άμυνας και βουλευτής ΝΔ κ. Βασίλης Μιχαλολιάκος, ο πρώην
υφυπουργός Tουριστικής Aνάπτυξης και βουλευτής κ. Aναστάσιος Λιάσκος, ο βουλευτής ΝΔ κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, η βουλευτής της ΝΔ κυρία Φωτεινή Πιπιλή, ο πρώην υπουργός Παιδείας και βουλευτής ΠΑΣΟΚ κ. Πέτρος Ευθυμίου, ο βουλευτής ΠΑΣΟΚ κ. Ντίνος Βρεττός, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Ντίνος Ρόβλιας.Σε αυτούς να προσθέσουμε και την γενική γραμματέα του ΚΚΕ κα Αλέκα Παπαρήγα.

Ο, κατά δήλωσή του λογικός, γραμματέας της ΝΔ κ.. Ζαγορίτης, γνωστός
και για την ικανοτητά του να κάνει το άσπρο μαύρο, δήλωσε για το αμάξι
του σε κυριακάτικη εφημερίδα ότι το προτίμησε γιατί είναι πιο γρήγορο
και ασφαλές.

Από τα αλώνια της Νίκαιας στα δερμάτινα σαλόνια της Lexus ο γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ κ. Ιωάννης Τραγάκης

Χαμογελώντας εξέρχεται ο πρώην υπουργός και βουλευτής ΠΑΣΟΚ κ. Πέτρος Ευθυμίου από την υβριδική λιμουζίνα των 75000 ευρώ που το κράτος τουπαρέχει. Γιατί να μη χαμογελά άλλωστε;
Το χρώμα του αυτοκινήτου της Paris Hilton επέλεξε η κα Φωτεινή Πιπιλή
για την υπερπολυτελή Lexus της.
Χρωματική διαφοροποίηση σε σχέση με τις κλασικές μαύρες λιμουζίνες
πραγματοποίησε και ο πρώην υφυπουργός Αμυνας κ. Βασίλης Μιχαλολιάκος.
ΩΠΑ!! ΝΑ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΤΑΤΙΔΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ ,ΑΔΥΝΑΤΩΝ και ΚΑΤΑΦΡΟΝΕΜΕΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!!
ΛΙΓΟ … ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ!
Κι εκείνος ΡΟΜΠΕΝ ΤΩΝ ΑΔΥΝΑΤΩΝ της… ΕΚΑΛΗΣ ΤΟ ΠΑΙΖΕΙ!!
Δεν θα προβούμε σε σχόλια για να αποτρέψουμε ανακοίνωση του Κ.Κ.Ε. τύπου: <>

Εκτός από τους 160 περίπου βουλευτές που επέλεξαν την υβριδική
λιμουζίνα Lexus GS450h, 135 επέλεξαν ένα εκ των επίσης πλήρως
εξοπλισμένων λιμουζινών συμβατικού τύπου Μercedes 280Ε, Audi Α6 και Saab Αero 93-95. Πραγματική οικολογική συνείδηση είχαν μόνο 5
βουλευτές οι οποίοι επέλεξαν τα <> υβριδικά των 25.000 EURO για την μετακίνησή τους.
Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχουν περισσότεροι από εβδομήντα βουλευτές που πριν εκλεγούν διέθεταν αυτοκίνητα των οποίων η αξία δεν ξεπερνούσε τα 10.000-15.000 ευρώ.
Τέλος, όσον αφορά στα αυτοκίνητα που εξυπηρετούν τις ανάγκες του
κοινοβουλίου, ο πρόεδρος της βουλής κ. Δημήτρης Σιούφας αντικατέστησε τρία αυτοκίνητα με ισάριθμα υβριδικά. Μάλιστα, για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις, προτίμησε ένα από κάθε εταιρία που εμπορεύεται υβριδικής τεχνολογίας αυτοκίνητα στην χώρα μας. Η αντικατάσταση όλων των βουλευτικών αυτοκινήτων αποφασίστηκε να γίνει με τη μέθοδο leasing και η μηνιαία δόση δεν θα έπρεπε να ξεπερνά τα 1.500 ευρώ για κάθε όχημα που θα πληρωθεί με τα λεφτά των φορολογουμένων.
<> για το περιβάλλον με τα λεφτά άλλων σε περίοδο οικονομικής κρίσης…
Υ.Γ Οι περισσότεροι βουλευτές αντέδρασαν στην απόκτηση ενός απλού
υβριδικού αυτοκινήτου εκφράζοντας στα αλήθεια μερικά από τις παρακάτω δικαιολογίες:

· Ο ανασφαλής βουλευτής: <>,
· Ο σνομπ βουλευτής: <>
· Ο κάνγκουρας βουλευτής: <>.
· Ο αθώος βουλευτής: <>
· Ο βουλευτής – Σουμάχερ: <>,
· Ο γκρινιάρης βουλευτής: <>,
Με τόση ευαισθησία και τέτοια επιχειρήματα που έχουν οι εθνοπατέρες
μας, ίσως το ελληνικό κράτος θα έπρεπε να σκεφτεί σοβαρά να
αντικαταστήσει τις νέες τους λιμουζίνες με όμορφα, οικολογικά και
ελληνικά γαϊδουράκια!

Η Αριστερά, η Χαλιμά και ο τροφοδότης λογαριασμός του ΠΑΣΟΚ

Δημήτρης Μπίρμπας, 11/03/2009

Είναι γνωστό ότι ως Αριστερά, με βάση την ιστορική μας πορεία, αρεσκόμαστε στην επιδίωξη μεγάλων οραματικών αναζητήσεων και μετασχηματισμών, ηρωικών πράξεων στα όρια της αυτοθυσίας, μαχητικών διεκδικήσεων και αγώνων υπεράσπισης, συλλογικών και ατομικών δικαιωμάτων.

Παράλληλα όμως, όπως η ιστορική μας διαδρομή μαρτυρεί, έχουμε ιδιαίτερη ροπή στον βολονταρισμό και στα μεγάλα λόγια, τις εξοντωτικές και υπονομευτικές εσωτερικές έριδες για την αναζήτηση της «καθαρής αλήθειας», τον στιγματισμό και την δαιμονοποίηση της διαφορετικής άποψης, την ιδεολογική επένδυση – πολλάκις, δυστυχώς, μαζικής «λαϊκής» αποδοχής – προσωπικών ηγετικών φιλοδοξιών και σχεδίων κι όλα αυτά στο όνομα πάντα του συλλογικού καλού.

Αυτές οι χρόνιες αντιφάσεις στην καθημερινή ζωή και δράση μας – καθ΄ όλα φυσιολογικές στα πλαίσια του κοινωνικού περιβάλλοντος που βιώνουμε αλλά εντελώς αναντίστοιχες με τους πολλαπλούς οραματικούς μας στόχους – για να εξισορροπηθούν, ψυχικά, ηθικά, ιδεολογικά και πολιτικά, σχεδόν πάντα,

«θεραπεύονται» μέσω της κομματικής παραμυθίας, που αντικαθιστά την αναγκαία μεγάλη αφήγηση, οραματικού και ορθολογικού περιεχομένου, που μας συνέχει.

Η μονιμότητα και η ένταση του φαινομένου, που ποικίλλει στις ιστορικές στιγμές, καθορίζει κάθε φορά την γενική πολιτική εικόνα και συμπεριφορά της Αριστεράς. Αντιστοιχεί, αντιστρόφως ανάλογα, στις εξάρσεις και τις ανατάσεις της, υποβοηθά τις συρρικνώσεις και τις ήττες της, τις τραγικές εσωκομματικές εκκαθαρίσεις της.

Η παραμυθία περί ανυπαρξίας «Γιάλτας» και της αναμονής σοσιαλιστικής βοήθειας, οδήγησε στα αδιέξοδα του δεύτερου γύρου.

Η παραμυθία του «ισχυρού κόμματος» της άμεσης ασύρματης επικοινωνίας και παρέμβασης, με το όπλο παρά πόδας, διευκόλυνε τα μάλα το φαιό, ακροδεξιό μεταπολεμικό καθεστώς.

Η παραμυθία της «κομμουνιστικής προτεραιότητας» διέλυσε την ΕΔΑ, το μεγαλύτερο πολιτικό εγχείρημα της μεταπολεμικής Αριστεράς. Εκεί ταυτόχρονα προσδιορίζεται και η περίοδος που η Χαλιμά ανοίγει λογαριασμό καταθέσεων στο αγέννητο ,ακόμα, Παπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ.

Η παραμυθία της «κομμουνιστικής ορθότητας» που διασφαλίζεται μέσω των «αναγκαίων διασπάσεων» όπως διδάσκει η σκορδοκαλλιέργεια και οι ακολουθούμενες «αβρές» διεκδικήσεις του μεγαλύτερου δυνατού μεριδίου από τους αντιμαχόμενους, εν μέσω χούντας, συνδυάζεται με την κατάθεση των πρώτων σημαντικών κεφάλαιων, μεσω ΠΑΚ, στο υπό γέννηση ΠΑΣΟΚ.

Η παραμυθία της «κομμουνιστικής μοναδικότητας» και ο ανελέητος πόλεμος για την επιβεβαίωση της, στη μεταπολιτευτική δημοκρατία, εκτίναξε τον δείκτη καταθέσεων – της τράπεζας πλέον – του «εθνικοαπελευθερωτικού» ΠΑΣΟΚ.

Η παραμυθία της «διατήρησης της κομμουνιστικής σπίθας» διέλυσε την μεγάλη συνάντηση του πρωτογενούς ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, την εποχή των καταρρεύσεων, με την ακραία ενδοπολεμική της ξαναγέμισε την banca της υπό κατάρρευση τράπεζας.

Η παραμυθία της «ενωμένης, κινηματικής, κομμουνιστικής αναγέννησης», σε συνδυασμό με την αντιπαράλληλη παλινόρθωση του «Σταλινικού θαύματος», δυστυχώς ,δείχνουν να την ξαναγεμίζουν σε συνθήκες κρίσης.

Κι όμως υπάρχει ακόμα καιρός για να αντιστρέψουμε την διαρροή. Αρκεί να εγκαταλείψουμε την ευκολία των προσφιλών εσωκομματικών παραμυθιών και των ανώφελων εσωκομματικών εντάσεων για την υποστήριξη τους. Ξαναγυρνώντας στο δρόμο των μεγάλων αφηγήσεων, που έστω δειλά και ατελώς συναντήσαμε με το πρόγραμμα, οικοδομώντας αντιπολωτικά μέτρα εσωκομματικής εμπιστοσύνης, αποφεύγοντας της επικράτηση των «καθαρών», συναντώντας ξανά την πολυποίκιλη κοινωνική Αριστερά και την πολιτικά οικολογική ευαισθησία, διατηρώντας τον έλλογο πολιτικό ακτιβισμό της κινηματικής μας εμπειρίας.

Τα μηνύματα προς αυτή την κατεύθυνση σαφή και συνεχή, δημοσκοπικά, συνδικαλιστικών και εσωκομματικών καταγραφών. Ας τα ακούσουμε, ας τα μελετήσουμε, χωρίς προσφυγή σε παραμυθίες, αυτοεπιβεβαιούμενων εικόνων, στρατηγών χωρίς στρατούς, διαπρύσιων κοινωνικών εισαγγελέων χωρίς αίθουσα και ακροατήριο.

Έχουμε τις δυνατότητες φυσικές, πνευματικές, πολιτικές και ηθικές, αρκεί να μην τις ακυρώσουμε πάλι. Απαιτούνται σοβαρές εσωκομματικές ενωτικές πρωτοβουλίες και ρυθμίσεις, ρεαλιστική αποτίμηση και οριοθέτηση του συμμαχικού σχήματος, άνοιγμα οριζόντων με εξωστρέφεια και σε πραγματική επαφή με την κοινωνία.

Έτσι μόνο, κατά την γνώμη μου, την κρίση θα πληρώσουν οι «τράπεζες» γαλάζιων και πράσινων συμφερόντων και όχι για μια ακόμη φορά οι «πρωτοβουλίες των Αριστερών Κοινωνικών Συνεταιρισμών».

Ας τολμήσουμε το ιστορικό, για μας, παράδοξο, να μην χύσουμε και πάλι όλο το γάλα από την καρδάρα –αρκετό χύσαμε- με μαχητική ανυπακοή στις ιστορικές μας παραδόσεις της πολιτικής εσωστρέφειας, που φτάνει στα όρια του αυτισμού.

Το ΥΠΕΧΩΔΕ πρέπει να πάρει θέση. Πώς θα αντιμετωπίσει εντέλει το πρόβλημα των παράνομων ημιυπαίθριων χώρων;

Προκειμένου να καλύψει τις μαύρες τρύπες του προϋπολογισμού αλλά και τις μεγάλες ενοχές του ο κ. Καραμανλής και η κυβέρνησή του, μέσω των προτάσεων του κ. Παπαθανασίου για νομιμοποίηση των ημιυπαίθριων χώρων, έφτασαν στο σημείο να παζαρεύουν με τρόπο μη αναστρέψιμο – και σαφώς αντισυνταγματικό – την ποιότητα ζωής στα ήδη επιβαρυμένα αστικά κέντρα, συγχρόνως δε σαλπίζουν έφοδο καταπάτησης των εγκαταλελειμμένων, έτσι κι αλλιώς, δημοσίων κτημάτων. Εκμεταλλευόμενοι την «ανάγκη» ενός και πλέον εκατομμυρίου μη εχόντων συμπολιτών μας για νομιμοποίηση της παρανομίας τους, προσπαθούν να εμπλέξουν σε απαράδεκτα διλλήματα πολιτικούς χώρους, επιστημονικούς φορείς και ΜΚΟ.
Με δεδομένο ότι ένα αμιγώς εισπρακτικό μέτρο «ανακαλύπτεται» την ύστατη στιγμή, προκαλεί για μια ακόμη φορά το κοινό αίσθημα των νομιμοφρόνων πολιτών που δεν διαπραγματεύθηκαν το νέο «ημιυπαίθριο» σπίτι τους όταν έκαναν την αγορά τους. Βρισκόμαστε ακόμη μια φορά μπροστά στο θλιβερό φαινόμενο να πρέπει να αποδεχθούμε ότι μπορούμε να «εξαγοράζουμε» – με τη σύμφωνη γνώμη ΟΛΩΝ – την όποια μέχρι χθες παρανομία μας από την Πολιτεία. Κι αυτό όταν οι συνθήκες έχουν ωριμάσει, τριάντα περίπου χρόνια μετά, μεσούσης μάλιστα μιας από τις σοβαρότερες οικονομικές κρίσεις. Αν ο ρόλος της Πολιτείας είναι να νομοθετεί έτσι ώστε οι Εργολάβοι / Μηχανικοί να χτίζουν και να πουλούν ανενόχλητοι ημιυπαίθριους για τρεις δεκαετίες, ας υπολογίσει το σύνολο του μαύρου χρήματος που διακινήθηκε (Εφορεία – ΙΚΑ – Αγοροπωλησία) και ας βρει μια τιμή ανά τετραγωνικό… Έτσι και αλλιώς πολιτική σε επίπεδο λαχαναγοράς γινόταν πάντα σε αυτή τη χώρα.
Το ζητούμενο είναι να βρεθεί και το αντικίνητρο, ώστε να εξαλειφθεί το φαινόμενο των ημιυπαίθριων χώρων. Ειδάλλως,  όσοι δεν αγόρασαν ημιυπαίθριο βρίσκονται στη δυσάρεστη θέση κάνοντας την αυτοκριτική τους να ζηλεύουν μέσα από τέτοιου είδους πολιτικές αυτούς που σήμερα έχουν ένα δωμάτιο παραπάνω ή αυθαίρετο εξοχικό στο Δάσος ή σκαλιά από μπετόν στην προσωπική τους παραλία.
Η διαιώνιση του καθεστώτος της γενικευμένης ανομίας και αυθαιρεσίας είναι η χειρότερη συνθήκη για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Εφόσον αυτή μετεξελιχθεί σε κοινωνική, περιβαλλοντική και πολιτισμική, αν δεν έχει γίνει ήδη,  τότε δεν έχουμε καμιά ελπίδα σαν κοινωνία να την αντιμετωπίσουμε.

04/03/2009

Γκάλοπ της VPRC για την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

Σήμερα προσπάθησαν να (μας) σκοτώσουν, τους συντροφους μου/μας, τους φίλους μου/μας, το στέκι μου/μας, εμένα, εμάς

Δολοφονική επίθεση με χειροβομβίδα στο Στέκι Μεταναστών

Χτες το βράδυ 24/2/09 στις 10:05 «άγνωστοι» πέταξαν χειροβομβίδα στο Στέκι Μεταναστών που βρίσκεται στην οδό Τσαμαδού στα Εξάρχεια (στον ίδιο χώρο στεγάζονται και τα γραφεία του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα). Εκείνη την ώρα το Στέκι ήταν γεμάτο κόσμο μιας και είχε ανοιχτή εκδήλωση ο Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης και συνεδρίαζε το συντονιστικό της οργάνωσης μας. Η επίθεση δεν είχε θύματα από καθαρή τύχη δεδομένου ότι η χειροβομβίδα δεν μπόρεσε να σπάσει το διπλό τζάμι του παραθύρου, έκανε γκελ, και τελικά έσκασε μέσα στο χώμα στη ζαρντινιέρα που βρίσκεται μπροστά στο κτίριο.

Δεχτήκαμε λοιπόν επίθεση σήμερα!

Εμείς!

Με το Ε τόσο ΚΕΦΑΛΑΙΟ όσο δεν γίνεται.

Δεν ήταν άλλη μια επίθεση!

ΕΔΏ, ΧΡΕΙΆΖΕΤΑΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΎΗ ΌΛΩΝ ΜΑΣ!

Πηγή: http://tkoronakis.wordpress.com

Ο ΣΥΝ είναι σπίτι μας και το θέλουμε πιο ευρύχωρο

Δημήτρης Παπαδημούλης, Κυρ. Ελευθεροτυπία, 22/02/2009

Αποκλείει τη διάσπαση του ΣΥΝ, δεν είναι ωστόσο το ίδιο κατηγορηματικός ο Δ. Παπαδημούλης και σε ό,τι αφορά μια πιθανή μετεκλογική συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ. Ο ευρωβουλευτής του Συνασπισμού ξεκαθαρίζει στην «Κ.Ε.» ότι: «Αν ηττηθεί η Ν.Δ., κοντύνει ο δικομματισμός και δεν υπάρχει αυτοδυναμία, τότε, με γνώμονα το πρόγραμμά μας, θα σταθμίσουμε τα δεδομένα και θα πάρουμε τις αναγκαίες αποφάσεις».

* Σε λίγο ξεκινάει το εσωκομματικό δημοψήφισμα για την ευρωλίστα του ΣΥΝ. Νομίζετε θα επιλεγείτε και πάλι;

- Εχω επίγνωση των εσωκομματικών συσχετισμών, αλλά είμαι αισιόδοξος, γιατί έχω εμπιστοσύνη στο πολιτικό κριτήριο και την αδέσμευτη κρίση των μελών του ΣΥΝ. Τα 15.000 μέλη μας θα επιλέξουν κατά συνείδηση, χωρίς πειθαρχία σε «τασικές οδηγίες», για να πάμε όσο το δυνατόν καλύτερα στις ευρωεκλογές. Η μαζική συμμετοχή, οι άψογες διαδικασίες και η απόλυτη ουδετερότητα που κρατούν, προς τιμήν τους, ο πρόεδρος του κόμματος και ο Αλέκος Αλαβάνος διευκολύνουν ώστε να μετατραπούν οι εσωκομματικές εκλογές, στις 8 και 9 Μαρτίου, σε μια γιορτή εσωκομματικής δημοκρατίας. Πρόκειται για συγκριτική αξιολόγηση συναγωνιστικών υποψηφιοτήτων και όχι για εσωκομματικό πόλεμο. Υπενθυμίζω ότι ο Αλέκος Αλαβάνος εκλεγόταν για χρόνια από τα μέλη μας ως επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου, χωρίς να ανήκει στην τότε πλειοψηφούσα τάση. Ολοι το χειροκροτούσαμε, τότε, ως στοιχείο υγιές, δημοκρατικό και χρήσιμο για τον ΣΥΝ.

*Αισθάνεστε «ζωγράφος που μοιράζει χαμόγελα», όπως σας αποκάλεσαν κάποιοι σύντροφοί σας;

- Αναφέρεστε, προφανώς, σε μια ανοίκεια προσωπική επίθεση που δέχτηκα. Ηταν μια κακή στιγμή ακραίου φανατισμού, ξένη προς τη δημοκρατική παράδοση του κόμματός μας. Γι’ αυτό αποδοκιμάστηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία των συνέδρων και από τον πρόεδρο. Ελπίζω ο νέος αυτός σύντροφος, που κατέχει μια υψηλή θέση στην ιεραρχία, να το έχει ήδη μετανιώσει.

* Υπάρχει κίνδυνος διάσπασης;

- Ούτε μία στο δισεκατομμύριο. Ο ΣΥΝ είναι το κοινό μας σπίτι, που το θέλουμε καλύτερο και πιο ευρύχωρο. Οσοι, ελάχιστοι, διακινούν σενάρια διάσπασης για να υπηρετήσουν ιδιοτελείς σκοπιμότητες, βλάπτουν καίρια τον ΣΥΝ, προς όφελος των πανίσχυρων αντιπάλων μας.

* Αν δεν έχουμε αυτοδυναμία, υπάρχει περιθώριο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ;

- Αν ηττηθεί η Ν.Δ., «κοντύνει» ο δικομματισμός και δεν υπάρχει αυτοδυναμία, τότε, με γνώμονα το πρόγραμμά μας, θα σταθμίσουμε τα δεδομένα και θα πάρουμε τις αναγκαίες αποφάσεις. Δεν έχει κανένα νόημα να βάζουμε το κάρο μπροστά από το άλογο. Ο συνεδριακός μας στόχος για μια νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία, με ισχυρό ΣΥΡΙΖΑ, δείχνει ότι μας ενδιαφέρει το περιεχόμενο της διακυβέρνησης του τόπου. Δεν θέλουμε όμως να γίνουμε βοηθητική ρόδα στο ποδήλατο ενός άλλου κόμματος. Οι σχέσεις μας, και με το ΠΑΣΟΚ, αλλά και με το ΚΚΕ, είναι ανταγωνιστικές. Περιθώριο κοινής δράσης σε συγκεκριμένα θέματα υπάρχει. Δεν υπάρχουν όμως περιθώρια γενικευμένης πολιτικής συνεργασίας.

* Αν, τελικά, δεν εκλεγείτε ευρωβουλευτής, σκέφτεστε την κάθοδό σας στο εθνικό Κοινοβούλιο;

- Αν τα μέλη μας και οι πολίτες δεν κρίνουν χρήσιμη την παρουσία μου στο Ευρωκοινοβούλιο, θα συνεχίσω ό,τι έκανα και πριν από το 2004. Θα ξαναγυρίσω στη δουλειά μου και, φυσικά, θα συνεχίσω να βοηθάω τον Συνασπισμό. Τα υπόλοιπα θα τα δούμε συλλογικά και στην ώρα τους. Είμαι από 18 χρόνων σταθερά με την ανανεωτική και ριζοσπαστική αριστερά και νιώθω υπερήφανος γι’ αυτό. Δεν γεννήθηκα ευρωβουλευτής και δεν είμαι επαγγελματίας πολιτικός.

Η βία, δύναμη στασιμότητας

Του Γεράσιμου Μοσχονά

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 20 Φεβρουαρίου 2009

«Επίθεση κατά του καθηγητή Γιάννη Πανούση», «σφαίρες στο Αlter», «παγιδευμένο με εκρηκτικά όχημα» είναι τα τρία τελευταία νέα του αστυνομικού πολιτικού δελτίου. Μια ιδιότυπη πολιτική βία αναπτύσσεται με ραγδαίους ρυθμούς στη χώρα μας. Ας δούμε ορισμένα γεγονότα που συνέβαλαν στην ανάπτυξη αυτή.

Το κίνημα του περασμένου Δεκεμβρίου, το οποίο συντάραξε την Αθήνα και όλη την Ελλάδα, συνδέθηκε αναπόσπαστα με τη βία. Η βία προσέδωσε αυξημένη ισχύ στην εξέγερση (ή ξέσπασμα). Η βία κατέστησε το κίνημα διεθνές γεγονός. Η Αθήνα που καίγεται ήταν η δύναμη του κινήματος, όχι η ειρηνική Αθήνα. Το να διαχωρίζεται το ξέσπασμα από τη βία που το συνόδευσε είναι ακριβές (κάποιοι από τους συμμετέχοντες, η συντριπτική πλειονότητα, ήταν κατά της βίας, κάποιοι, οι λίγοι, ήταν υπέρ). Ωστόσο, το κίνημα προκάλεσε τόσο θόρυβο, τόσες συζητήσεις, τόσες αναλύσεις, ακριβώς γιατί συνδύασε τη διάσταση «κίνημα» με τη διάσταση «βία». Η βία υπήρξε συστατικό της απήχησής του.

Άγνωστοι τραυμάτισαν τον καθηγητή-σύντροφο Γ. Πανούση

«Η εγκληματική επίθεση κατά του καθηγητή Γιάννη Πανούση από 15 κουκουλοφόρους στην αίθουσα “Κωστής Παλαμάς” στη διάρκεια εκδήλωσης όπου ήταν ομιλητής ακολουθεί την πρόσφατη επίθεση κατά του ιδίου με αυτοσχέδια βόμβα στο πανεπιστημιακό γραφείο του από σκοτεινούς κύκλους που, και τότε όπως και τώρα, κρύβουν την ταυτότητά τους. Αυτά τα εξαιρετικά επικίνδυνα γεγονότα στρέφονται ευθέως κατά του μαζικού δημοκρατικού κινήματος υπεράσπισης του δημοσίου πανεπιστημίου, εναντίον του ασύλου και εναντίον της Αριστεράς διότι, εκτός των άλλων, ενισχύουν την κατασταλτική λειτουργία του κράτους ενώ εθίζουν την κοινή γνώμη στην αναγκαιότητα της. Οι ενέργειες τρομοκρατικής βίας βρίσκουν απέναντί τους το σύνολο του προοδευτικού κόσμου, των φοιτητών, των διοικητικών υπαλλήλων και των πανεπιστημιακών του ΣΥΝ οι οποίοι και απερίφραστα την καταδικάζουν», αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο Συνασπισμός.